Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εκπαίδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εκπαίδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

7.2.17

Σχετικά με τη στάση του ΠΑΜΕ στις “Θεματικές Εβδομάδες”

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ
Το ΠΑΜΕ τι προσπαθεί να κάνει;
Σχετικά με τη στάση του ΠΑΜΕ στις “Θεματικές Εβδομάδες”
Η επιστολή της ΟΓΕ, της Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας, προσφέρει ένα σημαντικό δώρο στο Υπουργείο Παιδείας των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και στην προώθηση των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στο δημόσιο σχολείο με αφορμή τη θεματική βδομάδα.
Η ΟΓΕ, που είναι μέλος της «Λαϊκής Συμμαχίας» του ΚΚΕ, μαζί με ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΜΑΣ κλπ, γυρίζει την πλάτη στους εκπαιδευτικούς και ενημερώνει τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και τους συλλόγους διδασκόντων πως προτίθεται να συμβάλλει στη διεξαγωγή της «Θεματικής εβδομάδας» στα γυμνάσια, «στον άξονα "Έμφυλες Ταυτότητες", ειδικότερα στην υποκατηγορία "ανθρώπινα δικαιώματα-δικαιώματα γυναικών"…». Παρέχει αναλυτική παρουσίαση μάλιστα για το πώς θα παρέμβει με βάση τις οδηγίες και τις φόρμες του Υπ. Παιδείας!...
Και η θεματική εβδομάδα συναντά την αντίδραση της εκπαιδευτική κοινότητας. Οι ΕΛΜΕ σε όλη τη χώρα προσπαθούν, μέσα από αποφάσεις των Γ.Σ. και των Δ.Σ., να οργανώσουν τις αντιδράσεις των εκπαιδευτικών και να καλύψουν συνδικαλιστικά τους συλλόγους διδασκόντων για να μην εφαρμόσουν την εγκύκλιο. Το ΠΑΜΕ όμως κατά την προσφιλή και γνωστή του πλέον τακτική –επειδή δήθεν ο κόσμος «δεν τραβάει» και «δεν υπάρχουν όροι και προϋποθέσεις»- από τη μια καταγγέλλει τη θεματική εβδομάδα, από την άλλη όχι απλά δε συμβάλλει στις αντιστάσεις των εκπαιδευτικών, αλλά τελικά έμμεσα, αλλά με σαφήνεια, βάζει πλάτη στην προώθηση του μέτρου. Διότι εμφανίζεται η ΟΓΕ να διαγκωνίζεται με τις ΜΚΟ του ΙΕΠ για το ποιος θα μπει στα σχολεία για να διαφωτίσει τους μαθητές.
Για να κερδίσουν λίγες ώρες δήθεν «ταξικής προπαγάνδας» στα σχολεία, αφήνουν ανενόχλητο το Υπουργείο Παιδείας να ανοίξει το δρόμο ώστε:
  • Στα πλαίσια της δημοσιονομικής προσαρμογής και της εξοικονόμησης προσωπικού να μετατρέπει βασικές ενότητες μαθημάτων σε «προγράμματα», «μέρες», «εβδομάδες» κ.λπ., αποκόπτοντάς τες από το διδακτικό αντικείμενο. Να εμπεδώνεται σταδιακά η παιδαγωγική των σκόρπιων πληροφοριών, των κατακερματισμένων γνώσεων και των προγραμμάτων «χυλός», σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΕ και οδηγίες του ΟΟΣΑ, αντί της ολοκληρωμένης ενιαίας γνώσης για όλους.
  • Να εισβάλλουν με τη βούλα του ΙΕΠ, μέσα στο πρόγραμμα του σχολείου, ΜΚΟ και άλλα «ευαγή ιδρύματα», στοχεύοντας σε νέα οικονομικά, αλλά και ιδεολογικοπολιτικά κέρδη σε βάρος των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών και των εργασιακών δικαιωμάτων εκπαιδευτικών.
  • Να φορτώσει νέα εργασιακά και γραφειοκρατικά βάρη στους εξουθενωμένους εκπαιδευτικούς και συλλόγους διδασκόντων.
  • Να βάλει θεμέλια για την υλοποίηση των κυβερνητικών σχεδιασμών για την αξιολόγηση και την «αυτονομία» των σχολείων.

