ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Αν ένας σεισμός στην Τασμανία κρατούσε 300 ανθρώπους εγκλωβισμένους σε ερείπια, αναγκαία και ανθρώπινα η ΕΜΑΚ μαζί με εθελοντές διασώστες θα ήταν από την πρώτη στιγμή παρόντες στην προσπάθεια για απεγκλωβισμό. Αν 100 ναυαγοί πάλευαν μεσοπέλαγα για τη ζωή τους, εναέριες και θαλάσσιες δυνάμεις, αναγκαία και ανθρώπινα, θα είχαν σπεύσει για τη διάσωσή τους. Αν δέκα εκδρομείς σε χιονοδρομικό κέντρο αποκλείονταν από αιφνίδιες χιονοπτώσεις, οι κατάλληλες για τον απεγκλωβισμό δυνάμεις, σωστά και ανθρώπινα, θα βρισκόντουσαν σε συναγερμό. Αν έστω και ένας ορειβάτης στον Όλυμπο εγκλωβιζόταν σε μια χαράδρα, θα ενεργοποιούσε άμεσα τα ανθρώπινα αντανακλαστικά για τον εντοπισμό και τη διάσωσή του.

Και μαζί με τους διασώστες θα απογειώνονταν τα θορυβώδη ελικόπτερα των τηλεοπτικών ανταποκρίσεων, θα εξορμούσαν τα κομβόϋ των τηλεοπτικών βαν, θα φορούσαν τα ζεστά σκουφιά τους οι αντίστοιχοι ανταποκριτές και θα έσπευδαν όλοι μαζί στον τόπο του δράματος, με μικρόφωνα σα ματσούκια για να μεταδώσουν – όχι απαραίτητα, βρε αδερφέ, τη διάσωση – την έτσι κι αλλιώς όμως θεαματική είδηση. Και το πανελλήνιο, με κομμένη την ανάσα, μέσα από έκτακτα δελτία, «επικίνδυνα» πλάνα και την παλλόμενη φωνή των ανταποκριτών θα πληροφορούνταν κάθε πέντε λεπτά την εξέλιξη των επιχειρήσεων.

Αν 300 μετανάστες απεργοί πείνας χαροπαλεύουν σήμερα μέσα στην καρδιά της Αθήνας – όπου για τη διάσωσή τους περιττεύουν ειδικές δυνάμεις, εθελοντές με αυτοθυσία, θορυβώδη ελικόπτερα, κομβόϋ, βαν και ζεστά σκουφιά – τους κυκλώνει η κυνική καταδίκη μιας ανάλγητης πολιτείας, η εκκωφαντική σιωπή μιας κατευθυνόμενης ειδησεογραφίας, η παγερή υποκρισία μιας εκκλησίας και σύμπαντος του ποιμνίου της που "αγαπά τον πλησίον του σαν τον εαυτό του" και προσεύχεται περί σωτηρίας των ψυχών ημών, η εκδικητική προσμονή των περιοικούντων φασιστοειδών, η γελοιότητα μιας υφυπουργού περί «έλλειψης κουλτούρας» και η πρόστυχη δήλωση ενός υπουργού «οι τριακόσιοι είναι μια βόμβα για τη δημόσια υγεία».

Αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα των 10 τουλάχιστον εκατομμυρίων απόδημων Ελλήνων στις τέσσερις γωνιές της γης, όπου – το ξανάπαμε - περιθωριοποιημένοι και αποδιοπομπαίοι, πλύναμε σχεδόν όλα τα άπλυτα πιάτα της αμερικάνικης γαστριμαργίας. Στιγματισμένοι ως υποψήφιοι εγκληματίες, βάψαμε όλες τις κρεμαστές γέφυρες της αμερικάνικης επικράτειας, θρηνώντας εκατοντάδες νεκρούς και ανάπηρους. Χωμένοι σε στρατόπεδα μεταναστών, απολυμάναμε όλους τους δημόσιους απόπατους στη γκαστερμπάϊτερ θητεία μας. Μπουζουριασμένοι στα βάθη της γης, χάσαμε πολύ κόσμο μέσα στα πιτς των βελγικών ορυχείων, από πνευμονοκονίαση ή καταπλάκωση. Ντυθήκαμε απελπισμένες νύφες σε υπερπόντια προξενιά από ρετουσαρισμένες φωτογραφίες. Επιβιώσαμε στο μεγάλο πόλεμο σε στρατόπεδα προσφύγων. Στείλαμε στην Τασκένδη τα παιδιά μας για να γλυτώσουν τον αφανισμό κι όταν επέστρεψαν δεν γνώρισαν πατρίδα. Σουλατσάραμε όλη την Ευρώπη ως εξόριστοι ή γιαλαντζί αντιστασιακοί και συνεχίζουμε – σήμερα με μεγάλη ένταση – να αποχαιρετούμε στα λιμάνια το νέο κύμα της μετανάστευσης, στην πουλημένη πια Ελλάδα του
ΔΝΤ.

Και όταν από χώρα φυγής των παιδιών μας, γίναμε και χώρα «υποδοχής» κυνηγημένων και απελπισμένων ανθρώπων που τρέχουν να γλιτώσουν από τη φτώχεια, την πείνα, τον πόλεμο, τις δικτατορίες, τα διάσπαρτα ναρκοπέδια (όλες τις αιτίες που έχωναν εμάς στα αμπάρια του Μεγάλη Ελλάδα και Πατρίς για δεκαετίες, και μας αποβίβαζαν στον υπερπόντιο παράδεισο με αποπνικτικούς ψεκασμούς ψειρόσκονης) δείξαμε τα μούτρα μας και το ανύπαρκτο ιστορικό μας φιλότιμο. Ανεχτήκαμε με μορφασμούς απέχθειας όσους χρειαζόμασταν στις φράουλες
της Μανωλάδας με ένα ευρώ μεροκάματο, στην εξαναγκαστική πορνεία με ιθαγενείς νταβαντζήδες, στα υπόγεια χωρίς εξαερισμό ραφτάδικα, στη φτηνή, ανασφάλιστη οικοδομή.
Κι από πίσω ξαμολύσαμε μια ολόκληρη Καμόρα, που ζει και βασιλεύει πουλώντας ελπίδα στους απελπισμένους, ακριβοπληρωμένες αιτήσεις ασύλου, ψεύτικες κάρτες, διασπάθιση πόρων, κάτι κουφές μη κυβερνητικές οργανώσεις που στήνουν συνέδρια σε πολυτελή ξενοδοχεία. Νταβαντζιλίκι και δουλεμπόριο.
Και παραπίσω ξαμολύσαμε τους θεματοφύλακες της φυλετικής καθαρότητας, κάτι αφρίζοντα σκυλιά που συνήθως παρασιτοζωούν μέσα σε μια αρχαιολαγνεία.

Κι επειδή τα περί ιστορικού φιλότιμου μπορεί να μοιάζουν πολύ ηθικολογικά για μια εποχή που κυριαρχεί «το νόμιμον και ηθικόν» της υψηλόβαθμης ρεμούλας και του οργανωμένου εμπαιγμού, να πούμε ότι ποτέ και πουθενά ο μετανάστης δεν ήταν η αιτία διόγκωσης της ανεργίας και της εκμετάλλευσης. Ήταν ο πιο ευάλωτος αποδέκτης της . Σε μια Ελλάδα που ο παραγωγικός ιστός έχει μηδενιστεί, οι κρατικοδίαιτοι βιομήχανοι τα παίρνουν για να τα κάνουν καταθέσεις στην Ελβετία ή επενδύσεις με φτηνό κόστος εκτός συνόρων και ο δημόσιος πλούτος ‘εξυγιαίνεται’ , δηλαδή ξεπουλιέται προκλητικά,
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
Κι επειδή ακόμα κι αυτό μπορεί να είναι δυσνόητο στην εποχή του κοινωνικού ευνουχισμού και του πολιτικού αναλφαβητισμού, να πούμε ότι αν οι μετανάστες νομιμοποιούνταν, δεν θα υπήρχε ‘ ο αθέμιτος’ τάχα ανταγωνισμός του πάμφθηνου εργατικού κόστους. Όμως γι αυτό φρόντισαν από άλλο δρόμο. Καταργώντας κάθε εργασιακή αξιοπρέπεια, συντρίβοντας κάθε έννοια συλλογικής σύμβασης και σοδομώντας τα στοιχειώδη δικαιώματα ενός αιωνα, ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.

Επειδή η ζωή των 300 απεργών πείνας βρίσκεται πια σε σοβαρό κίνδυνο, όλοι οι φορείς, σωματεία, σύλλογοι, μαθητικές κοινότητες να σπάσουμε τον κύκλο της σιωπής, πνίγοντας τον κυνισμό και την αναλγησία της πολιτείας σε χιλιάδες διαμαρτυρίες.

Τέλος, σύντροφε, Λοβέρδο, η μόνη νόσος που μπορούν να μας μεταδώσουν οι τριακόσιοι μετανάστες απεργοί πείνας είναι ο αγώνας για αξιοπρέπεια. Απέναντι σ’ αυτή την πιθανή ‘επιδημία’ δεν υπάρχει ούτε εμβόλιο, ούτε ανοσία.

Νίνα Γεωργιάδου
http://www.youtube.com/watch?v=hDzNmbEd2sU

22-23/2: Κλείνουμε τα σχολεία!

Συντονίζουμε πανεκπαιδευτικά και πανεργατικάτους αγώνες μας।
Να προχωρήσουμε με αποφασιστική κλιμάκωση!
Να νικήσουμε!

Στην εποχή των Μνημονίων κυβέρνησης - Δ.Ν.Τ. - Ε.Ε.

Η επίθεση στα δικαιώματα και τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας δεν έχει τέλος. Τα αλλεπάλληλα «πακέτα μέτρων» έχουν δημιουργήσει μια δυσβάστακτη κατάσταση για τους εργαζόμενους, επιφέροντας μεγάλη φτώχεια, δυστυχία, απελπισία και αδιέξοδο! Στα πλαίσια της εκταμίευσης του δανείου της 4ης δόσης των 12 δις, τα επιτελεία της κυβέρνησης ετοιμάζονται να επικυρώσουν και νέα ακραία μέτρα. Κι ενώ είναι πλέον ολοφάνερη η αποτυχία των νεοφιλελεύθερων επιλογών, ετοιμάζεται μια νέα «επιμήκυνση» - αναδιάρθρωσή του χρέους, η οποία θα συνοδευτεί από την επιβολή ενός ακόμα πιο μακροχρόνιου και σκληρού μνημονιακού προγράμματος, το οποίο θα περιλαμβάνει τόσο μέτρα λιτότητας, όσο και νεοφιλελεύθερες αναδιαρθρώσεις με περαιτέρω πετσόκομμα των κοινωνικών δαπανών!
Η παταγώδης αποτυχία των επικαιροποιημένων μνημονίων πρέπει να σημάνει μια νέα αγωνιστική αφύπνιση των εργαζομένων. Η ανατροπή αυτής της πολιτικής που οδηγεί στην πτώχευση τους εργαζόμενους αποκτά πλέον επείγοντα χαρακτήρα. Ο μεσαίωνας που επιφέρει ησυμμαχία κυβέρνησης – ΔΝΤ – ΕΕ πρέπει να σταματήσει. Δεν αναγνωρίζουμε το χρέος τους - θα το διαγράψουμε με την πάλη μας.

