τι σημαίνει για τους καθηγητές το νέο ασφαλιστικό

6 ψέματα για το ασφαλιστικό

1o Το ασφαλιστικό σύστημα δεν «αντέχει». Σύντομα θα καταρρεύσει και τα ταμεία δεν θα έχουν να δώσουν συντάξεις και εφάπαξ.

Στόχος του ψέματος : Η ριζική μετατροπή του ασφαλιστικού συστήματος από αναδιανεμητικό σε κεφαλαιοποιητικό ώστε το βάρος να επωμιστούν εξολοκλήρου οι εργαζόμενοι οπότε το κόστος εργασίας θα μειωθεί χαρίζοντας υπερκέρδη στους εργοδότες.

Η πραγματκότητα:

α) Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για να «αποδείξουν» την έκταση του ασφαλιστικού προβλήματος παράγγειλαν και οι δύο αναλογιστικές μελέτες. Η ΝΔ στο Διεθνές Γραφείο Εργασίας (φέτος) και το ΠΑΣΟΚ σε επαγγελματίες κυβερνητικούς βρετανούς αναλογιστές (Government Actuary Department) το 2003. Τα αποτελέσματα και των δύο αναλογιστικών μελετών καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: έως το 2035 τα ταμεία λειτουργώντας με τη σημερινή κατάσταση δεν θα έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα ενώ ακόμα και το «προβληματικό» ΙΚΑ θα είναι πλεονασματικό έως το 2032! Στην πρόσφατη κυβερνητική μελέτη υπολογίζεται πως το δημόσιο θα αποδίδει κανονικά όσα του αναλογούν σαν εργοδότης ενώ δεν υπολογίζονται οι σημερινές οφειλές στα ταμεία από ιδιώτες! Δηλαδή ακόμα και αν οι ιδιώτες εργοδότες δεν αποδώσουν τα χρωστούμενα σήμερα κάποια δις ευρώ (βλ. σε επόμενο ψέμα) δεν υπάρχει πρόβλημα! Δεν είναι τυχαίο πως η επιτροπή σοφών του κ.Αναλυτή διαλύθηκε αφού αλλιώς θα έπρεπε να δημοσιοποιήσει τη μελέτη που ερχόταν σε αντίθεση με τις «προφητείες» των «ανεξάρτητων σοφών» (μόνο από το ΣΕΒ ήταν εξαρτημένοι) που προέβλεπαν κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος μέσα σε 5-10 χρόνια!

β) Η ΓΣΕΕ σε δική της αναλογιστική μελέτη επιβεβαιώνει τα παραπάνω ενώ παρατηρεί πως εάν σήμερα αποδίδονταν στα ταμεία και τα χρωστούμενα από τους εργοδότες ο Μ.Ο των συντάξεων θα μπορούσε ακόμα και να διπλασιαστεί!

2o Τα ταμεία δεν αντέχουν γιατί δεν διαθέτουν αποθεματικά σε βάθος χρόνου (έχουν δηλαδή αναλογιστικό έλλειμμα). Την κατάσταση κάνει ακόμα χειρότερη ο μεγάλος αριθμός των ταμείων που αυξάνει τα λειτουργικά τους έξοδα.

Στόχος του ψέματος: Να πειστούμε όλοι πως η ενοποίηση των ταμείων είναι μονόδρομος για την επιβίωσή τους αλλιώς θα καταρρεύσουν.

Η πραγματικότητα :

Τα αποθεματικά όντως είναι περιορισμένα σε σύγκριση με προηγούμενα χρόνια αλλά ακόμα κι έτσι δεν έχουμε πρόβλημα μέχρι το 2035.

Το ύψος των αποθεματικών έχει μειωθεί όχι γιατί είναι μεγάλα τα λειτουργικά έξοδα αλλά για μια σειρά από λόγους που συνοπτικά παρουσιάζουμε:

α) Λόγω της αναγκαστικής διαχείρισης των αποθεματικών των ταμείων για δεκαετίες από την Tράπεζα της Ελλάδας από όπου:

~Χαρίζονται ουσιαστικά άτοκα ή χαμηλότοκα με επιτόκιο μόνο 0-4% «δια την πρόοδο της ελληνικής βιομηχανίας» (νόμος 1611/50 που ισχύει ακόμα και σήμερα!, νόμος 1846/51 που ίσχυε έως το 1986).

~Με το νόμο 2469/97 μπορεί η Τράπεζα να έχει τα αποθεματικά σε ειδικό λογαριασμό για την κατά βούληση διαχείρισή τους πράγμα που κάνει.

β) Τα αποθεματικά των ταμείων είναι αντικείμενο «τζόγου» βάσει νομοθεσίας των τελευταίων χρόνων ή στο χρηματιστήριο ή στην αγορά ομολόγων και παραγώγων τους.

~ Με το νόμο 2042/92 (κυβέρνηση ΝΔ) μπορεί έως και το 60% να τζογαριστεί σε μετοχές ή ομόλογα όπως και έγινε.

~ Με το νόμο 1902/90 (κυβέρνηση ΝΔ) συγκροτείται Εταιρία Διαχείρισης Αμοιβαίων Κεφαλαίων (ΑΕΔΑΚ) που αναλαμβάνει να διαχειριστεί εν λευκώ το σύνολο τότε των αποθεματικών του ΙΚΑ και του ΤΕΒΕ που μεταφέρθηκαν σε αυτήν (600 δις δραχμές).

~ Με το νόμο 3029/2003 (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ) το ποσοστό που μπορεί να «τζογαριστεί» αυξάνεται στο 70% του αποθεματικού κάθε ταμείου.

γ) Τα ταμεία υποχρεώνονται να πληρώνουν κάθε χρόνο όλο και ακριβότερα την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που προσφέρουν βασικά γιατί εγκρίνονται από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όλες σχεδόν οι ανατιμήσεις που ζητούν οι φαρμακοβιομήχανοι.

~ Χαρακτηριστικά τον Ιούνιο εγκρίθηκαν ανατιμήσεις σε 413 σκευάσματα μαζικής και χρόνιας κατανάλωσης.

~ Μειώνεται σταθερά ή χρηματοδότηση του δημοσίου στα νοσοκομεία. Έτσι ενώ το δημόσιο κάλυπτε περίπου το 85% των εξόδων των νοσοκομείων πριν από μερικά χρόνια σήμερα καλύπτει μόνο το 40% και τα υπόλοιπα καλύπτονται από τα ταμεία.

δ) Η διαχείριση της ακίνητης περιουσίας των ταμείων (που είναι μεγάλη) γίνεται με χαριστικό τρόπο προς κάποια συμφέροντα. Χαρακτηριστικά το οικόπεδο της Αμερικάνικης Πρεσβείας (12 στρέμματα στο κέντρο της Αθήνας) ενοικιάζεται για 70.000 δραχμές το μήνα! Αντίστοιχα το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας από το δικό μας ΜΤΠΥ ενοικιάζει το κτίριο που στεγάζεται για 7,5 εκ.δραχμές το χρόνο (μακροχρόνιο συμβόλαιο του 1991) και απαιτεί φόρους για το ίδιο κτίριο 22 εκ.δραχμές (το 1991)!

ε) Τη διαχείριση των ταμείων λυμαίνονται (με την συνενοχή κομματικών συνδικαλισταράδων) διάφορες ενδιάμεσες εταιρίες λαμόγια που σκοπό έχουν την είσπραξη προμηθειών και την βραχύχρονη εκμετάλλευση ποσών των ταμείων. Ας σκεφτούμε πως μόνο οι τόκοι του δομημένου ομολόγου του ΤΕΑΔΥ ήταν 4,5 εκ. ευρώ το τρίμηνο και για αυτό η JP Morgan κωλυσιεργούσε στις διάφορες συναλλαγές μετά τη δημοσιοποίηση της είδησης. Οι φανερές προμήθειες που μοιράστηκαν οι εταιρίες τύπου ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ήταν περίπου ίσες με το 13% της αξίας του ομολόγου (κάπου 30 εκ ευρώ). Και όλα αυτά από μία μόνο συναλλαγή. Πόσες άλλες έχουν γίνει; Τι προμήθειες μοιράζονταν οι χρηματιστές στο μεγάλο φαγοπότι των μετοχών;

Αυτοί είναι οι λόγοι που προκαλούν σε βάθος 50 χρόνων αναλογιστικό έλλειμμα από 92-200 δις ευρώ (ανάλογα τη μελέτη) Αν στις κλοπές των άτοκων δανείων, των μετοχών, των ομολόγων, των προμηθειών και των υπερκερδών βιομηχάνων και άλλων ιδιωτών προσθέσουμε και την εισφοροδιαφυγή (θα ασχοληθούμε αναλυτικότερα) εξηγείται άνετα το «έλλειμμα». Δηλαδή αφού ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, βιομήχανοι και τραπεζίτες τα έκλεψαν και τα εκμεταλλεύτηκαν τώρα μας ζητάνε να πληρώσουμε το μαλλί ενώ θέλουν να ενοποιήσουν τα ταμεία για να εκμεταλλευτούν αποδοτικότερα τα αποθεματικά «απείραχτων» ακόμα ταμείων.

3o Οι Έλληνες παίρνουν σύνταξη νωρίτερα από τους λοιπούς Ευρωπαίους και απολαμβάνουν μεγαλύτερες παροχές από την ασφάλισή τους. Το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα είναι υπερβολικά «γενναιόδωρο».

Στόχος του ψέματος: Να μας πείσουν πως δουλεύουμε λίγο και κερδίζουμε πολλά, πως είμαστε «ρετιρέ» στις συντάξεις και πως για χάρη ισότητας πρέπει να δεχτούμε μείωση συντάξεων-παροχών και αύξηση των ορίων ηλικίας.

Η πραγματικότητα :

α) Η μέση σύνταξη σήμερα στην Ελλάδα είναι περίπου 650 ευρώ το μήνα ποσό που δεν μπορεί να θεωρηθεί παρά όριο φτώχειας. Το 71% των συνταξιούχων του ΙΚΑ είναι κάτω από τα 600 ευρώ, ενώ για τον ΟΓΑ η βασική σύνταξη είναι 278 ευρώ! Ο μέσος όρος ανεβαίνει στα 650 ευρώ λόγω σχετικά υψηλότερων συντάξεων του δημοσίου (Μ.Ο 900 ευρώ) Όμως οι συντάξεις αυτές είναι υψηλότερες γιατί υπάρχει «συμπλήρωμα» τους από τα ταμεία Αρωγής και ΜΤΠΥ που όμως χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από χρήματα – κρατήσεις των μισθών μας. Δηλαδή οι συντάξεις μας είναι ψηλότερες του μ.Ο λόγω δικής μας αποταμίευσης και όχι χαριστικά.

β) Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat ο μέσος όρος ηλικίας συνταξιοδότησης των ανδρών στη χώρα μας σήμερα (το 2005) είναι τα 63,9 χρόνια όταν στην Ε.Ε (των 25) είναι τα 61,5 χρόνια. Ο μ.Ο συνταξιοδότησης των γυναικών είναι στη χώρα μας τα 62,5 χρόνια ενώ στην Ε.Ε τα 60,5. Δηλαδή δουλεύουμε περισσότερο από τους λοιπούς Ευρωπαίους. Κατά τα άλλα θέλουν να αυξήσουν τα όρια ηλικίας για τις γυναίκες για λόγους ισότητας! Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει πως είναι ψέμα ότι οι Έλληνες παίρνουμε σύνταξη νωρίς. Το αντίθετο: τα τελευταία χρόνια (από το 2001) ο μ.Ο ηλικίας συνταξιοδότησης αυξήθηκε από τα 59,4 χρόνια στα 63,2 χρόνια δηλαδή σε μια 6ετία αυξήθηκε η εργασία κατά 4 χρόνια!

γ) Δεν είναι γενναιόδωρο βάσει εισφορών. Οι εισφορές των Ελλήνων εργαζομένων είναι πολύ υψηλές για τη σύνταξη που παίρνουν. Απλά παρατηρήστε το επόμενο σημείωμα μισθοδοσίας σας και για λεπτομέρειες διαβάστε το επόμενο ψέμα!

4o Το ασφαλιστικό σύστημα δεν αντέχει γιατί δεν έχει επαρκή χρηματοδότηση. Οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος και συνεπώς πρέπει η χρηματοδότηση να βαρύνει και λίγο τους εργαζόμενους είτε με αυξήσεις των εισφορών είτε με μειώσεις των συντάξεων.

Στόχος του ψέματος: Να πειστούμε πως οι επιχειρήσεις των υπερκερδών, πως το δημόσιο των κουμπάρων, των ομολόγων, των εξοπλισμών που δίνει 900εκ ευρώ αναδρομικά σε δικαστές δε μπορεί να χρηματοδοτήσει το ασφαλιστικό σύστημα οπότε πρέπει να δεχτούμε αυξήσεις στις εισφορές μας και μείωση των συντάξεων.