Το ΠΑΜΕ, καθόλου πειστικά, κάνει πως αγνοεί ότι όλες αυτές οι κινήσεις αποτελούν κομμάτια στο παζλ της συνολικής αντιδραστικής μεταρρύθμισης στην εκπαίδευση, με βάση τον οδικό χάρτη των ΕΕ-ΟΟΣΑ-ΔΝΤ-κεφαλαίου. Αν αυτό δεν είναι η συναίνεση, που επιδιώκει ο κ. Γαβρόγλου, τότε τι είναι; Η στάση αυτή των ΠΑΜΕ και ΟΓΕ αποτελεί το αριστερό άλλοθι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Αν οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί σκύψουν το κεφάλι, αν υποταχτούν και εφαρμόσουν τις εντολές της διοίκησης και της εξουσίας, χωρίς να οργανωθεί η μάχη για την αξιοπρέπεια, την αντίσταση ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική που υποβαθμίζει διαρκώς το Δημόσιο Σχολείο, τότε κανένα «ταξικό μάθημα» αφ' υψηλού  δεν διαμορφώνει ταξική συνείδηση και πολιτικούς συσχετισμούς.
Αντίθετα, προκαλεί σύγχυση και εμπεδώνει την αντίληψη της αναποτελεσματικότητας των αγώνων στον κόσμο της εκπαίδευσης και εργασίας και ιδιαίτερα στο αγωνιστικό και μαχόμενο κομμάτι, που προσπαθεί να σηκώσει και πάλι κεφάλι αυτήν την περίοδο της απογοήτευσης από την κατάρρευση των ελπίδων και των αυταπατών από την πολιτική ΣΥΡΙΖΑ. Το ΠΑΜΕ στέλνει το μήνυμα πως «βγαίνω παραπονούμενος, αλλά υλοποιώ τα πάντα». Αν και ξέρει καλά πως όποιος δεν δώσει τη μάχη στο «μικρό», δε θα δώσει τη μάχη και για το "μεγάλο". Με τη στάση του αυτή δίνει μία συνειδητή βοήθεια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δίνοντας τα διαπιστευτήριά του ως η σοβαρή αντιπολίτευση εντός των ορίων του συστήματος, που δε θα βάλει πλάτη για την ανατροπή της, αλλά σε κάθε αντιλαϊκό μέτρο θα καταθέτει προτάσεις για ηπιότερη εφαρμογή.
Οι Παρεμβάσεις θα δώσουμε τη μάχη, θα βάλουμε πλάτη για να σηκώσει το ανάστημά του και να ανακτήσει ο κλάδος και ο κόσμος της εργασίας και το κίνημα την αυτοπεποίθησή του. Να συγκρουστεί στα ίσα με αυτή την πολιτική που οδηγεί στην ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση και στη σύνθλιψη τη Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία, στην κατεύθυνση της ανατροπής της. Εμείς θα σηκώσουμε το γάντι της αντιπαράθεσης με κυβέρνηση, ΕΕ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ και κεφάλαιο, όπως κάναμε πάντα σε όλες τις κρίσιμες περιόδους του εκπαιδευτικού κινήματος. Δεν είναι συνθηματολογία το ότι «ο μόνος δρόμος είναι αντίσταση και πάλη», αλλά μια πολύτιμη αλήθεια που βγαίνει από τους αγώνες των εκπαιδευτικών, τις μικρές και μεγάλες νίκες που έδωσαν αξία και υπόσταση στο κοινωνικό αγαθό της δημόσιας δωρεάν παιδείας που υπονομεύει η κυρίαρχη πολιτική.
Φλεβάρης 2017
Αγωνιστικές Παρεμβάσεις
Συσπειρώσεις Κινήσεις ΔΕ

5.2.17

Περί θεματικής εβδομάδας κι άλλων ….δαιμονίων

 γράφουν: Γιώτα Ιωαννίδου, Άννα Μπαχτή
Οι Θεματικές Εβδομάδες, οι ημέρες αθλητισμού, τα αφιερώματα κλπ δεν αποτελούν –όπως θα έπρεπε- τον κρίκο ανάδειξης ζητημάτων μέσα από το συνολικό, συνεχές στη διάρκεια της χρονιάς εκπαιδευτικό πλαίσιο εξέτασής τους. Αντίθετα, συνιστούν την κάλυψη της απουσίας τους από αυτό.
Κάποτε ένας μακρινός βασιλιάς, σε μια όχι μακρινή εποχή, ανακοίνωσε στους υπηκόους του την περικοπή τροφής από το ήδη περιορισμένο καθημερινό συσσίτιο. Οι αυλικοί του υπερθεμάτιζαν υπέρ της πρωτοποριακής μεθόδου να ανακοινώσει αυτή του την απόφαση μέσω της αναγγελλίας μιας θεματικής ημέρας για την υγιεινή διατροφή, για όλο τον πληθυσμό. Στη διάρκεια αυτής της ημέρας ειδικοί επιστήμονες και οργανισμοί θα συζητούσαν με το λαό για τις διατροφικές του συνήθειες, σε συνάρτηση με την αειφόρο ανάπτυξη και την περιβαλλοντική ισορροπία, με βιωματικό τρόπο. Οι επιστήμονες της βασιλικής αυλής εξήραν τη βασιλική πρωτοβουλία, για την καινοτομία της και το περιθώριο αυτενέργειας που άφηνε για την εφαρμογή της σε ομάδες πολιτών… Ορισμένοι προκαθήμενοι της Εκκλησίας απαίτησαν από το βασιλιά...

(διαβάστε τη συνέχεια στο σελιδοδείκτη)

19.12.16

Ευχαριστήρια επιστολή της ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ στους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες


ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ (ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ)
         Αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε  θερμά τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που για μια ακόμη φορά στήριξαν μαζικά και τίμησαν την Ενωτική Αγωνιστική Πρωτοβουλία με  την ψήφο τους, ανανέωσαν την εμπιστοσύνη τους σε αυτήν και την ανέδειξαν και πάλι σε πρώτη δύναμη και ενισχυμένη σε ψήφους και σε ποσοστά.
Στις εξαιρετικά κρίσιμες περιστάσεις για το μέλλον  της εκπαίδευσης, του κλάδου αλλά και της κοινωνίας ολόκληρης, θα συνεχίσουμε  πιο επίμονα και αποφασιστικά την  ενωτική, μαχητική,  πολύμορφη, καθημερινή δράση της Γ΄ΕΛΜΕ-Θ, για:
  • να συσπειρώσει τον κλάδο  και να παλέψει πιο δραστήρια, να σπάσει το κλίμα της απογοήτευσης και ηττοπάθειας που μας καθηλώνει,
  • να βαθύνει η αγωνιστική ενότητα και συνοχή στο σωματείο,
  • να αντιστρέψουμε το βέλος ώστε το συλλογικό να υπερισχύσει του ατομικού,
  • να ξεκινήσει τώρα μια μεγάλη αντεπίθεση υπεράσπισης του δημόσιου σχολείου και προώθησης των διεκδικήσεων του κλάδου για τα «μικρά» και τα μεγάλα προβλήματα που μας απασχολούν. 
Συνάδελφοι/ισσες,
       Η κυβέρνηση μαζί με την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ σχεδιάζουν  νέο κύμα αντεργατικών και αντιεκπαιδευτικών μέτρων (εκθέσεις του ΟΟΣΑ, πορίσματα Γαβρόγλου – Λιάκου, αξιολόγηση, υποχρηματοδότηση, μειώσεις συντάξεων και μισθών, κ.ά.). Απέναντι σ’ αυτή την επίθεση η αυλαία πρέπει να ανοίξει με πρωταγωνιστές τους  ίδιους τους εκπαιδευτικούς αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες μέσα από Γενικές Συνελεύσεις, Επιτροπές Αγώνα, το συντονισμό των ΕΛΜΕ και των πρωτοβάθμιων σωματείων. Να σχεδιάσουμε την ενιαία και πανεκπαιδευτική δράση μας. Να ενεργοποιήσουμε όλα τα αγωνιστικά αποθέματα του κλάδου και να προετοιμαστούμε για αποφασιστικό και παρατεταμένο αγώνα:
  • Για την υπεράσπιση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του σχολείου, ενάντια στα μέτρα κατεδάφισής του. 
  • Ενάντια στην αξιολόγηση και αυτοαξιολόγηση, για την υπεράσπιση των εργασιακών μας δικαιωμάτων.
  • Για μαζικούς διορισμούς τώρα και μαζική πρόσληψη αναπληρωτών.
  • Για αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις.
Με τη συμμετοχή, τις ιδέες και τις δράσεις μας
για μια ΕΛΜΕ που ενώνει, αγωνίζεται, νικά!

9.6.15

Σχετικά με τη στάση μας στο θέμα της επιλογής των διευθυντών σχολείων



    (των Γιώτας Ιωαννίδου και Σταύρου Τζορτζιώτη, μελών των Παρεμβάσεων ΔΕ)    


         
Να θέσουμε το θέμα στην πραγματική του διάσταση. Δεν πρόκειται για εκλογή διευθυντών από τους συλλόγους διδασκόντων, όπως προπαγανδίστηκε. Πρόκειται για περιορισμένη συμμετοχή στη μοριοδότηση του Διευθυντή, που εντέλει δεν εκλέγεται, αλλά επιλέγεται και ορίζεται από τη διοίκηση, η οποία εξάλλου έχει και το δικαίωμα ανάκλησής του. Και είναι περιορισμένη συμμετοχή, διότι αφορά κατά μέγιστο το 33 - 34% των μορίων που θα μπορούσε να συγκεντρώσει (12/35 μόρια στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ή στα 37 για την πρωτοβάθμια).
Τα υπόλοιπα αφορούν τα λεγόμενα αντικειμενικά κριτήρια –πτυχία, γλώσσες, ΤΠΕ κλπ την υπηρεσιακή κατάσταση και τη διοικητική εμπειρία. Η αντικειμενικότητα των κριτηρίων αυτών είναι σχετική όσον αφορά την αναγκαιότητά τους για τη συγκεκριμένη θέση, ενώ συνδέεται και με το προβάδισμα αυτών που επανδρώνουν ήδη  τους διοικητικούς μηχανισμούς των ημετέρων.
           Ακόμη, ο αποκλεισμός της υποψηφιότητας ενός διευθυντή αν δε συγκεντρώσει το 20% των ψήφων, δεν μπορεί να αποτελέσει εργαλείο μπλοκαρίσματος των «πιο μαύρων» αντιδραστικών, διευθυντών, αφού οποιοσδήποτε διευθυντής εύκολα το συγκεντρώνει (λ.χ. με μια στοιχειώδη «αυλή» των 5 στους 25) και με την υπόλοιπη μοριοδότηση μπορεί να προηγηθεί στον τελικό πίνακα κατάταξης.
Αλλά και 100% να εκλεγόταν ο Διευθυντής από το σύλλογο διδασκόντων, θα πρόκειται για επίφαση δημοκρατίας, αν δε βάλουμε το ερώτημα: ποιος αποφασίζει; Ποιος διοικεί; Δηλαδή ο Διευθυντής είναι εντολοδόχος των αποφάσεων του συλλόγου προς την κεντρική εξουσία ή το ανάποδο: Εντολοδόχος της κυβέρνησης και της κεντρικής διοίκησης προς τους εκπαιδευτικούς. Ενισχύεται το δεύτερο.