Η δημόσια δωρεάν παιδεία στον ασφυκτικό κλοιό των αντιεκπαιδευτικών μέτρων

Η κυβέρνηση, υπηρετώντας την ΕΕ και το ΔΝΤ ετοιμάζει μια νεοσυντηρητικού χαρακτήρα περικύκλωση της παιδείας και των εκπαιδευτικών με όχημα σχέδια νόμου και νέα μέτρα που προωθεί με δήθεν διαβουλεύσεις σε προειλημμένες αποφάσεις. Πιο συγκεκριμένα:

• Με το νέο μισθολογίου που επιφέρει την κατάργηση επιδομάτων, την σύνδεση μισθού και απόδοσης και καθεστώς αμοιβής ιδιωτικού τομέα για τους νεοδιόριστους οδηγούμαστε στην οικονομική εξαθλίωση.
• Με τη μείωση της επικουρικής σύνταξης από το 32% στο 20% των συντάξιμων αποδοχών και τη μείωση του εφάπαξ που ζητάει η τρόικα, οι συντάξιμες αποδοχές φτάνουν σε όρια πείνας.
• Με την ριζική μείωση της χρηματοδότησης της υγείας και της υπαγωγής του ΟΠΑΔ μαζί με το ΙΚΑ και άλλων κλάδων υγείας σε ένα νέο οργανισμό, επέρχεται η περαιτέρω χειροτέρευση της υγειονομικής μας περίθαλψης.
• Με τη δραματική μείωση των δαπανών κατά 2 δις ευρώ, στα πλαίσια της «αποτελεσματικής χρήσης των πόρων» από επιτροπή διαχείρισης των δαπανών που συγκροτείται κατ’ εντολή του ΔΝΤ και με τη μείωση των κονδυλίων για τα σχολεία στους Καλλικρατικούς Δήμους, η παιδεία στραγγαλίζεται.
• Με τις «Διοικητικές αλλαγές» αυξάνεται το ωράριο, ξεκινάει η αξιολόγηση εκπαιδευτικών και σχολείων μέσω της διαδικασίας της «κοινωνικής λογοδοσίας», ενώ η εκπαιδευτική κοινότητα θα είναι υπεύθυνη για την αναζήτηση πρόσθετων πηγών χρηματοδότησης, όταν δεν θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της από τις επιχορηγήσεις.
• Με το κλείσιμο σχολείων οδηγούνται οι μαθητές σε καταστάσεις μορφωτικής οπισθοδρόμησης και οι καθηγητές σε καθεστώς ομηρίας, περιπλάνησης και εντατικοποίησης εξαιτίας της συνεπακόλουθης καταργήσεων οργανικών θέσεων.
• Με την ενίσχυση του ρόλου του Διευθυντή του σχολείου στα πλαίσια της «Διοικητικής Αναβάθμισης» και τη μετατροπή του σε μάνατζερ, με τον ταυτόχρονο περιορισμό των αρμοδιοτήτων των συλλόγων, ετοιμάζει ένα δυναμικό έτοιμο να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην προώθηση του ασφυκτικού ελέγχου των εκπαιδευτικών.
• Με την αλλαγή των κριτηρίων για τις μεταθέσεις τα μόρια δυσμενών συνθηκών σταματούν να έχουν διαχρονική ισχύ και ισχύουν μόνο για μια μετάθεση. Παράλληλα, για τις γυναίκες δεν υπολογίζονται την περίοδο της κύησης.
• Με την κατάργηση του ΟΕΔΒ, παρά τον αποτελεσματικό του ρόλο στη μείωση του κόστους των σχολικών βιβλίων, προετοιμάζεται η κατάργηση του δωρεάν βιβλίου.
  

Οι αλλαγές σε αντιεκπαιδευτική κατεύθυνση δεν έχουν τέλος: προτάσεις για το Λύκειο που καταργούν τον ενιαίο μορφωτικό του χαρακτήρα και αυξάνουν τα εξεταστικά πλέγματα, προτάσεις για την τεχνική εκπαίδευση που δεν κατοχυρώνουν όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα, ούτε μεταφέρουν στην ευθύνη του υπουργείου παιδείας τη λειτουργία μιας σειράς τεχνικών σχολείων που είναι υπό την εποπτεία άλλων υπουργείων, δημιουργία πειραματικών σχολείων με την καθιέρωση εξετάσεων για την επιλογή των μαθητών, τα οποία θα ουσιαστικά απευθύνονται στους λίγους, νόμος πλαίσιο για ΑΕΙ-ΤΕΙ που προωθεί τη νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Όλα αυτά τα μέτρα δεν εντάσσονται απλώς σε μια λογική εξοικονόμησης πόρων. Αποτελούν την εξειδίκευση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της κυβέρνησης για ένα σχολείο φτηνό και πλήρως υποταγμένο στους νόμους της αγοράς. Ένα σχολείο όπου η «γνώση» από κοινωνικό αγαθό μετατρέπεται σε εμπόρευμα κι οι εκπαιδευτικοί σε ανασφαλείς και εξαθλιωμένους εργαζόμενους.

Να μην αφήσουμε την τύχη του αγώνα μας στις ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ

Αυτή η πολιτική και οι επιδιώξεις κυβέρνησης – Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ. πρέπει να συναντήσουν την ενωμένη και αποφασιστική αντίσταση των εκπαιδευτικών, σε κοινό μέτωπο με δασκάλους, φοιτητές, μαθητές και εργαζόμενους. Κι όμως, με κύρια ευθύνη της ΟΛΜΕ και των περισσοτέρων ΕΛΜΕ, οι αγώνες μας έχουν ευθυγραμμιστεί με τις ανά δίμηνο 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες της ΓΣΕΕ–ΑΔΕΔΥ. Πέρσι κάναμε οχτώ τέτοιες απεργίες, χωρίς ποτέ να ακολουθήσει η αναμενόμενη κλιμάκωσή τους με προοπτική τη νίκη. Οι ηγεσίες αυτές, είτε λόγω της υποταγής τους στις «κομματικές» γραμμές, είτε επενδύοντας στη γραμμή της αναμονής της κυβερνητικής φθοράς, λειτουργούν αποσυσπειρωτικά για τους εργαζόμενους Χαρακτηριστική είναι η στάση τους φέτος: παρά την επιτυχία της προηγούμενης 24ωρης πανεργατικής απεργίας της 15/12, δεν προχώρησαν σε κλιμάκωση των αγώνων, ενώ απέφυγαν με συνδικαλιστικά τερτίπια την ανάγκη να συμπέσει η νέα 24ωρη με αγωνιζόμενους κλάδους(συγκοινωνίες, υγεία).

Με την αφύπνιση όλων μας και τη συσπείρωση στα σωματεία μας μπορούμε να νικήσουμε

Σήμερα μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτή την κατάσταση, αρκεί να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Με τη μαζική συμμετοχή στις Γ.Σ. Με την κοινή δράση όλων των δυνάμεων, κινήσεων και αγωνιστών συναδέλφων που εξοργίζονται από τα μέτρα κυβέρνησης – Ε.Ε .– Δ.Ν.Τ. και διακηρύσσουν μια συνεπή αντινεοφιλελεύθερη κατεύθυνση. Το κυριότερο: με την αγωνιστική αφύπνιση των εργαζομένων και την αγωνιστική ενότητα όλων μας. Τα σωματεία μας πρέπει να συμβάλλουν στο να γίνουν οι εργαζόμενοι πρωταγωνιστές των εξελίξεων, καθώς και σε μια βαθύτερη πολιτικοποίηση των διεκδικήσεών μας.
Η επίθεση της κυβέρνησης για μια εφ’ όλης της ύλης αντιδραστική αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης μπαίνει σε μια νέα φάση. Στη φάση αυτή η αγωνιστική απάντηση του κλάδου θα κρίνει αν περάσουν οι βασικές κυβερνητικές επιλογές. Οι επιλογές αυτές, αν παγιωθούν, θα οδηγήσουν σε ένα σχολείο ασύγκριτα υποβαθμισμένο, με καταργημένο το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του και με τους εκπαιδευτικούς οικονομικά εξαθλιωμένους, ασφυκτικά ελεγχόμενους, εργασιακά εντατικοποιημένους και ανασφαλείς, αλλά και «γονατισμένους» ηθικά και συνδικαλιστικά. Άρα, η επιλογή να αναμετρηθούμε με τα προβλήματα, τις αδυναμίες και τα λάθη του κινήματος μας πρέπει να γίνει τώρα. Η μάχη για την ανατροπή των κυβερνητικών μέτρων και της προώθησης των διεκδικήσεων μας να δοθεί φέτος. Η μάχη αυτή για να είναι νικηφόρα δεν αρκούν οι αναλύσεις, αλλά χρειάζονται συλλογικές πράξεις.

- με αγωνιστικό πρόγραμμα αντίστασης και διεκδικήσεων με βάση τις
διευρυμένες ανάγκες της Παιδείας
- με σαφές σχέδιο κλιμάκωσης της δράσης μας, αμέσως μετά την 48ωρη
απεργία που θα δίνει προοπτική νίκης στον αγώνα μας

Συμμετέχουμε μαζικά στη 48ωρη απεργία, 22-23/2
και στα συλλαλητήρια
22/2 -11.00 π.μ.- Αγ. Βενιζέλου,
23/2 - 9.30 π.μ- προσυγκέντρωση Καμάρα

Η κυβέρνηση και η «τρόικα» κλείνουν τα σχολεία!

Ο κύβος ερρίφθη!

Οι Διευθυντές των δύο Δ/σεων Β/θμιας Εκπ/σης της Θεσσαλονίκης, ως υπεύθυνοι
για τη διαμόρφωση της πρότασης που θα απευθύνουν προς τον περιφερειακό
Διευθυντή εκπαίδευσης ανακοίνωσαν την πρόταση τους που περιλαμβάνει τα σχολεία
που προτείνουν να συγχωνευτούν και να κλείσουν στην περιοχή τους.

Για τη Δυτική Θεσσαλονίκη προτείνεται να συγχωνευτούν: το 2ο Γ/σιο Σοχού
(Ασκός) με το 1ο Γ/σιο Σοχού, το Γ/σιο Αρέθουσας με το Γ/σιο Αγίου Γεωργίου,
το Γ/σιο Εγνατίας (πρώην Προφήτη) με το Γ/σιο Ν. Απολλωνίας, το Γ/σιο
Καλλινδοίων με το Γ/σιο Λαγκαδικίων (Κορώνεια), το2ο Γ/σιο Χαλάστρας με το
1ο Γ/σιο Χαλάστρας, το 2ο Γ/σιο Χαλκηδόνας με το 1ο Γ/σιο Χαλκηδόνας, το Γ/
σιο Βαθυλάκου με το 3ο Γ/σιο Αγ. Αθανασίου, το Γ/σιο Λαχανά (Ξυλούπολης) με
το Γ/σιο Ασσήρου, το 2ο Γ/σιο Μενεμένης με το 1ο Γ/σιο Μενεμένης, το 5ο Γ/σιο
Αμπελοκήπων με το 1ο Γ/σιο Αμπελοκήπων και με το 2ο Γ/σιο Αμπελοκήπων, οι
Λυκειακές τάξεις Αγ. Γεωργίου με το ΓΕΛ Ρεντίνας (Σταυρού), το ΓΕΛ Καλλινδοίων
με το ΓΕΛ Κορώνειας (Λαγκαδίκια). Ακόμη προτείνεται η κατάργηση του 2ο ΓΕΛ
Μενεμένης, αν σταματήσει η λειτουργία του ΤΑΔ.
Ταυτόχρονα προτείνεται η κατάργηση της ΕΠΑΣ Λαγκαδά, της ΕΠΑΣ Κουφαλίων,
της ΕΠΑΣ Νεάπολης, του 1ο ΕΠΑΛ Ελευθερίου Κορδελιού, του 1ο ΕΠΑΛ
Πολίχνης, του ΕΠΑΛ Αγ. Αθανασίου. Προτείνεται οι μαθητές από τις ΕΠΑΣ να
φοιτήσουν σε άλλες ΕΠΑΣ , ενώ δεν αναφέρεται πού θα φοιτήσουν οι μαθητές των
ΕΠΑΛ.
Για την Ανατολική Θεσσαλονίκη προτείνεται να συγχωνευτούν: το 1ο Γ/
σιο Τριανδρίας με το 2ο Γ/σιο Τριανδρίας, το 12ο Γ/σιο με το 16ο Γ/σιο, το
26ο Γ/σιο Θεσσαλονίκης με το 32ο Γ/σιο Θεσσαλονίκης, το 1ο Εσπερινό Γ/σιο
Θεσσαλονίκης με το 2ο Εσπερινό Γ/σιο Θεσσαλονίκης, του 1ο Γ/σιο Τούμπας με το
3 ο Γ/σιο Τούμπας, το 4ο Γ/σιο Καλαμαριάς με το 5ο Γ/σιο Καλαμαριάς, το 14ο Γ/
σιο Θεσσαλονίκης με το 21ο Γ/σιο Θεσσαλονίκης, το 13ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης με το
2ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης, το 4ο Γ.Ε.Λ. Καλαμαριάς με το 5ο Γ.Ε.Λ. Καλαμαριάς, το
14ο Γ.Ε.Λ. Θεσσαλονίκης με το 21ο Γ.Ε.Λ. Θεσσαλονίκης.