Η πραγματικότητα:

α) Στην Ευρώπη των 25 είμαστε 6^οι στις εισφορές των εργαζομένων αλλά 12^οι στις εισφορές των εργοδοτών και 15^οι στο ύψος των συντάξεων. Συγκεκριμένα οι Έλληνες ασφαλισμένοι πληρώνουν 23% περισσότερες εισφορές από το μ.Ο των εργαζομένων της Ε.Ε ενώ έχουν περίπου 50% σύνταξη του μ.Ο συντάξεων των εργαζομένων της Ε.Ε. Οι κρατήσεις στους μισθούς για τις συντάξεις είναι μεγάλες. Είναι προφανές ότι δεν ευθύνονται οι εργαζόμενοι για το πρόβλημα χρηματοδότησης του ασφαλιστικού.

β) Ο μεγαλύτερος εργοδότης στην Ελλάδα είναι το δημόσιο. Αυτό παράνομα και καταχρηστικά δεν αποδίδει στα ταμεία τμήμα των εισφορών που του αναλογούν. Το ποσό αυτό φτάνει σήμερα τα 7,8 δις ευρώ! Ταυτόχρονα το σύνολο των λοιπών ιδιωτών εργοδοτών επίσης παράνομα χρωστάει στα ταμεία 7,5 δις ευρώ. Το κόστος για το 2007 της εισφοροδιαφυγής εκτιμάται σε 5,8 δις ευρώ. Σύνολο απωλειών 21,1 δις ευρώ! Σε ένα χρόνο θα μπορούσε καλυφθεί από τις οφειλές το 1/10 του αναλογιστικού ελλείμματος των 100δις ευρώ της 50ετίας! Βάλτε και το 5,8 δις επί 50 χρόνια και το έλλειμμα εξαφανίζεται...

γ) Το κράτος εκτός από εργοδότης θεωρητικά είναι και υπερασπιστής του κράτους πρόνοιας. Έτσι στην πλειοψηφία των χωρών όπου ο νεοφιλελευθερισμός και η αγορά δεν έχει διαλύσει το ασφαλιστικό αναδιανεμητικό σύστημα (όχι ότι δεν γίνονται συστηματικές προσπάθειες από Ε.Ε-κυβερνήσεις-κεφάλαιο) η χρηματοδότησή του γίνεται εν μέρει από το δημόσιο καθώς η ασφάλιση θεωρείται όπως ή υγεία και η παιδεία δημόσιο αγαθό και κοινωνικό δικαίωμα. Στην Ελλάδα με το νόμο 3029/2002 (Νόμος Ρέππα) το δημόσιο έπρεπε να συμβάλλει στο ασφαλιστικό με χρηματοδότηση ίση με 1% του ΑΕΠ. Το μέτρο αυτό προτάθηκε στο νόμο ως δέλεαρ τότε στα συνδικάτα για να δεχτούν την ενοποίηση ταμείων που προβλέπει ο ίδιος νόμος. Το ποσό αυτό όμως ποτέ δεν δόθηκε στα ταμεία (δόθηκε μόνο για το 2003). Μετά και την αναθεώρηση του ΑΕΠ από την ΝΔ προς τα πάνω που τα χρήματα έπρεπε να αυξηθούν η χρηματοδότηση έχει ουσιαστικά σταματήσει.

Επειδή μας παραμυθιάζουν με το πρότυπο των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών: Ενώ στην Ελλάδα τελικά η χρηματοδότηση του ασφαλιστικού είναι περίπου 2% των εξόδων του στη Γερμανία είναι στο 24% και στη Φινλανδία στο 45%. Στη Δανία η ασφάλιση θεωρείται ύψιστο κοινωνικό αγαθό και το δημόσιο χρηματοδοτεί εξολοκλήρου το ασφαλιστικό (100%)!

5o «Η εισφοροδιαφυγή είναι ανήθικη αλλά δεν είναι από τα θέματα που παίζουν αποφασιστικό ρόλο.» Άποψη εκφρασμένη από τον κ.Αναλυτή πρόεδρο της επιτροπής σοφών.

Ο στόχος του ψέματος: Να μας πείσουν πως για τα υποτιθέμενα ελλείμματα δεν ευθύνεται η ανασφάλιστη εργασία και συνεπώς δεν χρειάζεται να πιεστούν οι εργοδότες να καταβάλλουν αυτά που χρωστάνε και να ασφαλίσουν τους εργαζόμενους. Ακόμα περισσότερο να αποδεχτούμε την ανασφάλιστη εργασία σαν μορφή εργασίας (ή οποία εντελώς τυχαία χαρίζει τεράστια κέρδη στους εργοδότες αφού γλιτώνουν το κόστος ασφάλισης).

Η πραγματικότητα:

α) Τα χρωστούμενα των εργοδοτών είναι 7,5 δις. Εδώ και χρόνια γίνονται μέσω εφορίας και διάφορων νόμων απίστευτες ρυθμίσεις που ουσιαστικά χαρίζουν τις οφειλές στα ταμεία. Πρόκειται είτε για οριστικές διαγραφές χρεών είτε για διευκολύνσεις (πχ άμεση πληρωμή μειώνει το χρέος στο μισό!) Το εξοργιστικό είναι πως σημαντικό τμήμα των εργοδοτών χρωστά και τις εισφορές που πληρώνουν οι εργαζόμενοι (αφού κρατούνται από τι μισθοδοσία από τον εργοδότη). Έτσι με μια ρύθμιση σαν την προηγούμενη του 50% ο εργοδότης αποδίδει τις εργατικές εισφορές αλλά όχι τις δικές του! Χαρακτηριστικό παράδειγμα των παραπάνω είναι η πρόσφατη διαγραφή χρέους 64εκ ευρώ της ALPHA ΒΑΝΚ στο ΙΚΑ τροπολογία στη Βουλή ή τα τεράστια χρέη ΠΑΕ σε ταμεία εφόσον (βάσει του άρθρου 44) ο κυρίως πιστωτής (στη συγκεκριμένη περίπτωση το δημόσιο δεχτεί να διαγράψει τα προς αυτόν χρέη.

β) Τεράστιο τμήμα εργαζομένων (περίπου 1,5 εκατομμύρια) δουλεύουν ανασφάλιστοι και δεν αποδίδονται για αυτούς εισφορές στα ταμεία. Οι πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών είναι νέοι και μετανάστες που στις πιο παραγωγικές ηλικίες τους δε στηρίζουν με εισφορές (αυτοί και οι εργοδότες τους) το ασφαλιστικό.

6o Το δημογραφικό πρόβλημα οδηγεί σε συνεχή μείωση της αναλογίας εργαζομένων προς συνταξιούχων. Επιπρόσθετα ο μ.Ο ζωής αυξάνει συνεχώς. Για να διατηρηθεί αυτή η αναλογία πρέπει να αυξηθούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.

Ο σκοπός του ψέματος : Να αποδεχτούμε την αύξηση ορίων ηλικίας περίπου σαν φυσικό επακόλουθο του δημογραφικού προβλήματος.

Η πραγματικότητα:

Ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός της χώρας είναι περίπου 9.870.000 Δεν περιλαμβάνονται παιδιά - μαθητές - φοιτητές. Οι συνταξιούχοι είναι 2.578.000. Η αναλογία των ασφαλισμένων εργαζομένων προς συνταξιούχους έχει χειροτερέψει στο 1,75/1 από 2,59/1 το 1990. Όμως με λίγα μαθηματικά: Ενεργός πληθυσμός - Συνταξιούχοι : 9.870.000 - 2.578.000 = 7.292.000 (δυνητικά εργαζόμενοι). Ας αφαιρέσουμε και 800.000 ανθρώπους που δεν εργάζονται αλλά δεν είναι άνεργοι (οικοκυρές, εισοδηματίες κ.τ.λ) έχουμε θεωρητικά 6.492.000 εργαζόμενους. Αν τώρα βγάλουμε την αναλογία εργαζόμενων προς συνταξιούχων 6.492.000/ 2.578.000 = 2,518/1!Άρα δεν πληρώνονται ασφαλιστικές εισφορές για μεγάλο τμήμα του οικονομικά ενεργού και εργαζόμενου ταυτόχρονα πληθυσμού. Αυτό γίνεται συνοπτικά για τους παρακάτω λόγους:

α) Ανεργία. Οι άνεργοι δεν πληρώνουν αυτοί ή οι εργοδότες τους ασφαλιστικές εισφορές. Είναι παράλογο να λες πως εάν αυξήσεις τα όρια ηλικίας θα αυξήσεις τις εισφορές αφού έτσι οι άνεργοι δε θα απορροφηθούν ποτέ σε θέσεις εργασίας. Το εντυπωσιακό είναι πως δε θεωρείται κάποιος άνεργος ακόμα και αν δουλεύει 1 ώρα το μήνα! Φυσικά ακόμα και αυτοί που εργάζονται με ελαστικό ωράριο (και είναι στην πραγματικότητα άνεργοι- π.χ ωρομίσθιοι των 7 ευρώ την ώρα) δε φαίνονται ούτε άνεργοι ούτε είναι πλήρως ασφαλισμένοι. Δεν υπάρχουν καν για το σύστημα.

β) Τα προγράμματα stage. Αυτά δίνουν τη δυνατότητα στους εργοδότες να προσλαμβάνουν ανέργους για 1 ή 2 χρόνια χωρίς να πληρώνουν εισφορές για αυτούς (θεωρείται περίοδος απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας). Οι εργοδότες μόλις τελειώσει η περίοδος αυτή τους απολύουν και προσλαμβάνουν άλλους στη θέση τους πάλι χωρίς να πληρώνουν εισφορές. Έτσι περίπου 200.000 άνθρωποι εργάζονται χωρίς για αυτούς να πληρώνονται εισφορές αλλά και η ανεργία δεν μειώνεται.

γ) Το κόλπο των δελτίων παροχής υπηρεσιών. Νέοι στην αγορά εργασίας αναγκάζονται να δεχτούν (για να βρουν δουλειά) να εργαστούν σαν αυτοαπασχολούμενοι και πληρώνονται όχι με σχέση μισθωτής εργασίας αλλά με δελτίο παροχής υπηρεσιών. Θεωρητικά αυτοί μπορούν να κάνουν αυτασφάλιση αλλά τα χρήματα που παίρνουν δεν επαρκούν για κάτι τέτοιο. Δηλαδή είναι εργαζόμενοι αλλά ανασφάλιστοι.

δ) Σημαντικό τμήμα εργαζομένων είναι μετανάστες (1,5 εκατομμύρια κατά προσέγγιση) που αναγκάζονται (συχνά εκβιάζονται) να εργαστούν τελείως ανασφάλιστοι. Αυτοί δε φαίνονται ούτε καν στον ενεργά οικονομικά πληθυσμό τη στιγμή που πληρώνουν αδρά για να διατηρούν τις άδειες παραμονής τους. Έτσι οι εργοδότες τους έχουν υψηλά κέρδη λόγω της ανασφάλιστης εργασίας. Πρόσφατο παράδειγμα οι ανασφάλιστοι του πρώην Υπ. Απασχόλησης κ. Μαγγίνα!

ε) Οι μ.Ο ζωής αυξάνονται αλλά ταυτόχρονα αυξάνεται και η παραγωγικότητα των εργαζομένων. Έτσι ενώ την τελευταία 10ετία τα όρια ζωής αυξήθηκαν περίπου 2 χρόνια η παραγωγικότητα αυξήθηκε έως και 100%. Αλήθεια μια κοινωνία που έχει διπλασιάσει τον παραγόμενο πλούτο της δε μπορεί να χρηματοδοτήσει την επιβίωση των ηλικιωμένων της για 2 επιπλέον χρόνια;

ΕΡΓΑ ΝΔ — ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ: ΣΑΝ ΔΥΟ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΝΕΡΟ

Τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας διαξιφίζονται στη βουλή και στα τηλεοπτικά παράθυρα για το ποιος εκ των δύο έχει το φιλολαϊκότερο πρόγραμμα και ταυτόχρονα τη λύση για το ασφαλιστικό. Εφευρίσκουν νέες ονομασίες για τις προτάσεις τους (βλ. ταμεία αλληλεγγύης, φτώχειας κ.τ.λ), διαφωνούν έντονα για μικρολεπτομέρειες χωρίς όμως να συζητούν την ουσία : που πάει ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι; . Οι «διαφωνίες» τους στην πραγματικότητα αφορούν μοναχά το ρυθμό καταστροφής του κράτους πρόνοιας και της μετακύλισης του ασφαλιστικού κόστους στους εργαζόμενους. Μια ματιά στα πεπραγμένα των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μπορεί να πείσει οποιονδήποτε για την κοινή τους φιλοσοφία.

ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ

Ζητάμε την κατάργησή τους

ΝΟΜΟΣ 1902/90 ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Ν.Δ.

ΥΠΟΥΡΓΟΙ: ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ ΟΙΚΟΝ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ.

Παρεμβαίνει στα ειδικά ταμεία θεσπίζοντας: -υποχρεωτικά τα όρια ηλικίας του νόμου και όχι των καταστατικών τους για τα χρόνια υπηρεσίας ή όρια ηλικίας. Αύξηση εισφοράς εργαζόμενου τουλάχιστον στο 7,5% μειώνοντας του εργοδότη στο ποσοστό που αυξάνεται του εργαζόμενου. Καθιερώνει την καταβολή τόκων για τις καταθέσεις των αποθεματικών των ταμείων και ανοίγει τη δυνατότητα ελεύθερων επενδύσεων σε μετοχές. Αλλάζει όρια ηλικίας στους προσληφθέντες μετά το 1983. Καθιερώνει την αναστολή σύνταξης μέχρι την συμπλήρωση ορίου ηλικίας για όσους παραιτούνται με τη συμπλήρωση της 35ετιας για τους άνδρες και της 25ετιας για τις γυναίκες.

ΝΟΜΟΣ 1976/91

Επιτρέπονται επενδύσεις και ρευστοποιήσεις πέραν του καθορισμένου ορίου, που ίσχυε υποχρεωτικά σύμφωνα με τα καταστατικά των ταμείων.

ΝΟΜΟΣ 2084/ 92. ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Ν.Δ.

ΥΠΟΥΡΓΟΙ: ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΑΝΟΣ, ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΣΙΟΥΦΑΣ

Επεκτείνει το διαχωρισμό των εργαζόμενων ανάλογα του χρόνου πρόσληψης σε προ του 1.1.83, προ του 1.1.93 και μετά. Καθιερώνει μεταβατικά διαστήματα με πρόσθεση εξάμηνων στο έτος συνταξιοδότησης και στην απαιτούμενη ηλικία για παροχή της σύνταξης, ώστε να υπάρξει προσαρμογή όλων μέχρι τις 31.12.1997 στα δυσμενέστερα όρια του νόμου 1902 ανάλογα με τον προηγούμενο διαχωρισμό. Ακόμα για μητέρες με ανήλικα που έχουν πρόσληψη προ της 1.1.93 βάζει το 50στο έτος ηλικίας. Επιβάλει εργατική εισφορά για δημόσιους υπάλληλους και Τράπεζα Ελλάδος. Μείωση συντάξεων με αλλαγή της βάσης υπολογισμού της. Μείωση εργοδοτικών εισφορών και καθιέρωση τρίμερους χρηματοδότησης στην κύρια σύνταξη για νεοεισερχόμενους.

ΝΟΜΟΣ 3029/02, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΡΕΠΠΑΣ

Τα ταμεία αυτασφάλειας μετατρέπονται από ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ. Καταργείται η εργοδοτική εισφορά και εποπτεύονται από την αναλογιστική αρχή. Πρόβλεψη να μπαίνει στο χρηματιστήριο το 70% των αποθεματικών. Από το 2008 : Προβλέπεται ένταξη των ειδικών ταμείων κύριας σύνταξης στο νέο ΙΚΑ (εμμέσως υποχρεωτικά μετά από αποφάσεις Δ.Σ. των ταμείων και μελέτη βιωσιμότητας αναλογιστικής αρχής). Τα επικουρικά δεν εξαιρούνται και με προεδρικό διάταγμα μπορούν να ενταχθούν ή συγχωνευτούν με την ίδια διαδικασία σε αλλά ταμεία ή να ενταχθούν στο ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ. Με υπουργικές αποφάσεις μπορούν να καταργούνται οι νομοθετημένες υποχρεώσεις των τραπεζών για κάλυψη των ελλειμμάτων των ταμείων. Αυξάνονται τα όρια κατά 5 χρόνια για τους άντρες και 10 για τις γυναίκες. Κανένας νέος ασφαλισμένος δεν θα συνταξιοδοτείται πριν τα 60. Η κύρια σύνταξη για τους προσληφθέντες μέχρι 31.12.1992 μειώνεται από το 80% στο 70% του τελευταίου μισθού. Για τους μετά την 1.1.1993 η κύρια σύνταξη στο 70% του μισθού, αλλά με τον τρόπο υπολογισμού της και σε αυτούς μειώνεται. Τελευταίος μισθός θεωρείται ο μέσος όρος των τελευταίων 5 ετών (-5% περίπου). Για τον υπολογισμό της σύνταξης δεν λαμβάνονται υπόψη τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και το επίδομα άδειας (-15%). Μειώνονται πολύ οι πρόωρες συντάξεις : «όσοι συμπληρώνουν δικαίωμα σύνταξης χωρίς τη συμπλήρωση της κατά περίπτωση ηλικίας συνταξιοδότησης μειώνεται η σύνταξη τους 4,5% ετησίως».

Να πούμε εδώ ότι σύμφωνα με δημόσιες ομολογίες, όπως του επιστημονικού συνεργάτη κ. Ρομπόλη, ο νόμος ετοιμάστηκε σε συνεργασία με τα στελέχη της ΠΑΣΚ της ΓΣΕΕ.

Προφανώς υπάρχουν αρκετοί άλλοι αντιασφαλιστικοί νόμοι και ρυθμίσεις μέσω υπουργικών αποφάσεων. Προφανώς ζητάμε την κατάργηση όλων και όχι μόνο αυτών που αναφέρονται εδώ. Ιδιαίτερα ζητάμε την κατάργηση των 1611/50 , 1846/51, 2469/97 που επιτρέπουν την εκμετάλλευση των αποθεματικών από την Εθνική Τράπεζα και το κεφάλαιο μέσω άτοκου ή χαμηλότοκου δανεισμού τους σε βιομηχανίες «για το εθνικό συμφέρον».Δηλαδή με άλλα λόγια εθνικό συμφέρον τα κέρδη της παρέας του ΣΕΒ! Επίσης του νόμου 3371/2005 επί κυβέρνησης ΝΔ που καταργεί τα ειδικά ταμείων των τραπεζών και εντάσσει τους εργαζόμενους στο ΙΚΑ μεταφέροντας ουσιαστικά έτσι τις υποχρεώσεις των τραπεζιτών (χρέη) στο ΙΚΑ. Και μέσω του ΙΚΑ στο κρατικό προϋπολογισμό δηλαδή σε μας. Χαρακτηριστικά οι εργοδότες «θα» πληρώσουν τυχόν εισφορές που χρωστάνε ή τους αναλογούν στο σημερινό ΕΤΑΤραπεζών μετά από 10 χρόνια! Ειδικά για την επικουρική σύνταξη όλων των εργαζομένων ο νόμος αυτός προβλέπει ότι υπάγονται υποχρεωτικά στον κλάδο επικουρικής ασφάλισης του ΙΚΑ (ΕΤΕΑΜ), οι νεοπροσλαμβανόμενοι από 1.1.2005, και οι συνταξιούχοι και οι ασφαλισμένοι μετά τη διάλυση των επικουρικών τους ταμείων. Οι εισφορές και οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης και ο τρόπος υπολογισμού της σύνταξης είναι σύμφωνα με τους όρους του ΕΤΕΑΜ. Ο εργοδότης, θα δίνει εισφορά μόνο 4,5%.

Δουλειά μέχρι το θάνατο ή αγώνας μέχρι την νίκη;

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

· Σύνταξη στα 55 ή στα 30 χρόνια δουλειάς

· Σύνταξη ίση με τον τελευταίο μισθό

· Πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη

· Πίσω στα ταμεία όλα τα κλεμμένα

· 1400 ευρώ καθαρά πρώτος μισθός

· Τα ταμεία στα χέρια των εργαζομένων

Όλοι στην απεργία στις 13 Φλεβάρη!

ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ

ΣΤΙΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΙ ΩΡΑ 12.00 TO ΜΕΣΗΜΕΡΙ, ΓΙΑ 15 ΛΕΠΤΑ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΑΚΟΠΤΗ

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ

Για την επιλογή υποδιευθυντών

Μια περίεργη διαδικασία εμπνεύστηκαν οι κρατούντες για την επιλογή υποδιευθυντών. Κατάργησαν την παλιά ψηφοφορία του συλλόγου και την αντικατέστησαν με μια δικαιολογημένη κατάταξη των υποψηφίων. Μάλιστα, ερμηνεύοντας το νόμο οι κατά τόπους διευθύνσεις, χωρίς να στείλουν στα σχολεία καμιά διευκρινιστική διαταγή, καμιά εγκύκλιο που να αποδεικνύει ότι όντως ερμήνευσαν το νόμο, με προφορικές λοιπόν ερμηνείες-εντολές επιβάλλουν στους συλλόγους μια διαδικασία χωρίς προηγούμενο.
Έτσι, πολλοί διευθυντές μοιράζουν χαρτάκια στο σύλλογο, στα οποία καλείται ο κάθε συνάδελφος να γράψει την άποψή του για τον κάθε υποψήφιο. Μάλιστα, σε ορισμένα σχολεία στο χαρτάκι αυτό ο κάθε συνάδελφος έπρεπε να γράψει και το ονοματεπώνυμό του.
Καταργείται με τον τρόπο αυτό κάθε συνηθισμένη δημοκρατική διαδικασία και εισάγεται μια νέα. Από πότε πρέπει να προτείνουμε κάποιον ως κατάλληλο σε μια θέση και πρέπει να εξηγούμε και τους λόγους που τον προτιμούμε από κάποιον άλλον;
Μήπως στις εκλογές ψηφίζουμε και γράφουμε κάτω από το ψηφοδέλτιο γιατί προτιμήσαμε το τάδε κόμμα ή γιατί προτιμήσαμε τον δείνα υποψήφιο;
Γιατί καταργήθηκε η ψηφοφορία του συλλόγου;
Δεν είναι πια κατάλληλη η ψηφοφορία, στη χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία, και χρειαζόμαστε έναν άλλο τρόπο;
Ή μήπως η ψηφοφορία, μυστική ή φανερή, δε βολεύει κάποιους;

Αν το σκεφτούμε λίγο διαφορετικά, θα δούμε ότι η όποια αρχή είναι αναγκασμένη να αποδεχτεί το αποτέλεσμά της ψηφοφορίας είτε της αρέσει είτε όχι. Εδώ ακριβώς παίζεται και το παιχνίδι. Με το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας δεν μπορεί κανείς να παραβιάσει την άποψη του συλλόγου. Άρα, αν ο σύλλογος ψηφίσει τον α' υποψήφιο, τότε το ΠΥΣΔΕ πρέπει να ορίσει τον α' ως υποδιευθυντή και όχι τον β'. Αυτοί όμως θέλουν να ορίσουν τον β'. Γι' αυτό, κατάργησαν την ψηφοφορία και την αντικατέστησαν με την κατάταξη. Εξάλλου, αυτός ο τόπος έχει γνωρίσει ψηφοφορίες που έβγαζαν ως πρώτο το α' κόμμα και ξαφνικά γινόταν κυβέρνηση το β' κόμμα. Δεν έχουμε ξεχάσει.

Ας επανέλθουμε στα περίφημα χαρτάκια. Ποιος θα τα μελετήσει και ποιος θα συγκεκριμενοποιήσει την άποψη που εκφράζεται; Πού θα μείνουν αυτά τα χαρτάκια; Τι νόημα έχει να μην είναι παρόντες οι υποψήφιοι, όταν θα παραμείνουν στα συρτάρια του σχολείου (;), στα γραφεία της διεύθυνσης (;) ή οπουδήποτε αλλού;

Προτείνουμε στους συναδέλφους να μη δεχτούν αυτή τη διαδικασία. Να απαιτήσουν να καταγραφεί η άποψη του συλλόγου ως ομόφωνη ή ως πλειοψηφική και να καταγραφεί απλώς στο πρακτικό. Αν κάποιοι συνάδελφοι εκφράζουν διαφορετική άποψη και θέλουν να καταγραφεί στο πρακτικό, τότε να καταγραφεί η διαφορετική θέση· διαφορετικά αρκεί η ομόφωνη ή πλειοψηφική άποψη του συλλόγου.

Σε κανένα σύλλογο να μην περάσει η λογική της καταγραφής και, γιατί όχι, του φακελώματος.

Συνάδελφε, συναδέλφισσα

Συναδέλφισσα Μαρία, Ελένη……..Συνάδελφε Γιάννη, Πέτρο….