         Το κρίσιμο παραπάνω σημείο όχι μόνο δεν αλλάζει, δηλαδή δεν αναδεικνύεται ο Σύλλογος σαν το βασικό αποφασιστικό  κύτταρο, ώστε να εκλέγει και να ανακαλεί το συντονιστή του – εντολοδόχο των αποφάσεών του προς την κυβέρνηση και την κεντρική εξουσία- αλλά βαθαίνει και αντιδραστικοποιείται. Γιατί:
-        Παραμένει το

28.4.15

ΟΟΣΑ και εκπαίδευση



  (της Μαρίας Περιστεροπούλου, εκπ/κού στην Γ΄ ΕΛΜΕ-Θ)

Η κυβέρνηση ακροβατώντας πάνω στην αυταπάτη ότι είναι εφικτή μεν μια άλλη φιλολαϊκή πολιτική, αλλά εντός του πλαισίου της ΕΕ και της κυριαρχίας του κεφαλαίου, ανακοινώνει ότι θα συνεργαστεί με τον ΟΟΣΑ, «αξιοποιώντας την τεχνογνωσία του …στην εφαρμογή του προγράμματός της». Ας θυμηθούμε, λοιπόν, τις προτάσεις  του σε όλες τις κυβερνήσεις από το 1995 ως σήμερα στην εκπαίδευση: κατάργηση της επετηρίδας (άρση, δηλαδή, της ισχύουσας μέχρι τότε σύνδεσης πτυχίου – επαγγελματικής αποκατάστασης), ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων (προϋπόθετε την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος και απεφεύχθη κάτω από την πίεση ενός μεγαλειώδους φοιτητικού κινήματος), αποκέντρωση της εκπαίδευσης με μεταφορά μεγάλου μέρους  της ευθύνης για τη λειτουργία των σχολείων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, με συμμετοχή συλλόγων γονέων και τοπικών επιχειρήσεων, συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων, σταδιακή επιβολή διδάκτρων στον προπτυχιακό κύκλο σπουδών στην ανώτατη εκπαίδευση και εμπορευματοποίηση της έρευνας των πανεπιστημίων, γενίκευση των διδάκτρων στις

29.3.15

Κάνε εσύ ένα βήμα, να κάνω εγώ το επόμενο...

(του Μιχάλη Λεγάκη)




Ενενήντα χρόνων έγινε φέτος η γιαγιά μας και είπε να κάνει μια γιορτή. Να μαζευτούν τα παιδιά και εγγόνια της - χιλιάδες πια, πού να τα μετρήσεις - να 'ρθουν και οι φίλοι της, να της ευχηθούν, να πιουν ένα ποτήρι κρασί, να τραγουδήσουν. Να τους βλέπει κι εκείνη και να χαίρεται, να τους λέει ιστορίες από τα παλιά, να της κοινωνούν τα όνειρά τους για το μέλλον. Να νοιώθει τελοσπάντων ακόμα παρούσα, ζωντανή. Μες στο σκοτείνιασμα των γηρατειών της δεν της έχουν μείνει άλλωστε και πολλές τέτοιες ευκαιρίες.
Ο Γιάννης, η Γιάννα και οι δυο-τρεις άλλοι που την φροντίζουν τώρα τελευταία όσο μένει στη Θεσσαλονίκη, προσπάθησαν να στήσουν μια εορταστική ατμόσφαιρα ανάλογη της περίστασης. Το σπίτι, είπαν, δεν θα τους χωρούσε, έκλεισαν λοιπόν μία αίθουσα στο δημαρχείο! Και για το ψυχαγωγικό κομμάτι αποφάσισαν να της κάνουν την καλύτερη έκπληξη: θα την πήγαιναν στο Βελλίδειο, στην πιο επίσημη συνεδριακή αίθουσα της πόλης! Με καλεσμένους για πάρτη της έναν εξαιρετικό κιθαρωδό ποιητή και τη μούσα του, τους  αδελφούς Πρατσινάκη και μία ολόκληρη - 10μελή παρακαλώ! - ρεμπέτικη κομπανία από κάποιο μουσικό λύκειο της πόλης. Τέτοιες τιμές ούτε στα νιάτα της δεν είχε δει η γριά.
Όμως αλίμονο, δεν ήρθε σχεδόν κανείς. Μόνο καμιά σαρανταριά άτομα - οι μισοί συνταξιούχοι και ελάχιστα νέα παιδιά, συρμένα άλλα από ντροπή και κάποια λίγα από

19.3.15

Γ΄ ΕΛΜΕ-Θ: Για τον τρόπο επιλογής των «στελεχών» της εκπαίδευσης και ιδιαίτερα των διευθυντών των σχολείων.

Γ΄ ΕΛΜΕ - ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ                                                      Θεσσαλονίκη 18/3/2015
Πρ. Κορομηλά 51
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 54622
 e-mail: gelmeth3@gmail.com
 http://3elmethess.blogspot.gr/
η Γ΄ ΕΛΜΕ στο διαδίκτυο 

Για τον τρόπο επιλογής των «στελεχών» της εκπαίδευσης και ιδιαίτερα των διευθυντών των σχολείων. 

      Τ ο Δ.Σ. της Γ΄ΕΛΜΕ- Θεσσαλονίκης αναφορικά με τον τρόπο επιλογής των «στελεχών» της εκπαίδευσης και ιδιαίτερα των διευθυντών των σχολείων θεωρεί:

1. Δεν χρειάζεται παράταση της θητείας των ήδη υπηρετούντων διευθυντών των σχολικών μονάδων. Η εκπαιδευτική κοινότητα είναι έντονα τραυματισμένη από την άσκηση των αντιεκπαιδευτικών πολιτικών της προηγούμενης περιόδου. Επικράτησε κλίμα αφόρητου αυταρχισμού, παράνομων προφορικών εντολών, επίκληση του «καθηκοντολογίου», καταστρατήγηση του ωραρίου πέρα και από την απαράδεκτη επιμήκυνση του από τον Ν 4152/13, αυθαίρετες μετακινήσεις, έλεγχος και δυνάστευση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Κυριάρχησε ο φόβος ως αποτέλεσμα των απειλών, του πειθαρχικού «ά-δικου», της κακόφημης αξιολόγησης, της διαίρεσης, της κατηγοριοποίησης και του ανταγωνισμού, της αυτο-αξιολόγησης του «εντέλλεσθε».
 Όλα αυτά δημιούργησαν ατμόσφαιρα διάλυσης, πανικού και αποξένωσης στα σχολεία. Οι έννοιες της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ των συναδέλφων εξοβελίστηκαν. Ο «σύλλογος διδασκόντων» έμεινε κενό γράμμα, μια που του αφαιρέθηκαν όλες σχεδόν οι αρμοδιότητες και συνεδρίαζε μέχρι να αποφασίσει «δημοκρατικά» τις εντολές του υπουργείου. Είναι προφανές ότι γενεσιουργός αιτία των εκφυλιστικών και παραλυτικών φαινομένων ήταν η πολιτική των κυβερνήσεων και των κατά καιρούς υπουργών που εφάρμοζαν την αντιεκπαιδευτική πολιτική στα πλαίσια της ευρύτερης κοινωνικής καταστροφής που επέβαλλαν τα μνημόνια - ΕΕ – ΔΝΤ. Δεν ήταν όμως άμοιρη ευθυνών η πλειοψηφία των διευθυντών που εφάρμοζε υποτακτικά, άκριτα και μερικές φορές με

4.3.15

Παρεμβάσεις ΔΕ: Οι θέσεις και οι προτάσεις μας στις συνεδριάσεις των Δ.Σ. την Τρίτη 3/3/2015

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Θεσσαλονίκης
 
Οι θέσεις και οι προτάσεις μας στις συνεδριάσεις των Δ.Σ. την Τρίτη 3/3/2015
Θέμα: Παγκόσμια μέρα κατά του Ρατσισμού 21/3 – πλαίσιο συμμετοχής της ΕΛΜΕ
  • Ανακοίνωση και αφίσα.
Θέμα: Για τη συμφωνία της κυβέρνησης – γιούρογκρουπ και τη στάση του κινήματος
  • Για πλαίσιο ανακοίνωσης καταθέτουμε την ανακοίνωση Α΄ ΕΛΜΕ Δ. Αττικής (Ελευσίνας).
  • Για κινητοποίηση προτείνουμε να οργανωθεί απογευματινό συλλαλητήριο από σωματεία, φορείς και πολιτικές συλλογικότητες την ημέρα συζήτησης στη βουλή. Το συλλαλητήριο, αν δεν γίνει συζήτηση στη βουλή, να οργανωθεί το Σάββατο7/3, στις 11.30 π.μ.
Θέμα: Εξελίξεις για κινητικότητα – διαθεσιμότητα – απολύσεις, καθώς και για κενά – προσλήψεις – διορισμούς. Οργάνωση κινητοποιήσεων.
  • Προτείνουμε ημέρα πανελλαδικής δράσης (προτεινόμενη ημέρα η Πέμπτη 19/3)   ενάντια στο καθεστώς της κινητικότητας – διαθεσιμότητας – απολύσεων, καθώς και ενάντια στην πολιτική των περικοπών, των χιλιάδων διδακτικών κενών, της κατάργησης των υποστηρικτικών δομών (σχολικών βιβλιοθηκών, ΟΣΚ, ΟΕΔΒ, κ.α.), της εντατικοποίησης του διδακτικού ωραρίου των καθηγητών.
Απαιτούμε λύσεις τώρα και διεκδικούμε:

20.2.15

Ενημέρωση από την Γ΄ ΕΛΜΕ-Θ

Γ΄ ΕΛΜΕ - ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ                                                      Θεσσαλονίκη  18/2/2015
Πρ. Κορομηλά 51
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 54622                                  
e-mail:  gelmeth3@gmail.com              ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ 3     
Την Τρίτη 27-1-2015 το Δ.Σ της Γ΄ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης  στην συνεδρίαση του πήρε τις παρακάτω αποφάσεις:
1.Πραγματοποίηση εκδήλωσης την πρώτη βδομάδα του Μαρτίου για το κρίσιμο ζήτημα του χρέους  και τις εξελίξεις των διαπραγματεύσεων στην ΕΕ με προσκεκλημένους ομιλητές οικονομολόγους και άλλους επιστήμονες, δημοσιογράφους κλπ. που να εκφράζουν τις διάφορες απόψεις που αναφέρονται στο θέμα.
2.Διοργάνωση εκδήλωσης  (διήμερο) για τα 90 χρόνια της ΟΛΜΕ με συζητήσεις για τις σημαντικές στιγμές της ιστορίας του εκπαιδευτικού κινήματος με  παλιούς συνδικαλιστές, αλλά και για το παρόν και το μέλλον του στην εποχή μας,  παράλληλες εκθέσεις, συναυλίες και θεατρική παράσταση.
3. Συγκρότηση επιτροπής συναδέλφων για την ΤΕΕ για την βαθύτερη επεξεργασία και επικαιροποίηση των θέσεων του κλάδου για τα ζητήματα της ΤΕΕ. Η πρώτη συνάντηση συγκαλείται στα γραφεία της ΕΛΜΕ την Τρίτη 24 Φλεβάρη στις 7μμ. Στόχος μας είναι η δουλειά της επιτροπής να παρουσιασθεί σε

13.2.15

Ναι στην αγωνιστική ενότητα των εργαζομένων, όχι στην αδιέξοδη πρακτική και τις διαιρέσεις του ΠΑΜΕ

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Θεσσαλονίκης

Ναι στην αγωνιστική ενότητα των εργαζομένων, όχι στην αδιέξοδη πρακτική και τις διαιρέσεις του ΠΑΜΕ