Το δημόσιο σχολείο στον κλοιό απίστευτων αντιδραστικών αλλαγών!

Από τα στοιχεία των Διευθυντών προκύπτει ότι στην περιοχή της Δυτικής
Θεσσαλονίκης με τις συγχωνεύσεις προτείνεται: να κλείσουν 19 σχολεία, να
μειωθεί ο αριθμός των τμημάτων κατά 67, να αλλάξουν σχολείο 1989 μαθητές
και από αυτούς οι 1547 να αλλάξουν και σχολικό περιβάλλον, καθώς και να
καταργηθούν 276 οργανικές θέσεις καθηγητών. Στην περιοχή της Ανατολικής
Θεσσαλονίκης προτείνεται: να κλείσουν 10 σχολεία, να μειωθεί ο αριθμός των
τμημάτων κατά 31, να αλλάξουν σχολείο 1658 μαθητές και να καταργηθούν 167
οργανικές θέσεις καθηγητών.
Τα στοιχεία, με το κλείσιμο μαζικά σχολείων έρχονται να επιβεβαιώσουν
τις συνταρακτικές συνέπειες που θα σημάνουν το επόμενο διάστημα για την
εκπαιδευτική κοινότητα, τους μαθητές, τους γονείς και τους καθηγητές, το ίδιο
το δημόσιο δωρεάν σχολείο, καθώς και για τις τοπικές κοινωνίες και τις οποίες
σύσσωμος ο εκπαιδευτικός κόσμος, η ΟΛΜΕ και οι ΕΛΜΕ έχουν αναδείξει. Πιο
συγκεκριμένα:

Μέτρα μορφωτικής οπισθοδρόμισης!

Για τους εκατοντάδες μαθητές στα περιφερειακά σχολεία το υπουργείο
παραβλέπει συνειδητά το σωματικό και ψυχικό κόστος των μαθητών που θα
μετακινούνται δεκάδες χιλιόμετρα από το σπίτι τους ή θα διανύουν καθημερινά
πεζή επικίνδυνους για την ασφάλειά τους δρόμους αλλά και τις επιπτώσεις στις
μορφωτικές τους ανάγκες. Κι εδώ τίθεται ωμά το ερωτήματα.
Πόσοι μαθητές που ζουν στην επαρχία θα συνεχίσουν να πηγαίνουν σχολείο, όταν
αυτό συνεχώς απαξιώνεται και δε δίνεται καμία προοπτική από το σχολείο ; Με
μαθηματική ακρίβεια , όπως έχει συμβεί και σε άλλες χώρες που έχουν εφαρμοστεί
ανάλογα μέτρα, θα αυξηθεί η ήδη εντεινόμενη μαθητική διαρροή, τα φαινόμενα
εγκατάλειψης και παραβατικότητας.
Η απόσταση στις καλύτερες συνθήκες είναι πάνω από μισή ώρα και το λεωφορείο
συγκεντρώνει παιδιά όχι μόνο από ένα χωριό. Άρα, οι μαθητές θα ξυπνούν στις
6.30 π.μ. για να πάρουν το λεωφορείο στις 7 και να είναι στο σχολείο στις 8 και ,
αφού θα κάθονται 7 ώρες θα γυρνούν στις 5.00 μ.μ. στο σπίτι. Πράγματι, πολύ
παιδαγωγικό !!! (Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Γυμνασίου Αρέθουσας
που προτείνεται να συγχωνευτεί με αυτό της Ασπροβάλτας ή του Γ/σίου Προφήτη με
αυτό της Νέας Απολλωνίας.)
Για το σύνολο των μαθητών οδηγούμαστε στην αύξηση του αριθμού στους 30
μαθητές στα τμήματα. Η κατάσταση αυτή θα επιφέρει επιπρόσθετες δυσκολίες
στους μαθητές να ανταποκριθούν στις συνεχείς εξετάσεις και θα χειροτερέψει την
ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης.
Για τους περισσότερους μαθητές οδηγούμαστε σε μεγάλα, απρόσωπα, σχολικά
συγκροτήματα «πολυδύναμα»!!! τα ονομάζει η κ. Διαμαντοπούλου. Η εξέλιξη αυτή,
θα σημάνει σοβαρές δυσλειτουργίες και ειδικά στα Λύκεια, όπου με βάση το σχέδιο
του νέου σχολείου, ο κύριος κορμός των μαθημάτων στην Β και Γ τάξη θα είναι
επιλεγόμενα. (Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα της ενοποίησης του 26ου Γ/
σιου και του 32ου Θεσσαλονίκης που φτάνουν τους 402! μαθητές και του 4ου ΓΕΛ
και του 5ου ΓΕΛ Καλαμαριάς στους 595!)
Ιδιαίτερα σφοδρή είναι η επίθεση στην τεχνική εκπαίδευση όπου προτείνεται
να κλείσουν 3 ΕΠΑΣ και 3 ΕΠΑΛ με ..150 μαθητές (ΕΠΑΛ Πολίχνης) και με 210
(ΕΠΑΛ Κορδελιού) με απροσδιόριστη την τύχη των μαθητών αφού αντίστοιχα
σχολεία και ειδικότητες ή είναι πολύ μακριά ή αδυνατούν να τους απορροφήσουν ή
δεν υπάρχουν καθόλου!
Ανασφάλεια, περιπλάνηση, εντατικοποίηση και καθεστώς ομηρίας
με την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων!
Για τους καθηγητές έχουμε μαζική κατάργηση των οργανικών θέσεων: Στα
σχολεία της Δυτικής Θεσσαλονίκης προκύπτει ότι οι προτεινόμενες συγχωνεύσεις
με τις οποίες προκύπτει μείωση των τμημάτων στα Γυμνάσια και τα Λύκεια θα
επιφέρουν και μείωση των οργανικών που αντιστοιχεί περίπου σε 72! θέσεις.
Η κατάργηση των τεχνικών σχολείων θα επιφέρει και άλλη μείωση που αντιστοιχεί
περίπου σε 114! Θέσεις. (Η μείωση των οργανικών στα σχολεία της τεχνικής
εκπαίδευσης είναι ίδια σε αριθμό με αυτή που αντιστοιχεί στα υπό κατάργηση
τεχνικά σχολεία, των οποίων οι μαθητές δεν προβλέπεται σε ποια συγκεκριμένα
σχολεία θα φοιτήσουν -όσοι δεν επιλέξουν να σταματήσουν το σχολείο- και έτσι
δεν προκύπτει και καμία αύξηση των οργανικών). Στα σχολεία της Ανατολικής
Θεσσαλονίκης προκύπτει από τη μείωση των τμημάτων στα Γυμνάσια και τα
Λύκεια μείωση των οργανικών κατά 86! περίπου θέσεις. Εφιαλτική είναι η
κατάσταση που διαμορφώνεται για το εργασιακό, το μισθολογικό και εκπαιδευτικό
καθεστώς των καθηγητών πλέον μετά και από: τη μείωση των θέσεων εργασίας
από τη δραστική μείωση των προσλήψεων στην εκπαίδευση (καταργήθηκε η
εξαίρεση της παιδείας από την αναλογία 1 προς 5 των διορισμών, χωρίς ποτέ να
εφαρμοστεί), την κατακόρυφη αύξηση των ελαστικών μορφών εργασίας, τις μαζικές
υποχρεωτικές μετακινήσεις εκπαιδευτικών σε πολλά και διαφορετικά σχολεία εντός
και…εκτός περιφέρειας, την αύξηση του ωραρίου τους, την σύνδεση του μισθού με
την «παραγωγικότητα» ( βλέπε μισθολόγιο, αυτοαξιολόγηση σχολείων), κ.α.

Να πούμε όλοι μαζί όχι στους «λογιστές» της εκπαίδευσης!
Το βασικό που ενδιαφέρει την κυβέρνηση είναι να υπακούει στις εντολές τρόικας
και ΔΝΤ που επιτάσσουν να μειωθούν οι κρατικές δαπάνες για όλα τα δημόσια
αγαθά(παιδεία, υγεία, συγκοινωνίες ). Και αυτό, που επιμελώς θέλει να κρύψει το
υπουργείο είναι ότι αδιαφορεί για τους μαθητές και ταυτόχρονα, μετακυλύει ένα
μεγάλο μέρος της εκπαίδευσης στους γονείς (έξοδα μετακίνησης, λειτουργικά έξοδα,
παραπαιδεία, κ.α.)
Την ίδια στιγμή προωθεί αιφνιδιαστικά με ταχύτατες εν κρυπτώ διαδικασίες,
που παραβαίνουν και την ισχύουσα νομοθεσία, χωρίς αιτιολόγηση , μελέτη και
χωρίς τη γνώμη των βασικών εμπλεκομένων, τις συγχωνεύσεις- καταργήσεις
σχολείων διαψεύδοντας σε πολλές περιπτώσεις τις περί του αντιθέτου
διαβεβαιώσεις προϊσταμένων ή τοπικών παραγόντων!!!
Οι Έλληνες εργαζόμενοι διαπιστώνουν με τραγικό τρόπο ότι πληρώνουν καθημερινά
τα τοκοχρεολύσια και τα δάνεια που άλλοι «έφαγαν» και «τρώνε». Δεν ξεχνούν
ότι με μεγάλη ευκολία μέχρι σήμερα η σημερινή και η προηγούμενη κυβέρνηση
χάρισαν 78 δις στις τράπεζες, ενώ με νόμους, που τους βαφτίζουν «αναπτυξιακούς»
χαρίζουν δις στους Έλληνες βιομηχάνους. Κι ας είναι πλέον κοινό μυστικό ότι
υπάρχουν πάνω από 600 δις σε ελβετικές τράπεζες από Έλληνες κεφαλαιούχους.
Ένα ποσό που υπερβαίνει κατά πολύ το σύνολο του χρέους.
Οι εκπαιδευτικοί μαζί με γονείς και μαθητές πρέπει άμεσα να αντεπιτεθούν.
-Να μη δεχτούν καμία συγχώνευση – κατάργηση.
-Να απαιτήσουν τα τμήματα να λειτουργήσουν με ανώτατο όριο αριθμού
μαθητών: 25 στα τμήματα Γενικής Παιδείας, 20 στα τμήματα κατεύθυνσης
και 10 στα εργαστήρια.
-Να αγωνιστούν για να κτιστούν άμεσα σχολεία (η Δυτική Θεσσαλονίκη
ταλανίζεται χρόνια από τη διπλοβάρδια, τα ..κοντέινερ! τα άθλια διδακτήρια).
-Να εξοπλιστούν όλα τα σχολεία με τις αναγκαίες υποδομές (εργαστήρια,
αίθουσες πολλαπλών χρήσεων, εξοπλισμό). Αύξηση των δαπανών για την
παιδεία στο 15% του κ.π.
-Άμεση εξασφάλιση των απαραίτητων χρημάτων για την εύρυθμη λειτουργία
των σχολείων.
-Έπαναλειτουργία και αναβάθμιση -επέκταση των υποστηρικτικών θεσμών
(Ενισχυτική Διδασκαλία, Π.Δ. Σ., τμήματα υποδοχής για εκμάθηση της ελληνικής
γλώσσας, τμήματα ένταξης), που θα μειώσουν το κόστος της οικογένειας για
φροντιστήρια και θα βοηθήσουν στην ομαλή ένταξη των μεταναστών στο σχολείο.
Για τη διεκδίκηση των παραπάνω προτείνουμε:
- να γίνουν τώρα έκτακτες γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ.
- να ενημερωθούν οι σύλλογοι, οι ενώσεις γονέων και οι μαθητικές κοινότητες.
- να συγκληθούν τα σχολικά συμβούλια που τα «ανακαλύπτουν» μόνο για τις
καταλήψεις.
- να δημιουργηθούν επιτροπές αγώνα κατά σχολείο και περιοχή που με
κάθε πρόσφορο τρόπο: συλλογή υπογραφών, ψηφίσματα, πανό στα σχολεία,
ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας, συγκεντρώσεις, παραστάσεις διαμαρτυρίας
στις διευθύνσεις, στα δημοτικά συμβούλια, καταλήψεις,

Σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας

να αποτρέψουμε το έγκλημα που ετοιμάζουν!