Άφησε για λίγο κάτω το μολύβι, από τη συμπλήρωση του βιβλίου ύλης, του μητρώου, του περάσματος της βαθμολογίας, των απουσιών, των απογραφικών δελτίων, της αίτησης μετάθεσης, βελτίωσης, απόσπασης, του υπολογισμού των χρόνων για πρόωρη συνταξιοδότηση, μπας και γλιτώσεις τα χειρότερα …

Κοίταξε γύρω σου. Αυτό είναι το σχολείο των προσδοκιών σου; Ένα σχολείο που στηρίζεται στην ανεπάρκεια του νέου προϋπολογισμού λιτότητας, του 3,06% του ΑΕΠ και ταυτόχρονα πάνω στον πληθωρισμό των επιμορφωτικών φλυαριών και των υπουργικών διαγγελμάτων, περί καινοτομίας στην εκπαίδευση, με την ιδιωτικοποίηση να καραδοκεί ως μόνη διέξοδος;

Ένα σχολείο της αποθέωσης της πληροφορίας, με νέα βιβλία, στην πλειοψηφία τους φτιαγμένα από παλιά υλικά, όπου η απομνημόνευση θριαμβεύει πάνω στην κριτική σκέψη, η πράξη έχει εξοριστεί, η ιστορία γίνεται πεδίο εμπέδωσης των κυρίαρχων αξιών, η επιστημονική μέθοδος λήμμα προς αναζήτηση και το τρέξιμο για την κάλυψη της ύλης αλλοιώνει ανεπανόρθωτα το ίδιο το περιεχόμενο της μάθησης;

Ένα σχολείο που στο όνομα της μάθησης και της γνώσης, πείθει όλο και περισσότερα παιδιά ότι δεν μπορούν, «δεν τα παίρνουν τα γράμματα» και τα ωθεί στην πρόωρη κατάρτιση, ή στην ευέλικτη απασχόληση και την ανασφάλιστη εργασία;

Ένα σχολείο που οι καθηγητές του το ανέχονται, οι μαθητές του, το μισούν και η κοινωνία γαλουχείται με την απλόχερη βοήθεια των ΜΜΕ, να θεωρεί και τους δύο αυτούς, βασικούς υπαίτιους της κατάντιας του;

Ένα σχολείο όπου ποτέ δεν πάρθηκε υπόψη η γνώμη σου γι’ αυτό αλλά σου ζητιέται να αναλάβεις τις ευθύνες της κακοδαιμονίας του και να αξιολογηθείς, φίλε μου, για τις παρεκτροπές του;

Ένα σχολείο όπου η υποταγή και η κομματική σου ταυτότητα, γίνονται τα επικρατέστερα κριτήρια, για την εξέλιξή σου, όπως πρόσφατα έδειξε η κυβέρνηση, χωρίς ενδοιασμούς και προσχήματα, στις κρίσεις των διευθυντών;

Ένα σχολείο που κατ’ επίφαση σε πληρώνει γιατί ενδιαφέρεται κατ’ επίφαση να διδάσκεις και κατ’ ουσία να κρατάς όρθιο το οικοδόμημά τους, όπως επιδιώκουν για κάθε δημόσιο υπάλληλο εξ’ άλλου;

Ένα σχολείο, όπου η απόκτηση μονιμότητας θα αφορά όλο και λιγότερους, όσο η αναπλήρωση και η ωρομισθία θα παίζουν το ρόλο δούρειου ίππου για την κατάργησή της, κρατώντας σε ομηρία συναδέλφων μας;

Ένα σχολείο, που σε θέλει μέσα στην τάξη, πάνω από τα 65 σου χρόνια, δέσμιο μιας σύνταξης πενιχρής, που η ΝΔ την υποβάθμισε με το νόμο Σιούφα που παρέδωσε στο Πασοκ, το Πασοκ την καρατόμησε με το νόμο Ρέππα που παρέδωσε στη ΝΔ και τώρα η ΝΔ ετοιμάζεται να προχωρήσει στην οριστική κατεδάφισή της;

Κοίταξε, έξω από το παράθυρο. Ο μικρός Νικολάκης σου βγάζει περιπαικτικά τη γλώσσα του. Είστε υποτίθεται, οι δύο πρωταγωνιστές αυτού του σχολείου. Όμως εσύ, μ’ αυτά και με εκείνα, δεν μπορείς να τον πλησιάσεις κι εκείνος δεν μπορεί να σε καταλάβει…

Ίσως είναι αυτονόητο αλλά είναι το μόνο που αξίζει, σ’ εμάς, στους μαθητές μας και στους εργαζόμενους γονείς τους. Αν θέλουμε να χτίσουμε το σχολείο και τη ζωή των αναγκών μας, αν θέλουμε να σαλπάρουμε στο ταξίδι των προσδοκιών μας για μια καλύτερη εκπαίδευση, κι όχι να εξαντλούμαστε σε ημιτελείς ατομικές προσπάθειες ή στην αναζήτηση μιας γωνιάς ν’ απαγκιάσουμε, σε τόπο ανοικτό όταν έχει ξεσπάσει καταιγίδα, οφείλουμε να αναζητήσουμε τον τρόπο.

Να βρούμε αιτίες και ενόχους, να ξεχωρίσουμε εχθρούς και φίλους, να κατανοήσουμε ποια βαρίδια μας καθηλώνουν, να διατυπώσουμε αιτήματα και στόχους, να ανιχνεύσουμε και να περπατήσουμε τους δρόμους που θα αλλάζουν την πραγματικότητα.

Γιατί τίποτα δεν μπορεί να αφεθεί στην τύχη του ή στα χέρια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Γιατί το περσινό στοίχημα, όπου όλος ο κόσμος της εκπαίδευσης ήταν στους δρόμους έμεινε για εμάς μετέωρο και το φετινό, για την απόκρουση του αντιασφαλιστικού νόμου που ετοιμάζεται να κατεβάσει η κυβέρνηση, είναι μπροστά μας…

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Όσοι συμμετέχουμε στις γενικές συνελεύσεις γιατί πιστεύουμε πως ελπίδα υπάρχει μόνο στη συλλογική μας δράση, αλλά και όσοι απέχετε από αυτές, θεωρώντας πως στο τούνελ της μεταμοντέρνας μοναξιάς υπάρχει διέξοδο,

Όσοι ανοιχτά συμφωνούμε πως βιώνουμε τη βαθιά οπισθοδρόμηση της γενικευμένης εργασιακής περιπλάνησης, της ασφα-ληστρικής επίθεσης, της καταρράκωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του πολιτισμικού χυλού, και της μαγαρισμένης γης που εκδικείται όλο και πιο συχνά, όλο και πιο αδυσώπητα,

και όσοι πάλι διαφωνείτε, χωρίς επιχειρήματα, αντιτάσσοντας αφορισμούς και αδύναμες σοφιστείες,

ΟΛΟΥΣ μας ενώνει το αίσθημα βαθιάς ανασφάλειας σε όλα τα επίπεδα.

Ο μισθός που δε φτάνει, τα δάνεια και οι υποθήκες, η μαύρη προοπτική στο συνταξιοδοτικό, η πίκρα για τον ξεπουλημένο δημόσιο πλούτο, η αγανάχτηση για την ημετεροκρατία, η ανεργία που καραδοκεί τα παιδιά μας.

Και πάνω απ’ όλα μας ενώνει αυτή η αίσθηση αφόρητης ασφυξίας σ’ ένα σχολείο που μας θέλει, αντί για δάσκαλους, τροχονόμους μιας ισοπεδωτικής ύλης αντιφατικών και ανούσιων πληροφοριών, διεκπεραιωτές μιας αφόρητης εξετασιομανίας και φύλακες μιας λεηλατημένης εφηβείας, που τρέχει από το εφτάωρο του σχολείου στο πεντάωρο του φροντιστήριου, χωρίς γλώσσα και δίχως όνειρα. σε αίθουσες θλιβερές και ετοιμόρροπες.

Μας χωρίζει όμως ο τρόπος που εκφράζουμε αυτό το αίσθημα ανασφάλειας.

Άλλοι το εξαγοράζουν με μια γερή δόση αφέλειας, πως τάχα δεν τους αφορά, πως το δημόσιο είναι νησίδα ασφαλείας, πως ανήκουν στην ‘τυχερή’ κλάση του ασφαλιστικού, πως θα κληροδοτήσουν στα παιδιά τους ένα σπίτι, κι όχι μια εργασιακή κόλαση.

Άλλοι πάλι το εξαγοράζουν με πιο χειροπιαστά τιμήματα. Μια υπόσχεση σύμβασης του γιου, μια θέση ωρομισθίας για την κόρη, ίσως μια θεσούλα διευθυντή μέσα από τις κρυστάλλινες ‘κρίσεις’.

Και όλοι οι άλλοι είναι αυτοί που λένε πως η αξιοπρέπεια στην τάξη και στη ζωή δεν μπορεί να είναι αντικείμενο ανταλλαγής ούτε με την αφέλεια ούτε με κανένα άλλο τίμημα. Πως αν μείνουμε μόνοι, με την αυταρέσκεια του ιδιαίτερου, κατακερματισμένοι, με τις διαχωριστικές της ιδιοτέλειας και της ιδιώτευσης και την ηλίθια εγκαρτέρηση της ματαιοπονίας ,δεν θα ‘χουμε πια φωνή να πούμε στα παιδιά ούτε ιστορικές αφηγήσεις, ούτε καλολογικές αναλύσεις, γιατί θα είμαστε μουγγοί, ακόμα κι όταν θα μιλάμε.

ΟΡΑΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ ένα μεγάλο νικηφόρο ΜΕΤΩΠΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ-ΕΡΓΑΣΙΑΣ συντονισμένο σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο με δασκάλους , γονείς, φοιτητές , εργαζόμενους .

Στη συντονισμένη επίθεση κυβέρνησης, καθεστωτικής αντιπολίτευσης, Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΜΜΕ, απαντάμε με ενότητα, αλληλεγγύη, κοινή πάλη του κόσμου της εργασίας ξεπερνώντας τους φραγμούς του υποταγμένου συνδικαλισμού και των εκλογικών εξαργυρώσεων.

Σ’ αυτό το δρόμο θέλουμε ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΟΛΩΝ και ΙΣΩΝ.

Θέλουμε σωματεία ενεργά, κύτταρα που σκέφτονται, ενώνουν και αγωνίζονται.

Όχι νεκροταφεία ελεφάντων και μοιράσματος καρεκλών ,όχι στα «ήξεις αφήξεις» και τις ταλαντεύσεις ηττοπάθειας όχι στα χωριστικά και αδιέξοδα λόγια.

Για να τολμήσουμε να ΝΚΗΣΟΥΜΕ , πρέπει να τολμήσουμε να ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΑ, ΣΕ ΚΟΙΝΟ ΜΕΤΩΠΟ ΜΕ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ, ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΟΛΟΙ ΜΑΣ!!

Η επιλογή είναι δική μας!

• Να σφραγίσουμε με την παρουσία μας και τη ζωντανή συμμετοχή μας τις διαδικασίες της ΕΛΜΕ. Όλοι στην εκλογικοαπολογιστική συνέλευση την Τρίτη 18 Δεκέμβρη.

• Στις εκλογές να κρίνουμε το μπόι όλων των πολιτικών, συνδικαλιστικών δυνάμεων με το μέτρο ανταπόκρισής τους στις παραπάνω απαιτήσεις.

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ

ΑΝΟΙΧΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ

ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ 1ο ΕΠΑΛ ΘΕΣ.

ΒΕΛΙΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΓΓ.-ΦΟΙΒΟΣ 2ο Ε.Λ.ΠΟΛΙΧΝΗΣ

ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ 1ο ΓΥΜΝ. ΣΥΚΕΩΝ

ΛΑΘΗΡΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 1ο ΓΥΜΝ. ΣΥΚΕΩΝ

ΛΑΘΗΡΑ ΓΙΑΝΝΑ 2ο ΓΥΜΝ. ΣΥΚΕΩΝ

ΜΠΕΝΤΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 1ο ΓΥΜΝ. ΣΥΚΕΩΝ

ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 5ο ΓΥΜΝ. ΝΕΑΠΟΛΗΣ

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΕΥΘΥΜΗΣ 2ο Ε.Λ.ΠΟΛΙΧΝΗΣ

ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝ. ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ

ΣΑΡΤΑΡΙΔΗΣ ΑΡΗΣ 3ο ΓΥΜΝ. ΣΥΚΕΩΝ

ΤΣΟΥΜΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΠΑΛ ΠΟΛΙΧΝΗΣ

ΨΑΡΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΡΒΑΡΑ 2ο Ε.Λ. ΣΥΚΕΩΝ

Στις εκλογές ψηφίζουμε για το σωματείο μας!