Πανό, Αριστοτ. 11.2.15Μπροστά στο μετεκλογικό τοπίο και τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από χρέος και τη σχέση της χώρας με ΕΕ, οι Παρεμβάσεις προτείνουν στο εκπαιδευτικό κίνημα αγωνιστικές πρωτοβουλίες με στόχο την ανάδειξη των δίκαιων αιτημάτων του κλάδου και της παρέμβασης στη συζήτηση για το χρέος από τη σκοπιά των εργαζόμενων, από θέσεις ανατροπής της πολιτικής μνημονίων-ΕΕ-ΔΝΤ σε παιδεία και κοινωνία. Εξάλλου θέση της ΟΛΜΕ από το 16ο συνέδριο (2013) είναι η διαγραφή του χρέους.
Αυτή η θέση αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά την κυβερνητική αλλαγή και τις εξαγγελίες για δικαίωση αιτημάτων των εκπαιδευτικών, όπως η επιστροφή των διαθέσιμων και η κατάργηση της τράπεζας θεμάτων. Το εκπαιδευτικό κίνημα δεν μπορεί να μείνει θεατής. Πρέπει να διασφαλίσει ότι όχι μόνο θα πετύχουμε τη συνολική δικαίωση σε αυτά, αλλά και ότι θα ανοίξει μια εποχή διεκδικήσεων και κατακτήσεων με βάση και τη θέση της ΟΛΜΕ για ενιαίο 12χρονο δημόσιο και δωρεάν σχολείο.
Σε ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ υποστηρίζει ότι

21.1.15

Η κυβέρνηση φεύγει, τα προβλήματα μένουν! Τα σωματεία μας στην πρώτη γραμμή για την υλοποίηση των διεκδικήσεων μας!


Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Θεσσαλονίκης
Η κυβέρνηση φεύγει, τα προβλήματα μένουν!
Τα σωματεία μας στην πρώτη γραμμή για την υλοποίηση των διεκδικήσεων μας!

1. Η επίσπευση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας και η παταγώδης αποτυχία της συγκυβέρνησης Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ να εκλέξει πρόεδρο, εξέφρασε τα τεράστια αδιέξοδα της κυβέρνησης Σαμαρά Βενιζέλου και την πλήρη αποτυχία της πολιτικής της. Την δραματική διάψευση του success story και του «βγαίνουμε από το μνημόνιο», καθώς και την αδυναμία της να προχωρήσει στην ψήφιση νέων εφιαλτικών μέτρων που αποτελούν το νέο μνημόνιο, το οποίο έχει συναποφασίσει με τους δανειστές, την ΕΕ και το ΔΝΤ (νέο ασφαλιστικό - πλήρης διάλυσή του, νέο μισθολόγιο-πεινολόγιο, εργασιακό - μαζικές απολύσεις, αντισυνδικαλιστικός νόμος, νέες φοροεπιβαρύνσεις, ιδιωτικοποιήσεις, κ.ά.)
2. Οι βουλευτικές εκλογές διεξάγονται στην καρδιά μιας βαθιάς κρίσης του συστήματος. Όλα τα προηγούμενα χρόνια, κυβερνήσεις – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφάλαιο με εργαλεία το χρέος και τα δημοσιονομικά ελλείμματα προσπάθησαν να φορτώσουν το βάρος της κρίσης στις πλάτες των εργαζόμενων και να προωθήσουν σαρωτικές καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις. Η κοινωνία, η εργασία, ασφάλιση, δημοκρατικές ελευθερίες, πολιτισμός, περιβάλλον, παιδεία και υγεία βρέθηκαν σε συνεχή και εντεινόμενη επίθεση.
3. Μέσα σ' αυτό το γενικότερο πολιτικό πλαίσιο ο χώρος της εκπαίδευσης με τις συνεχείς αντιεκπαιδευτικές επιθέσεις Κυβερνήσεων – ΕΕ – ΔΝΤ βιώνει την εκπαιδευτική οπισθοδρόμηση, η οποία τείνει να πάρει μόνιμα χαρακτηριστικά στη βάση των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων που προωθούνται σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
4. Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου πρέπει να καταδικαστούν οι αντιλαϊκές – αντιεκπαιδευτικές πολιτικές. Nα ανατραπεί η πολιτική του «μαύρου μετώπου» κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ και όλων όσων συμμετείχαν στη διαχείριση της μνημονιακής επίθεσης. Να τσακιστεί εκλογικά η νεοναζιστική ρατσιστική Χρυσή Αυγή. Ωστόσο, η ανατροπή των αντιδραστικών αναδιαρθ