Σήμερα η επίθεση είναι πιο σαρωτική.

Πιο δυναμική πρέπει να είναι και η απάντησή μας!
Να καταργήσουμε την αντιεκπαιδευτική πολιτική, όχι τα σχολεία !

Συγχωνεύσεις- καταργήσεις σχολείων: το φθηνό σχολείο του ΔΝΤ είναι εδώ!

Η κυβέρνηση εφαρμόζοντας την πολιτική του μνημονίου, ετοιμάζεται να προχωρήσει σε ένα κρίσιμο γύρο σαρωτικών συγχωνεύσεων – καταργήσεων σχολείων και συμπτύξεων τμημάτων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της εκπαίδευσης.

Ήδη, οι προτάσεις των προϊσταμένων γραφείων και σχολικών συμβούλων, απόρρητες σαν στρατιωτικό – κρατικό μυστικό, έχουν προετοιμάσει το έδαφος και αναμένεται η σχετική εγκύκλιος για να υλοποιηθεί με ταχύτατους ρυθμούς η πιο θεαματική διαδικασία αποδόμησης του δημόσιου σχολείου.

Η συγκεκριμένη διαδικασία γίνεται εν κρυπτώ όπως διαφάνηκε από την παράσταση των ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης στον …απόντα περιφερειάρχη στις 14-1-20011 Πραγματοποιείται με την απουσία των τοπικών κοινωνιών παραβιάζοντας ακόμα και το υφιστάμενο νομικό καθεστώς 1566/85 που προβλέπει τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας (Δημοτικές, Νομαρχιακές Επιτροπές Παιδείας).

Τι προωθούν :

• Συγχωνεύσεις – καταργήσεις σχολείων σε όλα τα συστεγαζόμενα
• Συμπτύξεις τμημάτων ώστε να δημιουργηθούν πληθωρικά τμήματα και συμπτύξεις τμημάτων ένταξης
• Καταργήσεις των γραφείων και μεταφορά των αρμοδιοτήτων σε υπερ-διευθυντές σχολείων με τη διαμόρφωση ενός ασφυκτικού και αυταρχικού διοικητικού πλαισίου
• Περισσότερους σχολικούς συμβούλους με μικρότερες περιφέρειες ώστε να αναλάβουν ρόλο επιθεωρητή

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τη βελτίωση του δημόσιου σχολείου όπως επιχειρεί να μας πείσει το δελτίο τύπου!!! (14-1-20011) του ΥΠΕΠΘ ; Καμία !

Πολύ απλά αποτελούν εφαρμογή της πολιτικής διάλυσης της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, οικοδόμησης ενός φθηνού, αυταρχικού σχολείου που θα καθηλώνει τη ζωντανή εκπαίδευση στα μέτρα του Δ.Ν.Τ., ενός σχολείου που θα εξαθλιώνει οικονομικά τους εκπαιδευτικούς, αλλά θα ξοδεύει δις για χοντρά ευρωπαϊκά πακέτα επιμόρφωσης που θα απορροφώνται από επιτήδειους. Εντάσσονται στην ίδια αντιεκπαιδευτική αντίληψη με τη διάλυση του Ο.Ε.Δ.Β. και του Ο.Σ.Κ., τη δραστική μείωση των λειτουργικών δαπανών των σχολείων, την αποδόμηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Εντάσσονται στη νέα δομή που επιβάλλει η προώθηση του «Καλλικράτη» με καταστροφικά αποτελέσματα για την εκπαίδευση.

Τα μέτρα αυτά μας αφορούν όλους : τους συναδέλφους που θα «περισσέψουν» και θα περιφέρονται αναζητώντας οργανική θέση, τους αναπληρωτές που καταδικάζονται στην αδιοριστία, τους γονείς που θα στείλουν τα παιδιά τους σε διαλυμένα δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια, τους μαθητές που θα στοιβάζονται σε πληθωρικά τμήματα. Κανένας εκπαιδευτικός – γονιός – μαθητής δεν θα μείνει στο απυρόβλητο αυτής της επίθεσης.

Συνάδελφοι Οι στιγμές είναι κρίσιμες. Πρέπει να αντιδράσουμε άμεσα. Να συσπειρωθούμε όλοι στους Συλλόγους μας και στις ΕΛΜΕ. Να συγκροτήσουμε παντού επιτροπές αγώνα με τους γονείς και τους μαθητές μας. Τα σχέδια του ΥΠΕΠΘ δεν θα περάσουν!

«ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ» Ή ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ ΜΑΣ;

Λίγες μέρες πριν από τις γιορτές των Χριστουγέννων έφτασε στα σχολεία έγγραφο του ειδικού γραμματέα του ΥΠΕΠΘ, κ. Μ. Κοντογιάννη,(33504\Γ2) που προωθήθηκε από τον περιφερειακό διευθυντή εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας κ.Θ. Καρτσιώτη σχετικά με την ενημέρωση γονέων από τους εκπαιδευτικούς, με το οποίο ζητά να καθοριστεί μία μέρα τουλάχιστον! το μήνα κατά την οποία όλοι καθηγητές του ωρολογίου προγράμματος θα ενημερώνουν τους κηδεμόνες των μαθητών για τη σχολική τους επίδοση .

Ορισμένοι διευθυντές σε σχολεία της περιοχής μας , ιδίως στα σχολεία του δήμου Συκεών, προχώρησαν στις « δικές τους ενέργειες» , όπως τους «προέτρεπε» η προϊστάμενη αρχή, ορίζοντας μία μέρα του μήνα κατά την οποία όλοι οι καθηγητές, θα πρέπει να παρευρίσκονται στο σχολείο από τις 8. 10πμ έως τις 2μμ.

Στους περισσότερους συλλόγους καθηγητών το έγγραφο αυτό παρουσιάστηκε ως «άνωθεν» εντολή προς άμεση εφαρμογή και δε συζητήθηκε καθόλου στο σύλλογο, παρά μόνο ανακοινώθηκε στους εκπαιδευτικούς ο μηνιαίος προγραμματισμός που κάθε διευθυντής αποφάσισε.

Αρχικά θα πρέπει να τονίσουμε πως πρόκειται για ένα περσινό έγγραφο( 22\3\2010)και μάλιστα ειδικού γραμματέα!!, το οποίο συντάχθηκε μετά από διαμαρτυρίες κάποιων κηδεμόνων που δεν μπόρεσαν να ενημερωθούν κατά την επίσκεψή τους σε σχολείο από το σύνολο των καθηγητών.

Δεν προκύπτει από πουθενά η «υποχρεωτικότητα» της εφαρμογής του και μάλιστα με τον τρόπο που επιδιώκεται να υλοποιηθεί (εγκύκλιος, Υπ. Απόφαση, νόμος κλπ)

Εξάλλου είναι γνωστό τόσο στους προϊσταμένους όσο και στους κηδεμόνες των μαθητών κάθε σχολείου πως η ενημέρωσή τους εξασφαλίζεται με την παρουσία κάθε εκπαιδευτικού δύο τουλάχιστον ωρών εβδομαδιαίως εκτός των ωρών διδασκαλίας του, που διατίθενται ειδικά γι’ αυτόν τον σκοπό. Αν συνυπολογίσουμε μάλιστα τη δυνατότητα ενημέρωσης καθημερινά κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων , γεννάται το ερώτημα: πού αποσκοπεί και τι εξυπηρετεί η παρουσία όλων από τις 8.10 ως τις 2 μια μέρα το μήνα;

Από την εφαρμογή του από συλλόγους καθηγητών προέκυψε πως περισσότερο δημιουργεί προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία του σχολείου( πολλοί εκπαιδευτικοί και γονείς συγκεντρωμένοι σε μικρό χώρο, φασαρία, αναγκαστικές καθυστερήσεις στην προσέλευση στην τάξη κλπ) παρά εξυπηρετεί την ουσιαστική ενημέρωση των γονιών.

Σε μια περίοδο που επιχειρούνται συνολικές αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στο σχολείο, την εκπαιδευτική διαδικασία, τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, σε μια περίοδο που επιχειρείται μέσω της διάθεσης πολλών συναδέλφων στην Πρωτοβάθμια και συζητιέται η επέκταση του διδακτικού ωραρίου μας( βλ. κείμενο Διαμαντοπούλου περί «εξορθολογισμού»!! του ωραρίου) αλλά και του χρόνου παραμονής μας στο σχολείο, είναι νομίζουμε φανερό πως μια τέτοια απόφαση προετοιμάζει το έδαφος και ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου για τις συνολικότερες ανατροπές που ετοιμάζει το ΥΠΠΕΘ σχετικά με το ωράριο μας

Καλούμε τους προϊσταμένους που σε παράσταση της Γ΄ ΕΛΜΕ δεν υπεράσπισαν την καθολικότητα και υποχρεωτικότητα του εγγράφου να επανέλθουν εγγράφως στο ζήτημα ζητώντας από τους συλλόγους διδασκόντων να συζητήσουν και να αποφασίσουν οι ίδιοι οι σύλλογοι τους καλύτερους δυνατούς τρόπους για την ενημέρωση των γονέων- κηδεμόνων των μαθητών τους

Δεν μπορεί οι εκπαιδευτικοί , που έχουν την ευθύνη αλλά και την ανάγκη συζήτησης και ενημέρωσης με τους γονείς των μαθητών τους να αντιμετωπίζονται ως εκτελεστικά όργανα και να μην έχουν οι ίδιοι τον πρώτο λόγο.

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ- ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΣΤΗΝ Α\ΘΜΙΑ ΓΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΩΡΑΡΙΟΥ- ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΩΡΑ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΥΣΔΕ

Να αντιδράσουμε, να σταματήσουμε τις αυθαιρεσίες της  Διοίκησης  και του ΠΥΣΔΕ Δυτικής ΘΕΣ.           

Τριάντα έξι καθηγητές πληροφορικής και εξήντα Γυμναστές με απόφαση του ΠΥΣΔΕ διατίθενται για συμπλήρωση του ωραρίου τους από την Β/θμια στην Α/θμια. Οι είκοσι έξι  διατίθενται για συμπλήρωση ωραρίου 2 ωρών, εννέα 3 ωρών, εννέα 4 ωρών, οκτώ 5 ωρών και οι υπόλοιποι για περισσότερες ώρες.

Όλοι οι διατιθέμενοι καθηγητές -μεταξύ αυτών και οι αποσπασμένοι- έχουν επιλέξει να υπηρετούν  στη Β/θμια. Η εξέλιξη αυτή παραβιάζει τον εκπαιδευτικό και οικογενειακό τους προγραμματισμό. Θα δημιουργήσει πολλαπλάσια προβλήματα στα σχολεία που υπηρετούν ( εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, μαζικές αλλαγές των προγραμμάτων, αδυναμία προγραμματισμού λόγω της διάθεσης σε 4 και 5 σχολεία πολλών συναδέλφων ).

Οι περισσότεροι από τους διατιθέμενους υπηρετούν σε οργανικές θέσεις κι  έχουν πολλά χρόνια προϋπηρεσίας. Θεωρούμε απαράδεκτο τον τρόπο που επιλέχθηκε από το υπουργείο, την περιφερειακή διεύθυνση και τη διεύθυνση δυτικής Θεσσαλονίκης να καλύψουν τα κενά της Α/θμιας –μάλιστα στη μέση της χρονιάς. Κενά που δημιουργεί η πολιτική της υποχρηματοδότησης που ακολουθεί το υπουργείο και η κυβέρνηση στην παιδεία.