Ψηφίζουμε για την ενότητα των μάχιμων εκπαιδευτικών

Ψηφίστε- στηρίξτε- δυναμώστε τηνΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

ΑΣΦΑ-ΛΗΣΤΡΙΚΟ: “ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ Τ’ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ"

Τετάρτη 12 Δεκέμβρη: κλείνουμε τα σχολεία !

ΑΣΦΑ-ΛΗΣΤΡΙΚΟ: “ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ Τ’ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ”

2007:τα παπαγαλάκια της εξουσίας εξασκούν την πιο άγρια ιδεολογική τρομοκρατία για τις αντοχές της οικονομίας, τις αντοχές του ασφαλιστικού συστήματος, την “γήρανση”, τα “ελλείμματα”.

1989: επί οικουμενικών κυβερνήσεων, οι εφημερίδες έγραφαν ότι «τα ταμεία καταρρέουν» και «είναι αμφίβολο αν οι συνταξιούχοι θα πληρωθούν το δώρο των Χριστουγέννων». Ακολούθησε μια αντι-ασφαλιστική επιδρομή, που υποτίθεται ότι θα έσωζε τα ταμεία. ….«Σωτήρες»:

• Αυτοί που από το 1950 δίνουν στην Εθνική τράπεζα, ΑΤΟΚΑ τα αποθεματικά των ταμείων και χάθηκαν 60 δις €

• Αυτοί που ‘χάρισαν’ δισ/μύρια ‘ΘΑΛΑΣΣΟΔΑΝΕΙΑ’ στους εφοπλιστές από τα ασφαλιστικά μας ταμεία.

• Αυτοί που στο ΤΖΟΓΟ του χρηματιστηρίου, ποντάρισαν κι ‘αναδιένειμαν’ σε μια ζαριά, 3,5 δις των ταμείων.

• Αυτοί που νομοθέτησαν και γενικεύουν την ΕΛΑΣΤΙΚΗ ημιαπασχόληση (βλ. 15χιλ. ωρομίσθιοι-αναπληρωτές) με αναιμικό εισόδημα και ασφάλιστρα.

• Αυτοί που κλείνουν το μάτι στην ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΗ, στη μαύρη, κατάμαυρη δουλειά νέων και μεταναστών.

• Αυτοί που ‘ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ’ την ακίνητη περιουσία των ταμείων με εκποιήσεις.

• Αυτοί που εφεύραν το ΔΟΜΗΜΕΝΟ ομόλογο για να ‘αναδιανείμουν’ πάνω από 40 εκατ, ευρώ.

• Αυτοί που ‘χάρισαν’ τα 7,5 δις € ΕΙΣΦΟΡΟΚΛΟΠΗΣ στην εργοδοσία και τα 8 δις € χρωστούμενα απ’ το κράτος.

Όλες οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ…. Αυτοί είναι και πάλι οι «σωτήρες».

Οι προεκλογικές δηλώσεις του Καραμανλή, «καμιά αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, καμιά μείωση των συντάξεων», μετατρέπονται στο μεγαλύτερο ψέμα. Τη σκυτάλη από τον Αναλυτή, της επιτροπής «σοφών», πήρε ο υπουργός Απασχόλησης Μαγγίνας, που άνοιξε τα χαρτιά του και δεν άφησε περιθώριο αυταπατών: η επίθεση είναι σ’ όλα τα μέτωπα και μας αφορά όλους και όλες, εμάς και τα παιδιά μας:

ΤΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ;

• Ενοποίηση των ταμείων: Τα οικονομικά προβλήματα των «ελλειμματικών» ταμείων θα μεταβιβαστούν στα «υγιή» και θα φαγωθεί η περιουσία των 29,5 δις €.

Έτσι, αντί να πληρώσουν οι εργοδότες και το κράτος τα δις που χρωστάνε,θα ξεκοκαλίσουν ότι λεφτά υπάρχουν, δε θα δώσουν € και θα φορτώσουν πάλι στην πλάτη μας τα χρέη.

• Ενοποίηση της κύριας με την επικουρική σύνταξη:

Δραματική περικοπή των συντάξεων ως και 300€ λιγότερα σε σχέση με σήμερα.

Η βάση υπολογισμού θα επεκταθεί στο μέσο όρο των αποδοχών της 10ετίας.

Θα μειωθεί το ποσοστό σε 60%+20% από 80%+26% που είναι σήμερα.

• Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης

Κατάργηση της 35ετίας στα 58 για αυτούς που είναι πριν από το 1993 και επέκτασή της στα 60.

Στα 39 χρόνια Χ.Ο.Η.! Χτύπημα των «πρόωρων» συνταξιοδοτήσεων των γυναικών. Επίθεση στη μητρότητα! Εως 15χρόνια παραπάνω! Περικοπή των βαρέων και κατάργηση των ανθυγιεινών

ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΝ;

Δουλειά, από τα σπάργανα μέχρι τα σάβανα. Να δουλεύουμε ως τα βαθιά γεράματα για μια σύνταξη – φιλοδώρημα- επίδομα κηδείας.

Σε όλα τα επίπεδα, υγεία, μόρφωση, ασφάλιση να περάσουν από το κράτος πρόνοιας, στην αγορά πρόνοιας, και όσοι μπορούν να αγοράζουν τα κοινωνικά αγαθά, να εξωθήσουν τους εργαζομένους στους αετονύχηδες της ιδιωτικής ασφάλισης. Για να περιορίσουν στο ελάχιστο το εργατικό κόστος συνθλίβουν το μισθό, γενικεύουν τις ελαστικές σχέσεις , καταργούν την Κοιν. Ασφάλιση.

Να αξιοποιήσουν ακόμη περισσότερο τα αποθεματικά των ταμείων ως «ζεστό χρήμα» για χρηματιστηριακή κερδοσκοπία. Να φέρουν νέους διαχωρισμούς ανάμεσα στους εργαζομένους.

θα εμπιστευθούμε τους «σωτήρες»; θα μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα;

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ ΠΑΡΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ !

Η ΑΠΕΡΓΙΑ στις 12 του Δεκέμβρη να είναι η αρχή!

Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Η μάχη είναι κρίσιμη, ιστορική! Να ξεκινήσουμε τώρα την οικοδόμηση μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας όλων των εργαζόμενων. Με καμπάνιες ενημέρωσης, με το συντονισμό της δράσης μας με άλλες ΕΛΜΕ, Συλλόγους Π.Ε. και εργατικά σωματεία. . Με συνελεύσεις σε κάθε χώρο δουλειάς, αγωνιστικές αποφάσεις, με επιτροπές αγώνα σε κάθε περιοχή, με απεργίες αποφασιστικές και συντονισμένες και διαδηλώσεις μπορούμε να αποκρούσουμε τα σχέδια της κυβέρνησης, μπορούμε να ανατρέψουμε τις αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις αν θέλουμε να έχουν την τύχη του νόμου Γιαννίτση. Έναν αγώνα που θα διαχειριζόμαστε εμείς κι όχι η συνδικαλιστική γραφειοκρατία.

Το εργατικό κίνημα πρέπει να βγει στο προσκήνιο τώρα. Χρειαζόμαστε μια μεγάλη πανεργατική έκρηξη διαρκείας, σαν και αυτή του 2001 και ακόμη μεγαλύτερη, ένα πανεργατικό-απεργιακό «μπλακ άουτ» για να καταλάβει η κυβέρνηση ότι δεν πρόκειται να αφήσουμε να χαθούν ιστορικές κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, όπως είναι η κοινωνική ασφάλιση. Το δρόμο τον έδειξαν πέρσι οι φοιτητές και οι εκπαιδευτικοί που με τον αγώνα διαρκείας τους απέτρεψαν την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος και τη νομιμοποίηση των ιδιωτικών ΑΕΙ. Μπορούμε να νικήσουμε! ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Ουσιαστικές αυξήσεις στο μισθό και στην σύνταξη, 1400 Ευρώ στο νεοδιόριστο.

Ενιαίες εργασιακές σχέσεις, κατάργηση της ωρομισθίας.

• Όχι στο διαχωρισμό "παλιών" και "νέων"

Πλήρη σύνταξη με βάση τον καταληκτικό μισθό με 30 χρόνια εργασίας.25 για θεμελίωση. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων (Νόμοι Σιούφα και Ρέππα).

• Κατάργηση της ιδιωτικής ασφάλισης και της δραστηριότητας του κεφαλαίου στους τομείς υγείας – πρόνοιας.

• Πλήρης δημόσια καθολική υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση για όλους. Δημόσια και δωρεάν υψηλού επιπέδου υγειονομική κάλυψη, περίθαλψη και πρόνοια για όλους,.

• Όχι στην ανταποδοτικότητα και την επιχειρηματικότητα στην κοινωνική ασφάλιση. Κατάργηση κάθε μορφής χρηματιστηριακής τοποθέτησης των αποθεματικών των ταμείων. Κρατική εξασφάλιση των αποθεματικών.

• Κράτος και εργοδότες να αναλάβουν το κόστος του ασφαλιστικού συστήματος. Να επιστραφούν όλα τα κλεμμένα από το 1950 μέχρι σήμερα και με ανάλογο τόκο.

Για τη δράση μας στην ΕΛΜΕ

Το αποτέλεσμα της Ενωτικής Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας στις εκλογές του Δεκέμβρη του 2006 (αύξηση 51% και 115 ψήφοι) και η κατάκτηση μιας έδρας στο Δ.Σ. θεωρήθηκε από πολλούς συναδέλφους η ευχάριστη έκπληξη που τάραξε, έστω και λίγο, τα λιμνάζοντα ύδατα του συνδικαλιστικού κινήματος. Πέρα από την αναγκαιότητα να ευχαριστήσουμε πάλι θερμά όσους και όσες μας εμπιστεύθηκαν, θεωρούμε ότι η εξέλιξη αυτή έδειξε ότι υπάρχουν οι δυνατότητες να αλλάξουμε το τοπίο στα συνδικαλιστικά πράγματα, που χαρακτηρίζεται από ανυποληψία, αδράνεια, γραφειοκρατικοποίηση και έντονη παραταξικοποίηση.

Η ενωτική μας πρόταση προς τους συναδέλφους που αγωνιούν και αγωνίζονται, οι προτάσεις μας για την αναζωογόνηση της ΕΛΜΕ, η σταθερή ανιδιοτελής προσφορά στην κοινή μας υπόθεση επιβραβεύτηκαν από ένα σημαντικό τμήμα των συναδέλφων, περίπου 15%.

Από την πρώτη στιγμή στο Δ.Σ. προσπαθήσαμε να γίνουν πράξη όλα όσα προτείναμε στην προεκλογική περίοδο.

- Στη φάση της συγκρότησης του προεδρείου καταθέσαμε τη λογική της ανανέωσης, της συλλογικής ευθύνης για τη λειτουργία του Δ.Σ. και της κοινής έκφρασης των αγωνιστικών δυνάμεων του κλάδου. Δυστυχώς επικράτησε η υπάρχουσα αντίληψη των συμφωνιών των παρατάξεων για το μοίρασμα των προεδρείων και η λεγόμενη «αναλογική εκπροσώπηση» έστω και «ανύπαρκτων» προσώπων και παρατάξεων. Παρότι αποκλείστηκε η εκλογή μας στο προεδρείο από «δεξιά και αριστερά», η συμμετοχή μας στις αποφάσεις και την δράση του Δ.Σ. εξελίχθηκε αντιστρόφως ανάλογη της μονοπρόσωπης παρουσίας μας.

Καταθέσαμε μια ολοκληρωμένη πρόταση για τη λειτουργία και πρόγραμμα δράσης που ανάμεσα στα άλλα περιελάμβανε:

- Λειτουργία ιστοσελίδας. Αξιοποίηση του διαδικτύου για την οριζόντια επικοινωνία σχολείων για τα συνδικαλιστικά κ.α. θέματα και έκδοση εφημερίδας ή περιοδικού. Φάνηκαν δύσκολα για το δ.σ., εμείς πάντως στήσαμε αυτό το blog (έστω με πολλές αδυναμίες ακόμα)

- Συγκρότηση πολιτιστικής ομάδας με κατεύθυνση την οργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων (π.χ. το θέατρο Μαρξ στο Σόχο), συνεστίαση, εκδρομές κ.λ.π. Δημιουργία λέσχης καθηγητών. Ίδρυση εκπαιδευτικής βιβλιοθήκης. Δεν υπήρξαν αντιρρήσεις αλλά μάλλον φάνηκαν …ουτοπικά !