13.12.14

Χρυσή Αυγή: Εχθροί του συνδικαλισμού και της εκπαίδευσης

Χρυσή Αυγή: Εχθροί του συνδικαλισμού και της εκπαίδευσης

Γιώργος Κρεασίδης*

Μπορεί ο φασισμός και ο ναζισμός να αποτελούν τάσεις στο συνδικαλιστικό κίνημα; Το ερώτημα γεννήθηκε μετά την επεισοδιακή προσπάθεια των νεοναζί της Χρυσής Αυγής να κατεβάσουν ψηφοδέλτιο στις εκλογές εκπροσώπων των εκπαιδευτικών στο υπηρεσιακό συμβούλιο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Δυτική Θεσσαλονίκη (ΠΥΣΠΕ) στις 5 Νοεμβρίου. Βέβαια το ΠΥΣΠΕ είναι όργανο διοίκησης της εκπαίδευσης και όχι συνδικαλιστική δομή, αλλά η συμμετοχή των συνδικαλιστικών δυνάμεων στις εκλογές και η μαζική ψηφοφορία του κλάδου, το συνδέουν με το εκπαιδευτικό κίνημα.
Το ερώτημα δεν είναι απλό και δεν αφορά μόνο το δικαίωμα συμμετοχής σε διαδικασίες τέτοιου τύπου. Μιλώντας για το εκπαιδευτικό κίνημα, μπαίνουν σοβαρές ενστάσεις. Πρώτα πρώτα επειδή οι φασίστες αρνούνται τους σκοπούς της εκπαίδευσης σε ό,τι αφορά το δικαίωμα όλων των παιδιών στη μόρφωση από ένα σχολείο που τα αντιμετωπίζει ισότιμα. Σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο, απορρίπτουν τους στόχους της δημοκρατικής συνείδησης, της αντιφασιστικής στάσης και της απόρριψης του ρατσισμού. Εδώ δεν πρόκειται για στόχους τυπικούς ή την επίκληση όσων ζητά μια εξουσία. Στην πραγματικότητα πρόκειται για στόχους που υποχρεώθηκε η εξουσία να αποτυπώσει στα επίσημα εκπαιδευτικά κείμενα μετά τους κοινωνικούς αγώνες, την Εθνική Αντίσταση, την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Οι φασίστες, σύμφωνα με τις διακηρύξεις τους, είναι από θέση αρχής υπέρ της ανισότητας και της έννοιας των δικαιωμάτων στο όνομα της «αριστοκρατίας», της «αξιοκρατίας» κλπ. Με δυο λόγια δεν δέχονται ότι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι μεταξύ τους και έχουν απαράγραπτα δικαιώματα.
Οι φασίστες αρνούνται κατά συνέπεια και τους στόχους των συνδικάτων που παλεύουν στην εκπαίδευση υπέρ του κοινωνικού αγαθού της δημόσιας δωρεάν παιδείας και των δικαιωμάτων και ελευθεριών των εργαζομένων στη δημόσια εκπαίδευση εκπαιδευτικών.
Αρνούνται επίσης τον δημοκρατικό τρόπο λειτουργίας που προβλέπουν τα καταστατικά των σωματείων. Γι’ αυτό και στις εκλογές του ΠΥΣΠΕ οι δύο όλοι κι όλοι υποψήφιοι εμφανίστηκαν με ομάδα «φουσκωτών» και τραμπούκων, σε ένα κλίμα ύβρεων και απειλών, ειδικά σε βάρος της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.
Τέλος, μια άλλη κρίσιμη παράμετρος είναι η εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία, ο ναζισμός. Ο ναζισμός έχει καταδικαστεί στη δίκη της Νυρεμβέργης, όπου δικάστηκαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η κρατική και κομματική ηγεσία, το κόμμα και η ιδεολογία του ναζισμού. Εκεί ο εθνικόσοσιαλισμός-ναζισμός καταδικάστηκε ως εγκληματική ιδεολογία, καθώς ωθεί, προϋποθέτει και δικαιολογεί την απόλυτη περιφρόνηση της ζωής και των ελευθεριών των ανθρώπων. Στη δίκη της Νυρεμβέργης σημαντικό ρόλο έπαιξαν τα στοιχεία από τη ναζιστική-φασιστική Κατοχή στην Ελλάδα το 1941 -44. Πέρα από το γεγονός ότι κανείς δεν δικαιούται να ξεχνά τους νεκρούς του πολέμου, της πείνας και των εκτελέσεων, της καταστολής από τις δυνάμεις κατοχής και τους ντόπιους συνεργάτες (δωσίλογους, ταγματασφαλίτες κ.λπ.), δεν μπορεί κανείς έπειτα από αυτή τη δίκη να θεωρεί τον εθνικοσοσιαλισμό-ναζισμό μια ακόμη ιδεολογία. Είναι μια ιδεολογία που καταξιώνει το έγκλημα. Γι’ αυτό οι φασίστες της Χρυσής Αυγής την αρνούνται επίμονα και σταθερά, παρά το πλήθος στοιχείων που καταδεικνύουν το προφανές, δηλαδή ότι είναι εθνικοσοσιαλιστές και νεοναζιστές. Ξέρουν πολύ καλά ότι η αποδοχή της ιδεολογίας συνιστά παραδοχή ενοχής και υποκριτικά την απαρνούνται. Δεν διστάζουν όμως συχνά πυκνά να στέλνουν μήνυμα πίστης σε αυτή με τρόπο που δεν είναι άμεσα αντιληπτός στους περισσότερους. Έτσι η ανακοίνωση της παράταξης της Χρυσής Αυγής μετά το εκλογικό της φιάσκο, ένα μνημείο συκοφαντίας, καταλήγει με το «Ζήτω η νίκη», δηλαδή το χιτλερικό «Sieg Heil».
Ο δήθεν συνδικαλιστικός λόγος των φασιστών αφήνει στο απυρόβλητο την εκπαιδευτική πραγματικότητα και τα προβλήματά της, αποτέλεσμα της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Το πρόβλημα γι’ αυτούς είναι η έλλειψη εθνικιστικής προπαγάνδας, οι συνδικαλιστικές ελευθερίες μαθητών και εκπαιδευτικών, η δράση της Αριστερός. Έτσι εξωραΐζονται σαν αναπόφευκτα και όχι απαραίτητα αρνητικά η υποχρηματοδότηση, η έλλειψη προσωπικού και οι απολύσεις, η εντατικοποίηση, αλλά και η υποβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, η μαθητεία-απλήρωτη εργασία κ.ά. Μπαίνουν στο στόχαστρο των φασιστών όσοι είναι ήδη στοχοποιημένοι από την κυβέρνηση. Έτσι οι συνδικαλιστές δάσκαλοι Ηλ. Σμήλιος και Θ. Αγαπητός με συμμετοχή στο ρεύμα των Παρεμβάσεων, με έντονη κοινωνική και πολιτική δράση, εκπρόσωποι της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στο Δήμο Αμπελοκήπων-Μενεμένης και την Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας, αφού βρέθηκαν στα δικαστήρια προ ημερών για την Παρέλαση του Λαού του 2011, στοχοποιήθηκαν από τους φασιστές, το έντυπο «Στόχος», με τρόπο ο οποίος δεν θα γινόταν ανεκτός, αν έρχονταν από το υπουργείο Παιδείας, τα κόμματα της κυβέρνησης ή την αστυνομία.
Αυτή η γραμμή της Χρυσής Αυγής ξεδιπλώθηκε στη συζήτηση στη Βουλή το Σεπτέμβρη του 2013, όταν ψηφίστηκε ο νόμος για το νέο λύκειο που ξεσηκώνει σήμερα τους μαθητές με την τράπεζα θεμάτων και τον εξεταστικό μαραθώνιο. Υπέρ του νομοσχεδίου Κοντογιαννόπουλου, που στον αγώνα εναντίον του δολοφονήθηκε ο Ν. Τεμπονέρας, κατά του συνδικαλισμού, των μαθητικών συνελεύσεων κ.ά. και κουβέντα για τον αντιδραστικό νόμο: θυμίζουν τον υφυπουργό Παιδείας της χούντας που δήλωνε «δεν θέλουμε σοφούς, αλλά πιστούς».