Την ίδια στιγμή η Διοίκηση και το ΠΥΣΔΕ είναι υπόλογοι για το καθεστώς αδιαφάνειας με το οποίο λειτουργούν. Οι χωρίς πρόγραμμα μετακινήσεις συναδέλφων, άλλοι για πολλές και άλλοι για λίγες ώρες,  άλλοι σε περισσότερα και άλλοι σε λιγότερα σχολεία και οι επιλεκτικές εξαιρέσεις καθηγητών που δεν συμπληρώνουν  ωράριο από τη διαδικασία των διαθέσεων,  για πολλές ή για λίγες ώρες  δημιουργούν αίσθημα  αδικίας για τους πολλούς, ενώ προάγουν  την πελατειακή λογική και είναι ανεπίτρεπτη πρακτική  να ακολουθείται από τις διοικήσεις.

Η τοποθέτηση όλων των διατιθέμενων σε σχολεία της Α/θμιας θα γίνει από τη Διοίκηση της  πρωτοβάθμιας και από το ΠΥΣΠΕ! δηλαδή το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της Α/θμιας και όχι από το ΠΥΣΔΕ, το οποίο με βάση τη νομοθεσία είναι και το αρμόδιο όργανο για τις υπηρεσιακές μεταβολές των καθηγητών.

               Οι διολισθήσεις του ΠΥΣΔΕ  σε βάρος των εργασιακών μας δικαιωμάτων συνεχίζονται

Η Διεύθυνση της Β/θμιας Εκπ/σης, το ΠΥΣΔΕ, αλλά και οι αιρετοί του κλάδου όφειλαν να είναι πιο προσεκτικοί. Με τη στάση τους απεμπολούνται κατακτήσεις, παραβιάζεται ο εκπαιδευτικός προγραμματισμός των καθηγητών που αποβαίνει σε βάρος των μαθητών. Επίσης δεν τηρείται η εκπαιδευτική διαδικασία που ισχύει στις διαθέσεις εκπαιδευτικών.

Ήδη από την αρχή της χρονιάς επισημάναμε και καταγγείλαμε τις αποφάσεις του ΠΥΣΔΕ, με επικύρωση  και των αιρετών του κλάδου σχετικά με τη μετακίνηση καθηγητών στην Α/θμια, όχι  με το ωράριο που ισχύει και είχαν στην Β/θμια, αλλά με το αυξημένο ωράριο που ισχύει στην Α/θμια.

Σήμερα, τη στάση των μελών του ΠΥΣΔΕ πρέπει να τη δούμε και κάτω από το πρίσμα  των προθέσεων του υπουργείου για τον εξορθολογισμό του ωραρίου καθηγητών, δασκάλων, την ενοποίηση των Διευθύνσεων Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης κ.α. Γι’ αυτό η στάση τους είναι ιδιαίτερα ανησυχητική για την προετοιμασία κλίματος τετελεσμένων για την προώθηση και νέων αντιεκπαιδευτικών ρυθμίσεων.

                Τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ και αιρετοί για μια ακόμη φορά βρέθηκαν πίσω από τις εξελίξεις

Οι αιρετοί του κλάδου, έπρεπε να  ενημερώσουν όλους  τους συναδέλφους και τις άλλες ΕΛΜΕ, ώστε από κοινού να ανατρέψουν τις Διοικητικές αυθαιρεσίες και τις παραβιάσεις δικαιωμάτων μας, κάτι που δεν έγινε. Η ενημέρωση έγινε από τον ένα αιρετό στις 21-12-2010 και μόνο στο Δ.Σ  της  Ε΄ ΕΛΜΕ. Η σοβαρότητα του προβλήματος δεν αναδείχθηκε και αυτό αποδεικνύεται από το ότι η ενημέρωση έγινε καθυστερημένα και μόνο στη μια ΕΛΜΕ στις 21-12-2010 κι η απαράδεκτη απόφαση του ΠΥΣΔΕ πάρθηκε την επομένη στις 22-12-2010, χωρίς να γίνει καμία παρέμβαση στη Διοίκηση! Εκ των υστέρων έγινε μια  συνάντηση του Δ.Σ. της  Ε΄ ΕΛΜΕ με τη Διοίκηση πριν τις γιορτές και άλλη μια των  Δ.Σ. όλων των ΕΛΜΕ την Τετάρτη 12-1-2011. Οι αιρετοί οφείλουν επιτέλους να ενημερώσουν τον κλάδο για τη στάση που κράτησαν και τις προσπάθειες που έκαναν για να ανατρέψουν ή και να βελτιώσουν τη συγκεκριμένη απόφαση του ΠΥΣΔΕ, η οποία συζητήθηκε πολύ καιρό πριν την τελική απόφαση στις  22-12-2010.

                                    Από κοινού αντιμετώπιση και ανατροπή της κατάστασης

Τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ, στην παράσταση στον Περιφερειακό Διευθυντή θα απαιτήσουν  και την αλλαγή της απόφασης  του ΠΥΣΔΕ.  Σε περίπτωση που δεν υπάρξουν θετικές δεσμεύσεις, οφείλουν να καλέσουν τους διατιθέμενους συναδέλφους και τον κλάδο σε συνάντηση- συζήτηση για την από κοινού αντιμετώπιση και την ανατροπή της κατάστασης αυτής. Προτείνουμε η παραπάνω συνάντηση να γίνει τη Δευτέρα 17-1 και ώρα 7.00 μ.μ. στο 1^ο  Γυμνάσιο Σταυρούπολης. Εάν τα Δ.Σ. δεν αναλάβουν αυτή την πρωτοβουλία, τότε εμείς ως σχήμα, αλλά και με όσες άλλες δυνάμεις συμφωνούν, θα προχωρήσουμε στην οργάνωση αυτής της συζήτησης, την ίδια μέρα, ώρα και τόπο που αναφέρουμε.

Καλούμε όλους τους διατιθέμενους συναδέλφους να μην μετακινηθούν σε σχολεία της Α/θμιας, χωρίς έγγραφη κοινοποίησή της  διάθεσης τους από το ΠΥΣΔΕ και πριν πραγματοποιηθούν και νέες παραστάσεις στη Διοίκηση.

Δεν θεωρούμε σε αυτή τη φάση, ως την καλύτερη επιλογή αντιμετώπισης της κατάστασης την απόφαση των Δ. Σ. των ΕΛΜΕ να καλέσουν   τους συναδέλφους σε ατομικές ενστάσεις.

Οι αποφάσεις του ΠΥΣΔΕ που ισοδυναμούν με συνενοχή στην προώθηση των αντιεκπαιδευτικών σχεδίων της  κυβέρνησης  μας γεμίζουν αγανάκτηση. Μπορούν να  αλλάξουν με την κοινή διαμαρτυρία όλων μας και όχι την ατομική στάση. Έχουμε την πεποίθηση ότι μπορούμε να εισακουστούμε και γιατί έχουμε δίκαιο και γιατί υπάρχει εκπαιδευτική διαδικασία που ισχύει στις διαθέσεις και η οποία παραβιάζεται. Αυτήν προτείνουμε από κοινού να καταθέσουμε στις παραστάσεις και τις διαμαρτυρίες μας στις Διοικήσεις.

                  Επικαλούμαστε  ουσιαστικούς λόγους για να αλλάξει το ΠΥΣΔΕ την απόφασή του

Καταθέσαμε, μεταξύ άλλων, στα Δ.Σ. της Γ΄ και της Ε΄ ΕΛΜΕ την παρακάτω άποψή μας, χωρίς να γίνει αποδεκτή .Απόδειξη είναι τόσο η ανακοίνωση των προέδρων των ΕΛΜΕ η οποία δεν συζητήθηκε στα Δ.Σ., όσο και η μη ειδοποίησή μας να συμμετάσχουμε στην παράσταση που έγινε στη Διοίκηση από τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ .Το ΠΥΣΔΕ να αλλάξει τώρα την απόφασή του γιατί :

α) διαταράσσεται η εύρυθμη λειτουργία των σχολείων , δημιουργούνται προβλήματα με τις  μαζικές αλλαγές των προγραμμάτων, καθώς  και αδυναμία προγραμματισμού πολλών συναδέλφων διατεθέντων σε 4 και 5 σχολεία

β)δημιουργούνται  αδικίες με τις  απρογραμμάτιστες μετακινήσεις συναδέλφων που γίνονται από το ΠΥΣΔΕ και τις επιλεκτικές εξαιρέσεις καθηγητών

γ) οι τοποθετήσεις των καθηγητών γίνονται χωρίς κριτήρια και με καθεστώς αδιαφάνειας από το ΠΥΣΠΕ σε σχολεία της Α/θμιας. Για παράδειγμα, με ποιο τρόπο θα επιλεγούν αυτοί που θα πάνε στα περιφερειακά και  στα πιο απομακρυσμένα σχολεία ;

δ)είναι  ιδιαίτερα ανησυχητικές εξελίξεις  γιατί ουσιαστικά προωθούν τα  αντιεκπαιδευτικά μέτρα του υπουργείου, (ωραρίου, ενοποίησης των Διευθύνσεων, κ.α.)

ε) οι μετακινήσεις για λίγες ώρες στη μέση της χρονιάς είναι βαθύτατα προσβλητική ενέργεια και απαξιώνει συναδέλφους  που δεν θα είχαν αρνηθεί να καλύψουν το ωράριο τους στην αρχή της χρονιάς με μαθήματα της ειδικότητάς τους ή και με άλλες δραστηριότητες. Ακόμη η επιμονή της εφαρμογής αυτής της ρύθμισης ανοίγει επικίνδυνα τους ασκούς του Αιόλου και  αυτό επιβεβαιώνει το γραπτό αίτημα της Α/θμιας προς Β/θμια για μετακίνηση καθηγητών και άλλων ειδικοτήτων.

στ) Αρμόδιο όργανο για τη διάθεση και τοποθέτησή των καθηγητών είναι το ΠΥΣΔΕ. Αυτό προκύπτει και από τη νομοθεσία που ισχύει για τις μετακινήσεις των εκπαιδευτικών. Πιο συγκεκριμένα :

Από την εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας Φ.361.1/412/123280/Δ1 με θέμα: Διάθεση εκπαιδευτικών που παραπέμπει στο νόμο3848/2010 και στην παράγραφο 3. Η εγκύκλιος, με τα όσα αναφέρει στην παράγραφο Δ. συγκεκριμενοποιεί ότι οι αποσπάσεις εκπαιδευτικών που πλεονάζουν γίνονται από σχολείο σε σχολείο. Η ίδια πρακτική πρέπει να ακολουθηθεί και στις διαθέσεις των εκπαιδευτικών για συμπλήρωση ωραρίου. Αυτό άλλωστε προβλέπεται από το νόμο 3848/2010, παράγραφο 3, σημείο γ, όπου αναφέρει ότι η ίδια διαδικασία  θα ακολουθηθεί και στις διαθέσεις, όπως και στις αποσπάσεις, δηλαδή οι διαθέσεις να γίνουν απευθείας σε σχολεία και όχι στην άλλη βαθμίδα και να τις κάνει το ΠΥΣΠΕ.  

Από την παράγραφο 10 του Ν. 2986/2002, η οποία με τα όσα αναφέρει ξεκαθαρίζει ότι οι διαθέσεις που γίνονται από τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης για συμπλήρωση ωραρίου από την δευτεροβάθμια στην πρωτοβάθμια  εκπαίδευση είναι σε σχολεία και όχι  στην διαφορετική εκπαιδευτική βαθμίδα. Η ρύθμιση αυτή που ισχύει για τις διαθέσεις των εκπαιδευτικών που γίνονται από τον Περιφερειακό Διευθυντή σε σχολεία της αρμοδιότητάς του ισχύει και πρέπει να εφαρμοστεί και για τις διαθέσεις εκπαιδευτικών  που γίνονται από τους Διευθυντές Εκπαίδευσης νομών και τα ΠΥΣΔΕ σε σχολεία της αρμοδιότητάς τους.