- Ανάδειξη της δραστηριότητας των σχολείων ( π.χ. πειραματικό) και των συναδέλφων των σχολείων, ενθάρρυνση της παρέμβασής τους με σκέψεις, προτάσεις (π.χ. το ενδιαφέρον κείμενο των φιλολόγων του 1ου Γυμνασίου Συκεών για τα νέα βιβλία).

- Συντονισμό με τους άλλους φορείς της εκπαίδευσης (δάσκαλοι, πανεπιστημιακοί, μαθητές, γονείς κ.λ.π.). Στα πλαίσια αυτά με πρότασή μας έγινε κοινή εκδήλωση για το άρθρο 16 στο Δημαρχείο Νεάπολης. Συμμετείχαμε με εισήγηση σε ανάλογη εκδήλωση στο δημαρχείο Συκεών. Αναδείξαμε με ανακοινώσεις το ζήτημα της συνταγματικής αναθεώρησης και συμμετείχαμε ενεργά σε όλες τις πανεκπαιδευτικές διαδηλώσεις. Συμβάλλαμε με ανακοινώσεις, επισκέψεις στα σχολεία, στην προσπάθεια συμπόρευσης του κλάδου με το φοιτητικό κίνημα. Προτείναμε την υλική και ηθική αλληλεγγύη στους συναδέλφους φοιτητές που έγινε αποδεκτό.

- Τακτική ανά 15/θήμερο λειτουργία του Δ.Σ., με συγκεκριμένη ημερήσια διάταξη, αποφάσεις και καταμερισμό δουλειάς αντί της «από καιρού εις καιρό» συνάξεις του Δ.Σ. όπου κυριαρχούσε η …ενημέρωση , η αναβλητικότητα, η προχειρότητα, η έλλειψη ουσιαστικής συζήτησης.

- Συγκεντρώσεις συνδέσμων κάθε σχολείου, επισκέψεις του Δ.Σ. στα σχολεία, συζητήσεις πριν τη Γ.Σ. σε κάθε σχολείο με στόχο την ανάδειξη του συλλόγου διδασκόντων κάθε σχολείου σε πρωτογενή συνδικαλιστικό θεσμό που με τη σειρά του θα συμβάλλει στην μαζικοποίηση των Γ.Σ. Επανεξέταση της γεωγραφικής κατανομής των ΕΛΜΕ ώστε να περιλαμβάνουν όλα τα σχολεία μιας περιοχής. Όχι στον γιγαντισμό των ΕΛΜΕ. Στην Γ΄ΕΛΜΕ αντιστοιχούν πάνω από 60 σχολεία με 1200 περίπου συναδέλφους!

Αξιοποίηση της συνδικαλιστικής άδειας για ουσιαστική συζήτηση στις Γενικές Συνελεύσεις. Εκλογές άλλη μέρα

- Έκδοση οδηγού για τα δικαιώματα του καθηγητή (π.χ. άδειες, συντάξεις, αναθέσεις, υγειονομική περίθαλψη). Αποδελτίωση τύπου για εκπαιδευτικά Θέματα.-

- Ειδική ομάδα για τους ωρομίσθιους, αναπληρωτές και ένταξη όλων των ωρομισθίων (και της Π.Δ.Σ.) στην ΕΛΜΕ. Ύστερα από έντονες πιέσεις μας και την απαίτηση πολλών συναδέλφων ωρομισθίων έγινε κατ’ αρχήν αποδεκτό να εγγραφούν στην ΕΛΜΕ οι ωρομίσθιοι της ΠΔΣ, κάτι που ΟΛΕΣ οι παρατάξεις είχαν αρνηθεί σε προηγούμενη συνέλευση! Επιτροπή για την ΤΕΕ.

- Προτείναμε την καταγραφή των προβλημάτων σχολικής στέγης με επισκέψεις στους Δημάρχους. Να αναπτύξει η ΕΛΜΕ ένα κίνημα διεκδίκησης για το στεγαστικό ώστε να εξασφαλιστεί επιτέλους η πρωινή και άνετη λειτουργία όλων των σχολείων ( 1ο Πολίχνης ,2ο Συκεών, 7ο, 4ο ,32ο ,Μετεώρων, ΤΕΕ κ.α.).Προσπαθήσαμε να αναδείξουμε το έντονο πρόβλημα του 2ου Γυμν. Συκεών που το νέο του διδακτήριο έχει …πολύ λιγότερες αίθουσες από το παλιό!

- Συνεχή ενασχόληση της ΕΛΜΕ με τα εκπαιδευτικά ύστερα και από την ελπιδοφόρα σε περιεχόμενο και συμμετοχή εκδήλωση για τα νέα φιλολογικά βιβλία. Δεύτερη ημερίδα για τα υπόλοιπα βιβλία πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία μέσα στον Ιούνη.

- Αναδείξαμε έντονα και έγκαιρα το ζήτημα της ληστείας των ταμείων με ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας, απόφαση του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ, παρέμβαση στο Γ.Σ. της ΕΔΟΘ για την προβολή του ζητήματος στην απεργία της ΑΔΕΔΥ 22/3 κάτι που έγινε δεκτό αλλά δεν υλοποιήθηκε!

- Όταν το φθινόπωρο «άνοιξε» το ζήτημα της νέας συντηρητικής αναμόρφωσης( βλ. κατακρεούργησης) του ασφαλιστικού προτείναμε έγκαιρα την πλατιά ενημέρωση των συναδέλφων με ανακοινώσεις, αφίσα, σύγκληση Γ.Σ., άμεσο συντονισμό με τα άλλα συνδικάτα κόντρα στην αδράνεια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας της πόλης ΕΔΟΘ – ΕΚΘ.

- Στην συνέλευση της 10ης Μάη προτείναμε να εξελιχθεί σ’ ένα forum συζήτησης προτάσεων και λήψης αποφάσεων προς το 13ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ και εκλογή αντιπροσώπων του κλάδου και όχι των παρατάξεων. Κατά την διάρκεια του συνεδρίου που είχε εμφανές το στοιχείο της παραταξιακής αντιπαράθεσης, συμβάλλαμε στην διαμόρφωση της τελικής απόφασης, αναδείξαμε με άλλους αντιπροσώπους το σκάνδαλο του ΤΕΑΔΥ και επιλέξαμε να ψηφίσουμε το ανεξάρτητο αριστερό σχήμα των Παρεμβάσεων που εκπροσωπήθηκε με μία έδρα στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ.

-Όταν αποκαλύφθηκε το πρωτοφανές σκάνδαλο των εξετάσεων τονίσαμε την λογική κατάργησης του θεσμού στην κατεύθυνση της ελεύθερης πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που τείνει να αποκτά ευρύτερη αποδοχή.

- Προτείναμε καμπάνια αλληλεγγύης για τα σχολεία των καμένων περιοχών και επίσκεψη της ΕΛΜΕ στην περιοχή. (Προσπεράστηκε και αυτή χωρίς απάντηση).

-Τον Οκτώβρη στα πλαίσια της αντίληψης μας για εναλλαγή των μελών του Δ.Σ. τον συν. Λαθήρα Γ. αντικατέστησε ο συν. Παπαδημητρίου Ευθύμης.

…πολύ λίγα λόγια για τις … «στέρεες παρατάξεις»

- Εκτός από την Αγ. Συνεργασία που είχε και τη σημαντικότερη συμμετοχή λόγω προέδρου στη λειτουργία του Δ.Σ. (με έναν όμως συγκεντρωτικό και διαχειριστικό τρόπο, ) η συμβολή των υπολοίπων παρατάξεων ήταν παρακολουθητική και ….. «διακριτική».

Μόνο η μαζική και αποφασιστική «εισβολή» των συναδέλφων της βάσης στο προσκήνιο (στις Γ.Σ., στις εκδηλώσεις, στις επιτροπές, στους συλλόγους, στις διαδηλώσεις ) με τη σκέψη και τη δράση τους θα άρει το φαινομενικό αδιέξοδο. Αν η λογική της ανάθεσης και της εκπροσώπησης αντικατασταθεί με την ενεργό συμμετοχή, αν ηττηθούν οι αντιλήψεις της απολίτικης στείρας παραταξικοποίησης, της ηττοπάθειας και του συμβιβασμού, του κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού, του παραγοντισμού

Μήπως είναι πλέον απαραίτητα για να αντισταθούμε και να ανατρέψουμε τον κοινωνικό μεσαίωνα και όχι τόσο δύσκολα;

Ο «λαγός»… ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕ-ΣΗ

«Γιατί κάποιος να φεύγει μόλις 58 χρονών με 35 χρόνια δουλειάς;»
δήλωση του Αναλυτή στον Άλφα 9,89

Φανερά μέτρα – κρυφά τερατουργήματα…

Και πριν στεγνώσει το μελάνι των προεκλογικών δηλώσεων ότι «δε θίγουμε όρια ηλικίας, συντάξιμες αποδοχές και εισφορές», η κυβέρνηση σήμανε ολοκληρωτική επίθεση απέναντι στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων. Μια επίθεση εξπρές, με την οποία φιλοδοξεί ως το Φλεβάρη του 2008 να έχει ήδη νομοθετήσει το νέο (αντι)ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Λαγός αυτής της κούρσας, ο πρόεδρος της Επιτροπής «Σοφών» κ. Αναλυτής (πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ), ο οποίος με δηλώσεις στα ΜΜΕ, έδωσε το στίγμα των προθέσεων της κυβέρνησης.

Συγκεκριμένα προτείνει:
1. Περικοπή των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων και διατήρηση τους μόνο σε σπάνιες και ειδικές περιπτώσεις, όπως ανίατη ασθένεια, αναπηρία ή στα αναθεωρημένα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.

2. Υπολογισμό των συντάξεων με βάση τις εισφορές που έχουν καταβληθεί την τελευταία 10ετία ή 15ετία -και γιατί όχι από την αρχή του εργάσιμου βίου ενός εργαζόμενου- και όχι με βάση την καλύτερη 5ετία των τελευταίων 10 χρόνων όπως ισχύει με την εφαρμογή του αντιασφαλιστικού νόμου Ρέππα. Κι αυτό, στο όνομα ότι οι εργαζόμενοι εισφοροδιαφεύγουν!

3. «Εθελοντική» παράταση του εργασιακού βίου πάνω από το 65ο ή και το 67ο έτος ηλικίας (με κίνητρο αυξημένη σύνταξη και μερική απασχόληση).

4. Επαναφορά του νόμου Σιούφα που αυξάνει το όριο συνταξιοδότησης από τα 58 στα 60 χρόνια για 35 χρόνια δουλειάς.

5. Άμεση ενοποίηση των ταμείων, όπως προβλέπει ο νόμος Ρέππα, 3029/2002 του ΠΑΣΟΚ. Την ίδια στιγμή ο υπουργός Οικονομικών στη Βουλή, αλλά και ο πρωθυπουργός στις προγραμματικές του δηλώσεις, είπαν ότι προτεραιότητα τους είναι η νέα (αντι)ασφαλιστική (αντι)μεταρρύθμιση, υλοποιώντας το νόμο Ρέππα -ειδικά στην ενοποίηση των ταμείων, στην αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής.

Aνοίγουν το ασφαλιστικό για να “κλειδώσουν” τη ζωή μας!

Τι θα σημαίνουν – αν περάσουν - στην ουσία αυτές οι εξαγγελίες και οι προθέσεις της κυβέρνησης και των «λαγών» της:

1. Κατάργηση κάθε πρόωρης συνταξιοδότησης, με αρχή το καθεστώς που ισχύει για τις γυναίκες. Η εργαζόμενη, η μητέρα, η νοικοκυρά, καταδικάζεται δια της «ισότητας», σε παράταση του εργάσιμου βίου της ως και 17 χρόνια. Δούρειος Ίππος η Ευρωπαϊκή νομοθεσία περί «ισότητας» στις υποχρεώσεις φυσικά των δύο φύλων.

2. Το ίδιο θα ισχύσει και για τους εργαζόμενους στα βαρέα και ανθυγιεινά που θα εξαναγκαστούν να εργάζονται ως τη φυσική τους εξόντωση.

3. Παραπέρα μείωση των συντάξιμων αποδοχών. Ήδη με την εφαρμογή του νόμου Ρέππα, οι συντάξιμες αποδοχές θα μειώνονται σταδιακά από 1/1/2008 κατά 1% το χρόνο ώστε να φτάσουν στο 70% των σημερινών συντάξιμων αποδοχών και τα επικουρικά ταμεία από 40% στη βασική σύνταξη που είναι σήμερα για τους εκπαιδευτικούς π.χ στο 20%. Ουσιαστικά μιλάμε ότι με τον τωρινό νόμο και η σύνταξη γίνεται ουσιαστικά βοήθημα. Με την πρόταση Αναλυτή και τον υπολογισμό της σύνταξης στο σύνολο του εργασιακού βίου σημαίνει ότι η βασική σύνταξη θα είναι στο 40% με 45% των σημερινών συντάξιμων αποδοχών. Αν σε αυτό αναλογιστούμε ότι και η επικουρική σύνταξη δε θα είναι εγγυημένη ούτε σε αυτό το πενιχρό 20% αλλά θα συνδέεται με την απόδοση των αποθεματικών μας στο τζογάρισμα του χρηματιστηρίου τότε καταλαβαίνουμε ότι και αυτό μπορεί να εξατμιστεί.