Από την παράγραφο 5 του άρθρου 21 του Ν. 3475/2006, το οποίο με τα όσα αναφέρει δίνει τη δυνατότητα οι διαθέσεις να γίνουν απευθείας σε σχολεία από το ΠΥΣΔΕ και όχι στην άλλη βαθμίδα, η οποία με τις δικές της διαδικασίες θα κάνει τις τοποθετήσεις. Εάν θα έπρεπε να ακολουθηθεί αυτή η πρακτική, η οποία  αποκλείει τις τοποθετήσεις να τις κάνει το ΠΥΣΔΕ, ο νόμος θα το περιέγραφε με συγκεκριμένο τρόπο, είτε αποκλείοντας το ΠΥΣΔΕ από αυτή τη διαδικασία, είτε αναθέτοντας αυτή τη  διαδικασία στο ΠΥΣΠΕ

Τέλος, από τις αποφάσεις των Διευθύνσεων Β/θμιας Εκπ/σης  Ανατολικής Αττικής και Αιτωλοακαρνανίας  που οι διαθέσεις εκπαιδευτικών σε σχολεία της πρωτοβάθμιας έγιναν από τα ΠΥΣΔΕ

ΛΑΕ ΜΗΝ ΣΦΙΓΓΕΙΣ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ

Αγορές και διεθνείς τοκογλύφοι, τρόικα και κυβέρνηση ληστεύουν καθημερινά τους εργαζόμενους. Για να σωθούν απ’την δικιά τους χρεωκοπία  οδηγούν  εμάς στην πτώχευση για να εισπράξουν διπλά και τρίδιπλα αυτά που οι ίδιοι έφαγαν.

Οι εργαζόμενοι με κομμένη την ανάσα ακούμε καθημερινά να ανακοινώνονται όλο και πιο σκληρά, αντικοινωνικά μέτρα που ισοπεδώνουν δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών και μας σπρώχνουν με βίαιο τρόπο στη φτώχια, στην ανεργία, στην εξαθλίωση. Ότι μας έδινε στοιχειώδη αξιοπρέπεια καταδικάζεται ως έγκλημα ενάντια στις «αγορές» και κηρύσσεται εκτός νόμου. Η σταθερή δουλειά, ο αξιοπρεπής μισθός, τα κοινωνικά δικαιώματα, τα δημόσια αγαθά (υγεία, παιδεία) βάλλονται καθημερινά με πυρ ομαδόν από όλους όσοι είναι υπεύθυνοι γι’αυτή την κατάσταση

Κι όσο μεγαλώνει η απόγνωση των εργαζομένων, τόσο περισσεύει το θράσος των αρπακτικών.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΡΠΑΖΟΥΝ ΤΟ ΦΑΪ

ΑΠ’ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ, ΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ

 Εδώ και δεκαετίες μόνο σε λιτότητα  καλούν τον λαό. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν έλαβαν ποτέ πρόσκληση να συμμετάσχουν στις Συνόδους Κορυφών της Ε.Ε., στα Συμπόσια των τραπεζιτών και των τοκογλύφων, στα φαγοπότια των μεγαλοεργολάβων του Δημοσίου, των κρατικοδίαιτων «επενδυτών». Και κάθε φορά, οι χορτάτοι μας ζητούσαν να σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι. Τώρα μας λένε ότι μέσα σε 100 μέρες θα περάσουν μια σειρά «μεταρρυθμίσεων» που δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο. Ο προϋπολογισμός του 2011 καταδικάζει τους εργαζόμενους σε ακόμα μεγαλύτερη φτώχεια ενώ βάζει ταφόπλακα στο δικαίωμα σε δωρεάν παιδεία και υγεία,  σε φθηνή ενέργεια και συγκοινωνίες. Οι συλλογικές συμβάσεις καταργούνται για να εκβιάζουν ελέυθερα οι εργοδότες μειώσεις μισθών και ανατροπή κάθε εργατικής κατάκτησης. Η ανεργία και η ελαστική εργασία γίνονται πλέον ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.

Φτάνει πια! Η ΕΕ  και το ευρώ δεν έφεραν τα «χρυσά κουτάλια» που μας έλεγαν (παρά μόνο γι’αυτούς) αλλά μας οδήγησαν στο ΔΝΤ. Οι απελευθερώσεις των αγορών, οι ιδιωτικοποιήσεις, οι παραχωρήσεις, οι επιδοτήσεις, τα κίνητρα και οι πάσης φύσης «μεταρρυθμίσεις» υπέρ του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου έφεραν τον κάθε εργαζόμενο, το κάθε λαϊκό σπίτι στην χρεωκοπία και την πτώχευση

Ως εδώ! Η τρόικα ομολογεί κυνικά ότι τα απανωτά μνημόνια δεν στοχεύουν στον περιορισμό του χρέους που αυξάνεται αλματωδώς, ούτε στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Στόχος είναι η συντριβή κάθε εργατικού και κοινωνικού δικαιώματος προκειμένου να συντηρηθεί στη ζωή το ευρώ και να μη χάσουν οι διεθνείς τοκογλύφοι.

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα λόγο να αποδεχτούν τη θηλιά που τους σφίγγει το λαιμό. Δεν έχουμε καμιά υποχρέωση να αναγνωρίσουμε χρέη, που αποτελούν προϊόντα τοκογλυφίας, ρεμούλας και κερδοσκοπίας.

Υπάρχει διέξοδος για τους εργαζόμενους και τη νεολαία:

- δεν θα καταργηθούν τα δικαιώματα μας αλλά τα μνημόνια και οι νόμοι τους (ασφαλιστικοί, εργασιακοί )

-ρήξη με την ΟΝΕ και την ΕΕ μαζί με τους εργαζόμενους όλης της Ευρώπης που ξεσηκώνονται παντού ενάντια στις ίδιες πολιτικές

- άρνηση πληρωμής των ληστρικών χρεών, προκειμένου να εξασφαλιστούν πόροι για την ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομένων.

-απαλλαγή των εργαζομένων και από τα χρέη σε τόκους τραπεζών,  τη ληστρική φορολόγηση του ΦΠΑ και τις αυξήσεις στα αγαθά κοινής ωφέλειας

-πέρασμα στο δημόσιο των τραπεζών, των μεγάλων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, στρατηγικής σημασίας και υποδομών, καθώς και εκείνων που κλείνουν (και μπορούν να επιβιώσουν) με εργατικό έλεγχο, χωρίς αποζημίωση.

-δραστική και αναλογική φορολόγηση των κερδών και του συσσωρευμένου πλούτου τραπεζιτών, βιομήχανων, εφοπλιστών και εκδοτών. Δήμευση της τεράστιας εκκλησιαστικής περιουσίας. Κι ακόμα, σε επιχειρήσεις που κλείνουν και πετούν στο δρόμο εργαζόμενους, δήμευση και αξιοποίηση της περιουσίας των αφεντικών. Γιατί οι επιχειρήσεις πτωχεύουν, τα αφεντικά όχι.

-απαγόρευση των απολύσεων και προστασία των ανέργων με πλήρη ασφάλιση, περίθαλψη, απαλλαγή από λογαριασμούς και τέλη, δωρεάν συγκοινωνίες

ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ

ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Η ελπίδα βρίσκεται στις ευρωπαϊκές και διεθνείς αντιστάσεις που φουντώνουν, απότους ιρλανδούς και πορτογάλους εργαζόμενους μέχρι τους βρετανούς και ιταλούς φοιτητές. Η εποχή μας μπορεί να μην σφραγισθεί από την υποταγή, αλλά την εξέγερση και την ανατροπή. Η ελπίδα ξαναγεννιέται στις νέες συλλογικότητες που διαμορφώνονται στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, στην αίσθηση πως κανείς δεν μπορεί μόνος του, αλλά πρέπει να παλέψει μαζί με τους άλλους, ακόμα κι αν είναι διαφορετικών ειδικοτήτων, διαφορετικής σύμβασης, ηλικίας ή εθνικότητας.  Χωρίς τους διαχωρισμούς και την αποχάυνωση που καλλιεργούν οι ηγεσίες της συνδικαλιστικής γραφεικρατίας αλλά με την ενότητα των αγώνων για τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων.

ΩΡΑ ΓΙΑ ΜΑΧΗ!

Απεργιακή

Προσυγκέντρωση

ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

9:00 ΚΑΜΑΡΑ 

πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων

σωματείων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα

Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης : Αποτελέσματα εκλογών για το νέο ΔΣ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ Δ.Σ.-Ε.Ε.-ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΔΟΘ

ΨΗΦΙΣΑΝ: 767                                                                                        (860)*

ΕΓΚΥΡΑ: 716                                                                                           (822)*

ΑΚΥΡΑ:  18 / ΛΕΥΚΑ: 33                                                                         (38)*

Έλαβαν-εκλέγονται:

Α) Δ.Σ.

1)    ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: 213 / 2 έδρες                            (276 / 3)*

     Τρανός Τριαντάφυλλος – Γωγάκου Σοφία

2)    ΠΑΣΚ: 142 / 2έδρες                                                                      (207 / 2)*

Δέλλα Χρυσούλα – Χαρισόπουλος Ηλίας

3)    ΕΣΑΚ-Δ.Ε.Ε.: 127 / 1 έδρα                                                           (107 /1)*

Τερζηβασιλειάδου Ειρήνη

4)    ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ: 119 / 1 έδρα     (76 / 0)*

Λαθήρας Γιάννης

5)    ΔΑΚΕ: 115 / 1 έδρα                                                                        (156 / 1)*

Θεοδοσιάδης Γιάννης

                                         Β) ΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

1) Φωτιάδου Μαρία (ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ)

2) Σαμαράς Άγγελος (ΠΑΣΚ)

3) Ψώνη Γεωργία (ΔΑΚΕ)

Γ) ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΣΤΟ 7^ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΔΟΘ

1)    ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: 226 / 6

2)    ΠΑΣΚ: 147 / 4

3)    ΕΣΑΚ-Δ.Ε.Ε.: 118 / 3

4)    ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ: 110 / 3

Δ) ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΟΥ Δ.Σ.

ΥΠΕΡ:    435

ΚΑΤΑ:    140

ΛΕΥΚΑ: 190

* Αποτελέσματα εκλογών 15/12/2009

Η ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ

Περί του κειμένου διαβούλευσης του Υπουργείου Παιδείας για την
«Αναβάθμιση της διοίκησης της εκπαίδευσης»

Στις 1/12/2010, το Υπουργείο Παιδείας απέστειλε αιφνιδιαστικά στην εκπαιδευτική κοινότητα ένα τετρασέλιδο κείμενο με τίτλο «Αναβάθμιση της διοίκησης της εκπαίδευσης», ζητώντας να τοποθετηθούν όλοι εντός εννέα ημερών, δηλαδή μέχρι τις 10/12/2010. Όπως θα δούμε παρακάτω, πρόκειται για ένα κείμενο που αναφέρεται σε ένα γενικό πλαίσιο αναδιάρθρωσης της διοίκησης της εκπαίδευσης, χωρίς να αναφέρει κρίσιμες λεπτομέρειες που θα επέτρεπαν μια εμπεριστατωμένη ανάλυση των προτάσεων. Παρά την ασάφεια, το κείμενο αφήνει να διαφανούν οι βαθύτερες προθέσεις της κυβέρνησης στα κεντρικά εκπαιδευτικά ζητήματα που «καίνε» σήμερα, και επιτρέπει στους αποδέκτες του να λάβουν μια κατ’ αρχήν θέση, λαμβάνοντας υπόψη την ως τώρα πολιτική του Υπουργείου στα θέματα που θίγονται και το συνολικότερο πλαίσιο, εκπαιδευτικό και πολιτικό, στο οποίο εντάσσονται οι προτάσεις του Υπουργείου.