4. Παράταση του εργάσιμου βίου με τη συναίνεση των οικονομικά απελπισμένων. Με συντάξεις πείνας ποιος θα μπορεί να βγαίνει στη σύνταξη; Ποιος θα μπορεί να ζει με το 40% του τελευταίου μισθού του; Και ‘κει το «φιλεύσπλαχνο» κράτος θα φροντίσει να παρατείνει τον εργασιακό βίο πέρα και από 67 χρόνια, ώστε να τα βγάλει πέρα οικονομικά ο εργαζόμενος. Την ίδια στιγμή σκέφτεται την παράταση του εργάσιμου χρόνου και με υποχρεωτικό τρόπο, την ουσιαστική κατάργηση της 35ετίας, με τη σύνταξη στα 60 τουλάχιστον.

5. Η ενοποίηση των ταμείων θα γίνει με εξίσωση προς τα κάτω των δικαιωμάτων. Αυτό φαίνεται και από την ενοποίηση των ταμείων των ελεύθερων επαγγελματιών που δεν έχει ούτε να πληρώσει τις συντάξεις, αλλά και από τη μεταχείριση που προβλέπεται για τα επικουρικά αυτών των ταμείων, όπως, επίσης, και από το ασφαλιστικό των τραπεζουπαλλήλων που εκτός των άλλων αύξησε κι άλλο τα υπερκέρδη των τραπεζιτών. Σε αυτά πρέπει να συνυπολογίσουμε το πλιάτσικο στα αποθεματικά των ταμείων μας - τρανό παράδειγμα η κλοπή των ομολόγων - αλλά και το 20% που έχασαν τα ταμεία μας από το τζογάρισμα στο χρηματιστήριο την εποχή Σημίτη. Την άρνηση του κράτους να επιστρέψει τα κλεμμένα τόσων χρόνων στα ταμεία μας. Την άρνηση των επιχειρήσεων και του κεφαλαίου να αποδώσουν στα ταμεία χρήματα των εργαζομένων που ήδη έχουν παρακρατήσει. Το πιο τραγελαφικό, αλλά άκρως αποδεικτικό των προθέσεων της κυβέρνησης, είναι η άρνησή της να αποδώσει στα ταμεία το ποσό των 3,35 δις ευρώ που τους χρωστά από το 2004, όπως προέβλεπε ο νόμος Ρέππα. Όσο για την εξίσωση με την Ευρώπη που μας λένε αρκεί να πούμε ότι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα είναι έκτοι στη Ευρώπη στις ασφαλιστικές εισφορές που πληρώνουν, η κρατική συμμετοχή στις ασφαλιστικές δαπάνες είναι στη 14η θέση και οι εισφορές του κεφαλαίου στη 12η θέση.

Η κυβέρνηση προτίθεται με όχημα τον κακόφημο «κοινωνικό διάλογο» να προχωρήσει σε αυτές τις αντιδραστικές αλλαγές.
Στο ΠΑΣΟΚ δια στόματος των δελφίνων μιλάνε για αναγκαίες θυσίες, αρκεί να έχουν αποτέλεσμα - στην ουσία συναινούν στην ουσία της επίθεσης.
Η Ε.Ε. και το κεφάλαιο πιέζουν σε ακόμη αντιδραστικότερες αλλαγές.
ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αφού αποδέχτηκαν την ουσία των αλλαγών των αντιασφαλιστικών μέτρων του νόμου Ρέππα, αφού αποδέχτηκαν την ενοποίηση των ταμείων των τραπεζοϋπαλλήλων στο ΙΚΑ, ψελλίζουν σήμερα απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση, χρησιμοποιώντας τα ίδια κριτήρια για το ασφαλιστικό σύστημα όπως το καθεστωτικό μπλοκ εξουσίας, την ανάπτυξη, την ανταποδοτικότητα, την εθνική οικονομία, τους δείκτες ΟΝΕ –Ε.Ε.

Ο υποταγμένος συνδικαλισμός, ούτε θέλει – ούτε μπορεί.
Όμως οι εργαζόμενοι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την κατεδάφιση του ασφαλιστικού συστήματος. Με τους αγώνες μας ανατρέψαμε τα αντιασφαλιστικά νομοσχέδια Γιαννίτση. Μπορούμε και τώρα να κάνουμε το ίδιο. Μέσα από διαδικασίες βάσης, συνελεύσεις και συγκεντρώσεις στα σχολεία και του χώρους δουλειάς, μέσα από τον οριζόντιο συντονισμό των Συνελεύσεων, το διακλαδικό συντονισμό των αγωνιζόμενων κλάδων να οργανώσουμε ένα πιο ισχυρό, πιο μαζικό, νικηφόρο απεργιακό αγώνα διάρκειας.

Να απαιτήσουμε :

• Καμιά συμμετοχή στο διάλογο – απάτη.
• Καθολική δημόσια κοινωνική ασφάλιση για όλους. Ενιαία και πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους χωρίς διαχωρισμούς σε νέους – παλιούς ασφαλισμένους. Κανένας πολίτης, Έλληνας ή μετανάστης, νέος ή ηλικιωμένος χωρίς ασφαλιστική κάλυψη ή σύνταξη. Άμεση αντιμετώπιση της ανασφάλιστης και μαύρης εργασίας
• Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα και Ρέππα.
• Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ή 55 χρονών ίση με τον καταληκτικό μισθό
• Σταδιακή μείωση έως κατάργηση των εισφορών των εργαζομένων, κατάργηση του τζογαρίσματος των αποθεματικών των ταμείων στο χρηματιστήριο. Να δοθούν τώρα πίσω όλα τα κλεμμένα.
• Κατάργηση της διάταξης που απαγορεύει τη συνταξιοδότηση των εκπαιδευτικών κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.
• Η στρατιωτική θητεία να αναγνωρίζεται αυτοδίκαια (χωρίς εξαγορά) ως χρόνος υπηρεσίας, τόσο για την κύρια σύνταξη όσο και για τα υπόλοιπα ταµεία, και για όσους θεµελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωµα µετά τις 31/12/1997
• Αναγνώριση ως συντάξιµου χρόνου εργασίας όλων των χρονικών διαστηµάτων που µεσολαβούν µεταξύ δύο διαδοχικών συµβάσεων αναπληρωτών.
• Πλήρη ιατροφαρµακευτική και υγειονοµική περίθαλψη. Δωρεάν περίθαλψη για οδοντιατρικά και φυσιοθεραπεία. Δωρεάν χορήγηση γυαλιών όρασης και φακών επαφής.
• Αναπροσαρµογές της κύριας σύνταξης µε βάση τις αυξήσεις των εν ενεργεία εκπαιδευτικών.
• Θεµελίωση του δικαιώµατος συνταξιοδότησης σε περίπτωση θανάτου ή ολικής αναπηρίας, ανεξάρτητα από τα χρόνια υπηρεσίας, µε κατώτερο όριο σύνταξης στο ύψος του 80% των αποδοχών του νεοδιόριστου εκπαιδευτικού.
• Χορήγηση του συνόλου της σύνταξης του θανόντος υπαλλήλου στην οικογένειά του, όταν υπάρχουν ανήλικα ή άγαµα παιδιά, καθώς η σύνταξη αποτελεί κληρονοµικό δικαίωµα της οικογένειας. Όταν δεν συντρέχουν οι παραπάνω λόγοι, να χορηγούνται τουλάχιστον τα 7/10 της σύνταξης του θανόντος συζύγου στον επιζώντα και στα τέκνα του εφ’ όρου ζωής.
• Αναγνώριση ως συντάξιµου του χρόνου αδιοριστίας και των βασικών σπουδών σε ΑΕΙ -ΑΤΕΙ, των εκπαιδευτικών, εφόσον οι σπουδές αυτές αποτελούν τυπικό προσόν διορισµού.
• Να θεωρείται συντάξιµος χρόνος πραγµατικής υπηρεσίας όλο το χρονικό διάστηµα της εκπαιδευτικής άδειας.

5 Οκτωβρίου, Παγκόσμια ημέρα Εκπαιδευτικών

5 ΟΚΤΩΒΡΗ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Χρόνια πολλά, δάσκαλε!

Μετά την παγκόσμια ημέρα των ζώων, και η παγκόσμια ημέρα των εκπαιδευτικών, όπως η μέρα του παιδιού, της γυναίκας, του μετανάστη, του καταναλωτή, του όζοντος, του δάσους, όλων των απαξιωμένων και συμπαρομαρτούντων, που οι τρέχουσες επιλογές τους έχουν βάλει στον πάτο των επιλογών τους και σε αντιστάθμισμα τους αφιερώνουν ένα βαρύγδουπο λογύδριο, μία κάθε 365.

Γιατί τις υπόλοιπες 364 τους θυμάται μόνο όποιος παραβιάζει τα δικαιώματα, την αξιοπρέπεια, την ίδια τους την υπόσταση.

Μιας μέρας τιμητική αναφορά. Όσο ζει η πεταλούδα. Και η μύγα.

Χρόνια πολλά, δάσκαλε,

Που πέρσι τέτοια μέρα, στο ξέφρενο πανηγύρι της επετείου, σου κατέθεσαν φόρο τιμής, ροπαλοφόροι, κουμπουροφόροι, ματατζήδες και άλλα τιμητικά αγήματα – κατακέφαλα και απολύτως γιορταστικά. Όπως συμβαίνει κάθε φορά που απαιτείς το αυτονόητο. Αίθουσες χωρίς αμίαντο και τρύπιες στέγες, επιμόρφωση και όχι συμμόρφωση, να ζεις με αξιοπρέπεια απ’ το μισθό σου, λιγότερα παιδιά στην τάξη, λιγότερη χειραγώγηση στη διδακτική πράξη, περισσότερο αέρα στη στενόχωρη σχολική ζωή πριν πάθουμε όλοι ασφυξία και μείνουν οι ‘ημέρες’ των παιδιών και των εκπαιδευτικών χωρίς γιορταστικό περιεχόμενο. Όπως έμειναν τα δάση χωρίς δέντρα. Καμένα.

Χρόνια πολλά, δάσκαλε,

Στο μονοθέσιο της Ψερίμου, το πολυθέσιο του Μενιδίου, το πολυπολιτισμικό, το ολοήμερο, το Γυμνάσιο, το Λύκειο, το ΕΠΑΣ, καθώς απαριθμεί τα νησιά ο Ελύτης στην Αιγαιακή του ποίηση. Ερημονησίδες στο ασυνάρτητο πέλαγος μιας τρικυμισμένης εκπαιδευτικής πολιτικής, συνονθύλευμα διδακτικού ολοκληρωτισμού, κατακερματισμού των επιστημονικών αντικειμένων, ογκόλιθου από αντιφατικές και ανούσιες πληροφορίες, που σε καμιά περίπτωση δεν συνθέτουν γνώση, σαν τα βιβλία της Ιστορίας – βιβλία συμβάντων – τεχνικών αποστήθισης, με παιδιά αποθαρρημένα, κατηγοριοποιημένα, πρόωρα γερασμένα και τριγύρω, μια σφύζουσα αγορά φροντιστηρίων και βοηθημάτων.

Χρόνια πολλά, δάσκαλε,

Που παρόλα αυτά, μου έμαθες να συλλαβίζω τη ζωή, να αθροίζω τις δυνάμεις μου, να αφαιρώ την απογοήτευση και να πολλαπλασιάζω το όνειρο.

Μιλώ σε σένα, τον ελεύθερο δάσκαλο, που με το λόγο και την πράξη σου, γίνεσαι σωσίβιο σ’ αυτή την τρικυμισμένη θάλασσα.

Όχι στον ευπειθή υπαλληλίσκο του γκρίζου καθωσπρεπισμού και της ανούσιας διδακτικής ομογενοποίησης.

Σ’ αυτούς ας στείλει το ΥΠΕΠΘ τις καλύτερες ευχές του.