Πέρα από την ανάλυση του κειμένου και τις θέσεις που προκύπτουν, οφείλουμε να τονίσουμε ότι είναι απαράδεκτος ο αιφνιδιασμός που επιχειρείται και η ασάφεια των προτάσεων του Υπουργείου. Πώς μπορεί να τοποθετηθεί κάποιος παρά γενικόλογα απέναντι σε γενικόλογες προτάσεις, που δεν έχουν καμία λεπτομέρεια, άπτονται θεμάτων τεράστιας σημασίας και μάλιστα σε χρόνο εννέα ημερών; Σε τι άλλο μπορεί να αποσκοπεί αυτή η πρακτική, παρά στο να σπρώξει σε σύγχυση και γενικολογίες όσους καλούνται να τοποθετηθούν και τελικά στην επικοινωνιακή απαξίωση και παράκαμψή τους;

1)      Το πολιτικό κάδρο της διοικητικής «αναβάθμισης» της εκπαίδευσης

Πριν ακόμη η κυβέρνηση επιβάλει στη χώρα το Μνημόνιο, είχε ήδη καταδείξει τις κύριες κατευθύνσεις της πολιτικής της για τη δημόσια εκπαίδευση και είχε ήδη υλοποιήσει πλευρές της με την ψήφιση του νόμου περί «αναβάθμισης του εκπαιδευτικού». Ακολούθησαν πολλές διοικητικές αποφάσεις που αναστάτωσαν τις εργασιακές σχέσεις στο χώρο του σχολείου, ενώ μεσολάβησε ο «Καλλικράτης» και οι τοπικές εκλογές. Ως λογικό επακόλουθο έρχεται τώρα μια νέα νομοθετική πρωτοβουλία περί «αναβάθμισης της διοίκησης της εκπαίδευσης». Και οι δυο μέχρι τώρα μείζονες νομοθετικές πρωτοβουλίες στο χώρο του σχολείου φέρουν απαραιτήτως τον ευφημισμό «αναβάθμιση»· αρχικά του εκπαιδευτικού, τώρα της διοίκησης. Θα ήταν, όμως, ακριβέστερο και ειλικρινέστερο να φέρουν τον τίτλο «προσαρμογή και υποβάθμιση» τόσο του εκπαιδευτικού όσο και των υπηρεσιών της εκπαίδευσης. Γιατί αυτή ακριβώς είναι η πολιτική στόχευση της κυβέρνησης μέσα από τα μέτρα και τις περικοπές που επιβάλλει. Να προσαρμόσει συνολικά το χώρο της εκπαίδευσης στις ανάγκες της αγοράς και να υποβαθμίσει περαιτέρω το δημόσιο και κριτικό χαρακτήρα της, αφήνοντας τις υλικές και πνευματικές θύρες ανοιχτές στην εισβολή της αγοράς και των ιδιωτών. Ειδικότερα στον τομέα της υποχρεωτικής και λυκειακής εκπαίδευσης η πολιτική αυτή αναλύεται στο ακόλουθο πλαίσιο στόχων του «νέου σχολείου», όπως διαμορφώνεται και από τις πολιτικές που επιβάλλει το Μνημόνιο:

·        Μείωση του κονδυλίου του προϋπολογισμού για την Παιδεία με περικοπή της συνολικής χρηματοδότησης της εκπαίδευσης και ένταξη μέρους της υπόλοιπης σε δομές εκτός κρατικού προϋπολογισμού, όπως το ΕΣΠΑ.

Εξατομίκευση και σταδιακή ανάθεση στο μαθητή της ευθύνης για την εκπαιδευτική του διαδρομή μέσα στο σχολείο, αλλά και σε φροντιστήρια, σεμινάρια και άλλες δομές μη τυπικής και άτυπης εκπαίδευσης. Κατάργηση των θεσμών ενισχυτικής διδασκαλίας και διδακτικής στήριξης

·        Προσανατολισμός του περιεχομένου της εκπαίδευσης προς την ανάπτυξη δεξιοτήτων και τη διαχείριση αποσπασματικών γνώσεων – αλλιώς: τη συλλογή «προσόντων», χωρίς αναγκαία συνοχή και μακριά από την κριτική γνώση.

·        Τα αποτελέσματα της εκπαιδευτικής διαδρομής θα είναι αντικείμενο πιστοποίησης και κατάταξης στο εθνικό πλαίσιο προσόντων, μέρος του αντίστοιχου ευρωπαϊκού, ώστε να δημιουργηθεί μια ενιαία βάση σύνδεσης της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή είναι η διακηρυγμένη στόχευση του διευθυντηρίου των Βρυξελλών μέσω της «διαδικασίας της Μπολόνια», η οποία, δια της αναγνώρισης κάθε λογής «προσόντων», στην ουσία επιχειρεί να υποβαθμίσει τη σημασία του δημόσιου σχολείου στην εκπαιδευτική διαδρομή του μαθητή και να αναγορεύσει σε ισότιμες όλες ανεξαιρέτως τις ιδιωτικές δομές εκπαίδευσης, τυπικές, μη τυπικές και άτυπες. Δεδομένου ότι η κοινωνία πάντοτε πιέζει τις εκπαιδευτικές δομές να προσαρμοστούν στην αγορά εργασίας, είναι φανερό ότι το τέλος αυτού του δρόμου θα είναι η διάλυση του δημόσιου δωρεάν σχολείου με όλη τη γνώση για όλα τα παιδιά.

·        Διοικητική αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης με αποκέντρωση διοικητικών και χρηματοδοτικών αρμοδιοτήτων. Σύνδεση της λειτουργίας των σχολικών μονάδων με την αγορά μέσω ανοικτών προγραμμάτων σπουδών και ιδιωτικών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.

·        Προώθηση των ιδιωτικών και ελαστικών σχέσεων εργασίας στην εκπαίδευση σε βάρος τη μόνιμης εργασιακής σχέσης, η οποία επίσης κατακερματίζεται και ελαστικοποιείται με τη διεύρυνση της διοικητικής ευχέρειας για διοικητικές μεταβολές εκπαιδευτικών κατά το δοκούν.

·        Ουσιαστική κατάργηση της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών από το κράτος, μεταβιβάζοντας την ευθύνη της επιμόρφωσης στον ίδιο τον εκπαιδευτικό, τόσο πριν όσο και μετά το διορισμό, επιμερίζοντας σε αυτόν και το μέγιστο μέρος του κόστους.

·        Εμβάθυνση και επέκταση των θεσμών αξιολόγησης τόσο στη λειτουργία των σχολικών μονάδων όσο και στο εκπαιδευτικό έργο (αυτοαξιολόγηση μονάδων, μέντορες νεοδιόριστων).

Σκοπός της πολιτικής αυτής είναι η δημιουργία ενός φτηνού για το κράτος σχολείου, συνδεμένου με την αγορά ως προς το περιεχόμενο, τη λειτουργία, και το αποτέλεσμα, με σχέσεις εργασίας απορρυθμισμένες, ιδιωτικοποιημένες και ελαστικοποιημένες, με μαθητές και εκπαιδευτικούς που θα προσαρμόζονται συνεχώς στις απαιτήσεις της αγοράς και δε θα θέλουν, ούτε θα μπορούν να αμφισβητούν τις επιταγές της, ή τις επιταγές της διοίκησης.

2)      Ο καμβάς της διοικητικής αναδιάρθρωσης

Στο προοίμιο του κειμένου διαβούλευσης το Υπουργείο κάνει τις ακόλουθες γενικές επισημάνσεις:

«Το […] εκπαιδευτικό σύστημα […] χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό, […] αναποτελεσματικότητα και [υψηλές] περιφερειακές ανισότητες. […] Πλήθος εγκυκλίων και νόμων ρυθμίζουν κυρίως κεντρικά και την παραμικρή λεπτομέρεια της λειτουργίας της σχολικής μονάδας, […] στερώντας το σύστημα από την απαραίτητη ευελιξία και προσαρμοστικότητα μέσα σε ταχύτατα μεταβαλλόμενες συνθήκες. […] Άλλα χαρακτηριστικά […] είναι η πλημμελής επικοινωνία, διασύνδεση και συντονισμός […], ο διεκπεραιωτικός ρόλος των στελεχών και ιδιαίτερα των διευθυντών των σχολικών μονάδων, το γεγονός ότι οι δεσμευτικές κεντρικές αποφάσεις λειτουργούν κάποιες φορές ως άλλοθι αδράνειας, καθώς και η περιορισμένη παιδαγωγική υποστήριξη των εκπαιδευτικών σε επίπεδο σχολικής μονάδας.»

Στη συνέχεια προτείνει «αναδιοργάνωση», «εξορθολογισμό» και «αναβάθμιση» της οργάνωσης και της διοίκησης της εκπαίδευσης με βάση τις εμπειρίες του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος και τις αρχές της «αποκέντρωσης, της υπευθυνότητας, της διαφάνειας, της λογοδοσίας, της ποιότητας και της οικονομικότητας». Προς αυτήν την κατεύθυνση προτείνει παραπέρα ένα κανονιστικό πλαίσιο αποτελούμενο από μέτρα «ενίσχυσης του επιτελικού ρόλου του υπουργείου», «περιορισμού των επιπέδων διοίκησης», «αποκέντρωσης αρμοδιοτήτων», «αυτονομίας της σχολικής μονάδας στη δυνατότητα να οργανώνει, υλοποιεί και αξιολογεί το έργο της», «συντονισμού της στήριξης και παιδαγωγικής καθοδήγησης του εκπαιδευτικού έργου», «οικονομίας μέσων», «αξιοποίησης νέων τεχνολογιών» και «απλούστευσης των διοικητικών διαδικασιών».

Για την υλοποίηση αυτού του πλαισίου προτείνει, εν συντομία, τις εξής δράσεις στο επίπεδο Περιφέρειας – Νομού:

·        Αναδιοργάνωση των Περιφερειακών Υπηρεσιών και παρεμβάσεις στη διαχείριση του εκπαιδευτικού και διοικητικού προσωπικού. Ας σημειωθεί ότι οι Περιφερειακές Διευθύνσεις αποκτούν σημαντικές, αποκεντρωμένες πλέον, αρμοδιότητες, όπως η συγχώνευση – κατάργηση σχολείων, κ.λ.π.

·        Κατάργηση των Γραφείων Α/θμιας και Β/θμιας εκπαίδευσης και διατήρηση των διευθύνσεων σε επίπεδο νομού με αναδιοργάνωση και συστέγαση των υφιστάμενων υπηρεσιών.

·        Ενοποίηση των υπηρεσιακών δομών καθώς και των δομών επιστημονικής – παιδαγωγικής καθοδήγησης και στήριξης του εκπαιδευτικού έργου για το δημοτικό και το γυμνάσιο.

·        Σύσταση ενιαίας δομής και υπηρεσιακής λειτουργίας υποστήριξης για την Α/θμια και Β/θμια.

·        Αναδιοργάνωση των δομών επιστημονικής – παιδαγωγικής καθοδήγησης και στήριξης του εκπαιδευτικού έργου.

·        Αποκέντρωση των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων των κεντρικών υπηρεσιών, καθώς και συγχώνευση ή κατάργηση μερικών από αυτές.

Στο επίπεδο της σχολικής μονάδας προτείνει, εν συντομία, τις εξής δράσεις:

·        Αλλαγές στο ωράριο των εκπαιδευτικών («εξορθολογισμός»).

·        Αύξηση των αρμοδιοτήτων των διευθυντών και ενίσχυση της εξουσίας τους, καθώς και επανεξέταση του διδακτικού τους ωραρίου.

·        Μείωση των αρμοδιοτήτων του Συλλόγου Διδασκόντων και των λοιπών συλλογικών οργάνων, καθώς και αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας τους («άρση των επικαλύψεων με τις αρμοδιότητες του διευθυντή»).

·        Αυτονόμηση της σχολικής μονάδας στη διαχείριση των πιστώσεων με βάση τη διαδικασία αυτοαξιολόγησης.

·        Ενίσχυση των θεσμών «κοινωνικής λογοδοσίας».

·        Ενοποίηση – συγχώνευση σχολείων.

·        Ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί για ομάδες σχολικών μονάδων.

3)      Υπάρχουν θετικά στοιχεία σ’ αυτές τις προτάσεις;

Στο κείμενο διαβούλευσης περισσεύουν οι ευφημισμοί και οι θετικοί εννοιολογικοί προσδιορισμοί, όπως λ.χ. «κοινωνική λογοδοσία», «εξορθολογισμός ωραρίου», «άρση επικάλυψης αρμοδιοτήτων» κ.ά. Όμως, κανείς από όσους συμμετέχουν σε αυτήν τη διαδικασία δεν είναι «χτεσινός». Η κυβέρνηση αυτή έχει αποδείξει έμπρακτα ότι όταν λέει «κοινωνική λογοδοσία» εννοεί αξιολόγηση, όταν λέει «εξορθολογισμός ωραρίου» εννοεί αύξηση ωραρίου, και όταν λέει «άρση επικάλυψης αρμοδιοτήτων μεταξύ διευθυντή και συλλόγου διδασκόντων» εννοεί ενίσχυση ή και αύξηση των αρμοδιοτήτων του διευθυντή και μείωση των αρμοδιοτήτων του συλλόγου.

Δεν υπάρχει, λοιπόν, τίποτε θετικό;

Σταχυολογώντας το κείμενο ανακαλύπτει κανείς δύο προτάσεις που θα μπορούσαν να έχουν θετικές πλευρές, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις:

·        Οι ψυχολόγοι και οι κοινωνικοί λειτουργοί στα σχολεία.

·        Η κατάργηση των γραφείων εκπαίδευσης και η αναδιοργάνωση των διευθύνσεων εκπαίδευσης, καθώς και η αναδιοργάνωση των περιφερειακών υπηρεσιών και η μείωση των κεντρικών.

Όμως, χωρίς να ξέρουμε πώς εξειδικεύονται αυτές οι προτάσεις, θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Θυμίζουμε ότι υποτίθεται ότι τα σχολεία έχουν και τώρα πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών (ΣΣΝ – Συμβουλευτικοί Σταθμοί Νέων, οι οποίοι είτε υπολειτουργούν, είτε δεν ιδρύθηκαν καν, παρά τις δεσμεύσεις και τις προβλέψεις των νόμων). Αλλά τόσο η οργάνωση των υπηρεσιών ψυχολογικής και κοινωνικής υποστήριξης, όσο και το θεσμικό και κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο λειτουργούν, τις έχουν καταστήσει πρακτικά ανενεργές, ή ακόμη και αρνητικές. Ακόμη κι αν εγκατασταθεί ένας ψυχολόγος σε κάθε σχολείο, που βέβαια δεν είναι αυτή η πρόθεση της κυβέρνησης, η χρησιμότητά του θα εξαρτηθεί από τον τρόπο που θα κληθεί να λειτουργήσει και κυρίως από το συνολικό παιδαγωγικό κλίμα της σχολικής μονάδας. Δυστυχώς είναι πολύ εύκολο είτε να παραγκωνιστεί μια τέτοια υπηρεσία λόγω προκαταλήψεων ή ανεπαρκούς πλαισίου, είτε ακόμα και να διαδραματίσει αρνητικό ρόλο, αν δεν «κερδίσει» τη γενική αποδοχή, δε διαθέτει το απαραίτητο κύρος και δεν ακολουθεί την ενδεδειγμένη προσέγγιση. Δε λείπουν οι περιπτώσεις όπου οι υπηρεσίες αυτές απλώς κουκουλώνουν τα υπαρκτά προβλήματα και θέματα, χωρίς να συμβάλλουν στην αποτελεσματική αντιμετώπισή τους, και ουσιαστικά πιέζουν τους μαθητές απλώς να προσαρμοστούν στη ζοφερή πραγματικότητα που τους περιβάλλει.

Ακόμη, η κατάργηση γραφείων και υπηρεσιών χωρίς την αντίστοιχη ορθολογικοποίηση των διαδικασιών και μείωση του κύκλου εργασιών στην κατεύθυνση της αυτοματοποίησης και της απλοποίησης δεν πρόκειται να μειώσει τη γραφειοκρατία, αλλά να την εκτινάξει στα ύψη. Η αναδιοργάνωση διαδικασιών δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση, διότι αμέτρητες λεπτομέρειες πρέπει να ληφθούν υπόψη και να δοκιμαστούν στην πράξη πολλές φορές, κι αυτό ενόσω το προηγούμενο σύστημα εξακολουθεί να λειτουργεί και να απαιτεί πόρους και απόδοση. Η εμπειρία δείχνει ότι πολλά γραφεία εκπαίδευσης έχουν σε κάποιο βαθμό δημιουργήσει σχέσεις κατανόησης με τους εκπαιδευτικούς, την ίδια ώρα που στις προϊστάμενες αρχές των οικείων διευθύνσεων εκπαίδευσης επικρατούν γραφειοκρατικές και αυταρχικές νοοτροπίες. Δυστυχώς διαφαίνεται από την πραγματικότητα (π.χ. μηχανογραφημένο ημερήσιο δελτίο απουσιών στα σχολεία) ότι κύρια πρόθεση του υπουργείου δεν είναι να μειώσει τη γραφειοκρατία προς όφελος της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αλλά να συγκεντρώσει πλευρές της σε αποκεντρωμένες δομές είτε στην περιφέρεια είτε στις ίδιες τις σχολικές μονάδες. Αν εξακολουθήσει αυτή η προσέγγιση, μπορεί μια σειρά διαδικασιών να μηχανογραφηθούν, αλλά, στην πραγματικότητα, αφενός θα επιβαρύνουν ακόμη πιο πολύ τις σχολικές μονάδες (που θυμίζουμε ότι δε διαθέτουν διοικητικό προσωπικό), αφετέρου θα καταστήσουν ακόμη πιο απόμακρη και απρόσωπη τη γραφειοκρατία

4)      Οι παγίδες

Στη συνέχεια, μια σειρά από προτάσεις είναι εντελώς ασαφείς, μόνο εικασίες επιτρέπουν γι’ αυτές οι διατυπώσεις του υπουργείου, και ασφαλώς κρύβουν επικίνδυνες παγίδες.

·        Οι απροσδιόριστες από το κείμενο αλλαγές στη διαχείριση του εκπαιδευτικού προσωπικού από τις Περιφερειακές Υπηρεσίες δεν αποκλείεται να περιλαμβάνουν τη σταδιακή υπαγωγή των εκπαιδευτικών στις Περιφέρειες, πράγμα που σε συνδυασμό με τις επερχόμενες αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και τις προβλέψεις του «Καλλικράτη» μπορεί να ανοίξει το δρόμο για κατακερματισμό. Αλλά και χωρίς αυτήν την ερμηνεία, είναι δηλωμένες οι προθέσεις του υπουργείου να διαχειριστεί αυστηρά την κατανομή του εκπαιδευτικού προσωπικού, χωρίς περιορισμό από τα όρια του τόπου κατοικίας, της περιοχής εργασίας (όμοροι δήμοι), ή ακόμη και του νομού.

·        Δε δίνεται απολύτως καμία διευκρίνηση για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Οι ασαφείς όροι που χρησιμοποιούνται για την «καθοδήγηση» και τη «στήριξη» των εκπαιδευτικών μάς αναγκάζουν να υποθέσουμε ότι στο θέμα ισχύουν όσα το υπουργείο έχει ως τώρα φανερώσει ως προθέσεις του, τα οποία κινούνται σε κατευθύνσεις αμφίβολες ή αρνητικές. Καμιά βασική θέση του κλάδου δεν έχει υιοθετηθεί.

·        Τι μπορεί να σημαίνει «ενιαία δομή» για τη διοίκηση του γυμνασίου και του δημοτικού; Σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες η εννιάχρονη (ή δεκάχρονη) υποχρεωτική εκπαίδευση έχει χαρακτηριστικά ενιαίας δομής, κυρίως λόγω της εισαγωγής ειδικοτήτων στο δημοτικό. Δεδομένου ότι το υπουργείο δε μας έχει ενημερώσει για κάποιο πλάνο ριζικών ενοποιητικών αλλαγών στα αναλυτικά προγράμματα του δημοτικού και του γυμνασίου, δε μένει παρά να υποθέσουμε ότι η πρακτική των διαθέσεων προσωπικού από τη δευτεροβάθμια στην πρωτοβάθμια όχι μόνο δε θα σταματήσει, αλλά μάλλον θα επεκταθεί και θα θεσμοθετηθεί μέσα από αυτήν την ενιαία δομή. Πέρα από τις εμφανείς δυσμενείς επιπτώσεις της πρακτικής αυτής για τις εργασιακές σχέσεις, τίθενται και πολύ σοβαρά παιδαγωγικά ζητήματα, για τα οποία το Υπουργείο δεν παίρνει θέση.

Τέλος, υπάρχουν και εκείνες οι προτάσεις, δυστυχώς πολλές, που «φωνάζουν» ότι είναι εντελώς αρνητικές.

·        Αντί να λαμβάνονται μέτρα για την ενίσχυση της λειτουργίας τους συλλόγου των διδασκόντων, αντιθέτως ενισχύεται ο διευθυντής και μειώνονται οι αρμοδιότητες του συλλόγου.

·        Το ωράριο των εκπαιδευτικών βαίνει προς δυσμενή τροποποίηση.

·        Επιχειρείται η ενίσχυση των θεσμών αξιολόγησης και η εξάρτηση από αυτήν της χρηματοδότησης της σχολικής μονάδας.

·        Συγχωνεύονται σχολεία, ενώ δε γίνεται κανένας λόγος για νέες σχολικές μονάδες, μείωση μαθητών ανά τμήμα, εκσυγχρονισμό των υπαρχουσών σχολικών μονάδων.

5)      Εκκολάπτεται μια αντιδραστική «μεταρρύθμιση» της διοίκησης της σχολικής μονάδας

Το υπουργείο θέτει σε επείγουσα, αιφνιδιαστική και πιεστική διαβούλευση ένα κείμενο που διατρέχεται από τις ακόλουθες κύριες γραμμές:

·        Προώθηση των θεσμών αξιολόγησης και σύνδεση με αυτήν της χρηματοδότησης των σχολείων.

·        Επιδείνωση και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών.

·        Μετατροπή του διευθυντή του σχολείου σε «μάνατζερ» με ενίσχυση της εξουσίας του και απίσχναση των αρμοδιοτήτων του συλλόγου διδασκόντων.

·        Πάση θυσία μείωση του διοικητικού κόστους, σε βάρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Δυστυχώς, παρόλο που το υπουργείο έχει δίκιο όταν λέει ότι «το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό, αναποτελεσματικότητα και υψηλές περιφερειακές ανισότητες» και όταν επισημαίνει «πλημμελή επικοινωνία, διασύνδεση και συντονισμό», «ότι οι δεσμευτικές κεντρικές αποφάσεις λειτουργούν ως άλλοθι αδράνειας», καθώς και «την περιορισμένη παιδαγωγική υποστήριξη των εκπαιδευτικών», ωστόσο δεν αναφέρει ότι αυτές είναι πλευρές των αποτελεσμάτων της εκπαιδευτικής πολιτικής που υποτάσσει το σχολείο στην αγορά, μια πολιτική την οποία το υπουργείο κάθε άλλο παρά επιχειρεί να ανατρέψει. Καλύπτοντας τις προθέσεις του με μια «μεταρρυθμιστική» αύρα «εξορθολογισμού, εκσυγχρονισμού και αποκέντρωσης» και μια επίφαση εξωστρεφούς μετασχηματισμού του σχολείου με άξονα την «κοινωνική λογοδοσία», στην ουσία δικαιώνει τους φόβους ότι πρόκειται για μια αντιδραστική μεταρρύθμιση. Στόχος της διαβούλευσης είναι να περιβάλλει με δημοκρατικό και εκσυγχρονιστικό μανδύα ένα σημαντικό βήμα προς το φτηνό σχολείο της αγοράς, με αλλαγή των εργασιακών σχέσεων, με εκπαιδευτικούς κατακερματισμένους, ολοένα λιγότερους σε μόνιμη σχέση εργασίας, ελαστικούς και υποταγμένους στο διευθυντή, στο μέντορα, στον προϊστάμενο, στον αξιολογητή, στις επιταγές της αγοράς για το περιεχόμενο και τις διαδικασίες της εκπαίδευσης.

Η εκπαιδευτική κοινότητα οφείλει να απορρίψει την πρόταση. Αν το υπουργείο επιθυμεί ειλικρινά να διαβουλευτεί για θέματα που άπτονται της διοικητικής αναβάθμισης του σχολείου, ας φέρει σε διαβούλευση τις όποιες προτάσεις του μαζί με τις πάγιες θέσεις του κλάδου για περισσότερα σχολεία, μαζικούς μόνιμους διορισμούς, ουσιαστική επιμόρφωση, ενίσχυση του κοινοτικού χαρακτήρα του σχολείου έναντι του ιεραρχικού – γραφειοκρατικού, ενδυνάμωση του συλλόγου διδασκόντων, και δημιουργία των προϋποθέσεων για ένα σχολείο δωδεκάχρονο, υποχρεωτικό, αληθινά δημόσιο και δωρεάν, με όλη τη γνώση διαθέσιμη σε όλα τα παιδιά.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.