Γ΄ ΕΛΜΕ-ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ 22 Ιουνίου 2007
Πρ. Κορομηλά 51
τηλ./ΦΑΞ 2310-229389, gelmeth@yahoo.gr

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2ης ΗΜΕΡΙΔΑΣ
για τα νέα βιβλία του Γυμνασίου

9.00-9.30 π.μ.: Προσέλευση – παραλαβή φακέλων
9.30-10.00 π.μ: Εναρκτήρια ολομέλεια (αίθουσα εκδηλώσεων)
Εισηγητής: Π. Χαραμής, πρόεδρος Κέντρου Μελετών-Τεκμηρίωσης (ΚΕΜΕΤΕ) ΟΛΜΕ,
«Πρώτα συμπεράσματα Ομάδων Εργασίας ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. για τα νέα βιβλία του Γυμνασίου»

Παράλληλες θεματικές συνεδρίες
Αίθουσα 1
10.00-10.30 π.μ.: Παπαθανασίου Γιάννης, φιλόλογος Γ / Ν. Ευκαρπίας,
«Τα βιβλία Νεοελληνικής Γλώσσας»
10.30-11.00 π.μ.: Τουλούμης Κοσμάς, φιλόλογος Πειρ/κού Γ / Παν. Μακεδονίας,
«Τα βιβλία Ιστορίας»
11.00-11.30 π.μ: ΣΥΖΗΤΗΣΗ

11.30-12.00: διάλειμμα-καφές

12.00-12.30 π.μ: Καραογλάνη Θεοδοσία, νομικός, καθηγήτρια 1ου Γ/ Συκεών,
«Το βιβλίο Κοινωνικής-Πολιτικής Αγωγής»
12.30-13.00 π.μ: Κερκινοπούλου Γιάννα, καθ/τρια Γερμανικών 1ου Γ/ Χαριλάου,
«Το βιβλίο Γερμανικών»
13.00-13.30 π.μ: ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Αίθουσα 2
10.00-10.30 π.μ: Οικονόμου Πέτρος, μαθηματικός Πειρ/κού Γ / Παν. Μακεδονίας,
«Τα βιβλία Μαθηματικών»
10.30-11.30 π.μ: ΣΥΖΗΤΗΣΗ

11.30-12.00: διάλειμμα-καφές

Αίθουσα 3
10.00-10.30 π.μ: Βασιλειάδου Σοφία, φυσικός, τ. σχολική σύμβουλος,
«Τα βιβλία Φυσικής»
10.30-11.00 π.μ: Δαγκλής Δήμος, φυσικός Δρ. Φιλοσοφίας,
«Σχόλια στο βιβλίο Φυσικής της Β΄ Γυμνασίου»
11.00-11.30 π.μ: ΣΥΖΗΤΗΣΗ

11.30-12.00: διάλειμμα-καφές

12.00-12.30 π.μ: Λαοκρατία Λάκκα, βιολόγος, σχολική σύμβουλος,
«Το βιβλίο Βιολογίας»
12.30-13.00 π.μ: Φίλος Γιώργος, χημικός, μέλος συγγραφικής ομάδας βιβλίων Χημείας,
«Το βιβλίο Χημείας β΄ Γυμνασίου»
13.00-13.30 π.μ: Ναλμπάντης Κώστας, χημικός Πειρ/κού Γ / Παν. Μακεδονίας,
«Τα βιβλία Χημείας»
13.30-14.00 π.μ: ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Στην ημερίδα έχουν προσκληθεί οι Υπεύθυνοι Μορφωτικών Θεμάτων των Δ/νσεων Δ/θμιας Εκπ/σης, οι Σχολικοί Σύμβουλοι και οι Επιστημονικές Ενώσεις των εκπ/κών

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΘΕΣ\ΝΙΚΗΣ

Ανακοινώθηκαν πρόσφατα οι μεταθέσεις εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Παρόλο που μετατέθηκαν ένας στους δύο περίπου εκπαιδευτικούς που ζητούσε μετάθεση, για άλλη μια φορά τόσο οι μεταθέσεις όσο και οι αναμενόμενοι διορισμοί δεν καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες σε διδακτικό προσωπικό. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως τη φετινή διδακτική χρονιά , πέντε μήνες μετά την έναρξη του διδακτικού έτους εξακολουθούσαν να υπάρχουν κενά εκπ\κού προσωπικού καθώς και ότι σε αρκετές περιπτώσεις κατακερματίστηκαν τα πλήρη κενά αναπληρωτών και καλύφθηκαν με ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς.
Ενώ λοιπόν υπάρχουν πραγματικές ανάγκες σε διδακτικό προσωπικό, ο αριθμός των μεταθέσεων δε γίνεται με βάση αυτό το κριτήριο αλλά εξυπηρετεί ευρύτερες κάθε φορά πολιτικές σκοπιμότητες.
Στο νόμο Θεσσαλονίκης η αύξηση του αριθμού των μεταθέσεων αποτελεί πράγματι ανάγκη ,με δεδομένο την αύξηση του μαθητικού πληθυσμού σε ορισμένες περιοχές, τις αλλαγές στα αναλυτικά προγράμματα, τις αναμενόμενες συνταξιοδοτήσεις, την ανάγκη κατάργησης της διπλοβάρδιας.
Όμως οι μεταθέσεις καθηγητών σε περιοχές του νομού μας, ιδιαίτερα στην Α΄και Β΄Θες\νίκης θα σημάνουν το τέλος της ταλαιπωρίας της μετακίνησης αρκετών συναδέρφων ή θα τους βάλουν σε νέες «περιπέτειες»;

Με βάση την ασκούμενη ως τώρα πολιτική της κυβέρνησης αλλά και των αντίστοιχων διευθύνσεων Δ.Ε. στις παραπάνω περιοχές ήδη υπάρχουν ήδη υπεραρθμίες σε αρκετές ειδικότητες και αρκετοί συνάδελφοι βρίσκονται στη διάθεση των ΠΥΣΔΕ. Αν προσθέσουμε και την τοποθέτηση κατ΄απόλυτη προτεραιότητα των πολυτέκνων υπάρχει ο κίνδυνος να αυξηθεί ο αριθμός αυτών που θα βρίσκονται στην διάθεση ή θα είναι υπεράριθμοι.
Το γεγονός αυτό υπονομεύει την οργανικότητα της θέσης των εκπ\κων, δημιουργεί πλασματική εικόνα για τις ανάγκες σε διδακτικό προσωπικό, ταλαιπωρεί ένα σημαντικό αριθμό συναδέλφων , εντείνει το κλίμα ανασφάλειας καθιστά ευάλωτο στη διοίκηση ένα μέρος του κλάδου.

Επειδή όλοι γνωρίζουμε ότι πραγματικές ανάγκες και κενά υπάρχουν ζητάμε οι ΕΛΜΕ και οι αιρετοί του κλάδου(;) να διαμορφώσουν άμεσα ένα πλαίσιο προτάσεων- διεκδικήσεων προς τις διευθύνσεις Δ.Ε. του νομού στην παρακάτω κατεύθυνση:
1. Να δοθούν όλα τα κενά για κάλυψη οργανικής θέσης, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που θα προκύψουν από τις αναμενόμενες συνταξιοδοτήσεις του Οκτωβρίου, αποσπάσεις σε εξωτερικό κλπ.
2 .Κανείς συνάδελφος να μη μείνει χωρίς οργανική θέση, να τοποθετηθεί έστω και σε
πλασματικό κενό. Να καταργηθεί το καθεστώς των «διαθέσεων» στο ΠΥΣΔΕ της
Aνατολικής Θεσσαλονίκης.
3. Να δοθούν υπεραριθμίες στο Α' ΠΥΣΔΕ κατά χρονολογική προτεραιότητα,
δηλαδή, να προηγηθούν όσοι έχουν μετατεθεί παλαιότερα, δηλαδή πρώτα όσοι μετατέθηκαν για παράδειγμα το 2004, μετά όσοι μετατέθηκαν το 2005 κ.ο.κ. ανεξαρτήτως του αριθμού μορίων
4.Να τηρηθεί από τα ΠΥΣΔΕ και να ελεγχθεί από τους αιρετούς η εφαρμογή της
διάταξης που ορίζει πως οι πολύτεκνοι μπορούν να κάνουν χρήση της ιδιότητας
τους ως πολύτεκνοι μόνο μία φορά
5..Οι πολύτεκνοι εκπαιδευτικοί εντός της περιοχής μετάθεσης, όταν δίνονται
οργανικές θέσεις, δεν πρέπει να προηγούνται έναντι όλων των συναδέλφων της
αντίστοιχης ειδικότητας.
6..Η ρύθμιση της υπεραριθμίας να εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο για όλους τους συναδέλφους (και τους πολύτεκνους). Για το σκοπό αυτό απαιτείται και τροποποίηση της σχετικής διάταξης που αφορά την ειδική κατηγορία πολυτέκνων, του ΗΔ. 50/96.








ΘΕΣΕΙΣ ΟΛΜΕ ΓΙΑ ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΥΣ
Τοποθετήσεις πολυτέκνων

Το θέμα των πολύτεκνων οικογενειών και ειδικότερα των πολύτεκνων εκπαιδευτικών
είναι ιδιαίτερης σημασίας, αν συνδυαστεί μάλιστα με το οξύ δημογραφικό πρόβλημα. Πρωτίστως, όμως, είναι θέμα γενναίων οικονομικών και κοινωνικών κινήτρων και παροχών, που οφείλει να σχεδιάσει και να προωθήσει η Πολιτεία. Είναι εσφαλμένη η αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων με διοικητικές ρυθμίσεις που θίγουν εργασιακά δικαιώματα άλλων συναδέλφων. Το τελευταίο διάστημα εμφανίστηκαν σοβαρά προβλήματα, όπως
§ συνάδελφoι που υπηρετούν επί χρόνια στην περιφέρεια για να συγκεντρώσουν τα απαιτούμενα μόρια όταν θελήσουν να έλθουν στο κέντρο αδυνατούν, γιατί τυχόν οργανικά κενά καλύπτονται από νεοδιόριστους ή μετατιθέμενους πολύτεκνους εκπαιδευτικούς, καθώς αυτοί οι συνάδελφοι τοποθετούνται κατ' απόλυτη προτεραιότητα.
§ συνάδελφοι με προσωρινή τοποθέτηση σε κάποια σχολεία δεν έχουν καμία ελπίδα να πάρουν οργανική θέση, αφού για την κατάληψή της θα προηγηθούν τυχόν πολύτεκνοι. Συνέπεια αυτού είναι εκπαιδευτικοί με πολυετή προσωρινή τοποθέτηση σε κάποιο σχολείο να έχουν καταστεί ή να κινδυνεύουν να καταστούν την επόμενη σχολική χρονιά υπεράριθμοι,
§ συνάδελφοι με οργανική θέση για χρόνια σε κάποιο σχολείο κινδυνεύουν να καταστούν υπεράριθμοι, αν τυχόν τοποθετηθεί στο σχολείο τους άλλος συνάδελφος πολύτεκνος (καθώς ο τελευταίος εξαιρείται από υπεραριθμίες). Η περίπτωση αυτή αφορά όλους σχεδόν τους εκπαιδευτικούς.
Για την αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων απαιτείται να ληφθούν υπόψη δύο βασικά στοιχεία:

η διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων όλων των συναδέλφων. Η οργανικότητα αποτελεί κατάκτηση του κλάδου, διασφαλίζει την ισορροπία των εργασιακών μας σχέσεων και έχει θετικές συνέπειες στην άσκηση του έργου μας.
η οικονομική και κοινωνική στήριξη των πολύτεκνων συναδέλφων και των οικογενειών τους δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αγνοηθεί.
Με το παραπάνω σκεπτικό προτείνουμε:
ü Οι πολύτεκνοι εκπαιδευτικοί να προηγούνται στους διορισμούς. Εντός της περιοχής μετάθεσης, όταν δίνονται οργανικές θέσεις, δεν πρέπει να προηγούνται έναντι όλων των συναδέλφων της αντίστοιχης ειδικότητας.
ü Η ρύθμιση της υπεραριθμίας να εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο για όλους τους συναδέλφους (και τους πολύτεκνους). Για το σκοπό αυτό απαιτείται και τροποποίηση της σχετικής διάταξης που αφορά την ειδική κατηγορία πολυτέκνων, του ΗΔ. 50/96.
ü Οι διευκολύνσεις των πολύτεκνων συναδέλφων ως προς τις εξωδιδακτικές υποχρεώσεις δεν μπορεί να γίνονται σε βάρος των υπόλοιπων συναδέλφων και σε βάρος της ίδιας της λειτουργίας της σχολικής μονάδας.
ü Θεωρούμε, επίσης, απόλυτα αναγκαία την ενίσχυση των πολύτεκνων συναδέλφων με όλα εκείνα τα ουσιαστικά μέτρα που θα αποδεικνύουν στην πράξη τη δέουσα ευαισθησία της πολιτείας απέναντί τους (μείωση διδακτικού ωραρίου κλπ.).