*Ο Γ. Κρεασίδης είναι μέλος του ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 16.11.2014

12.12.14

Η κατασκευή της «ενδοσχολικής βίας»

Η κατασκευή της «ενδοσχολικής βίας»

Του Λευτέρη Παπαθανάση*
Η είδηση πέφτει σαν κεραυνός. Η Ελλάδα είναι στην τέταρτη θέση (ανάμεσα στις χώρες που μελετήθηκαν) στην έκταση του φαινομένου της «ενδοσχολικής βίας». Το συμπέρασμα είναι το ίδιο άμεσο: κάτι πρέπει να κάνουμε και μάλιστα το συντομότερο! Ποιο άκαρδο τέρας είναι στο κάτω-κάτω ευχαριστημένο με το γεγονός ότι τα παιδιά μας περνούν τόσο άσχημα στο σχολείο, με τραύματα που τους μένουν μέχρι τα γεράματα; (βάλε έναν αστερίσκο εδώ, θα δούμε ποιο είναι το πραγματικό άκαρδο τέρας προς το τέλος…).
Εδώ και λίγο καιρό λοιπόν, τα ελληνικά σχολεία (ακολουθώντας τη διεθνή μόδα) ζούνε στους ρυθμούς του φαινομένου αυτού. Μελέτες για το φαινόμενο, σεμινάρια για το φαινόμενο, επιτροπές και υπεύθυνοι για το φαινόμενο, «δράσεις» για το φαινόμενο. Λέω λοιπόν από την αρχή ότι για μένα το φαινόμενο αυτό είναι μια κατασκευή, μια επινόηση. Ακόμα περισσότερο, ισχυρίζομαι ότι η κατασκευή αυτού του φαινομένου έχει βαθύτερα και σκοτεινά κίνητρα, δηλαδή τη δημιουργία συναίνεσης στην ένταση του κοινωνικού ελέγχου και την πειθάρχηση της νεολαίας.
Πριν αρχίσουμε, ας διευκρινίσουμε κάτι πολύ βασικό. Η έννοια της «ενδοσχολικής βίας» δεν έχει να κάνει με κάποιον τοπολογικό προσδιορισμό της βίας, δηλαδή δεν σημαίνει «η βία που ασκείται στο χώρο του σχολείου». Η έννοια αυτή υποδηλώνει έναν ξεχωριστό, αυτόνομο τύπο βίας, που αναπτύσσεται στο Σχολείο και τροφοδοτείται απ’αυτό ή στην καλύτερη περίπτωση μια ειδική έκφανση της βίας στους εφήβους η οποία αποκτά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στο Σχολείο. Ποια ακριβώς είναι αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ποιος αυτός ο ξεχωριστός χαρακτήρας του φαινομένου «κανένα στόμα δεν το’βρε και δεν το’πε ακόμα». Όχι τυχαία. Όσο περισσότερη ασάφεια υπάρχει στους βασικούς όρους που περιγράφουν το φαινόμενο, τόσα περισσότερα περιστατικά μπορεί να

30.11.14

Νίκος Ρωμανός: Καλύτερα νεκρός παρά μορφωμένος;


Της Γιώτας Ιωαννίδου
Το 2008 η κυβέρνηση «όπλισε» το μυαλό και το χέρι του αστυνομικού που δολοφόνησε τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, στέλνοντας το μήνυμα πως το κράτος δεν θα διστάσει μπροστά σε τίποτα προκειμένου να μην μετατραπεί η οργή της νεολαίας σε αμφισβήτηση της πολιτικής της. Σήμερα, λίγες ημέρες πριν από την επέτειο εκείνου του «μαύρου» Σάββατου επανέρχεται σύσσωμο το μπλοκ της αστικής εξουσίας, για να «δολοφονήσει» το φίλο του Αλέξανδρου, Νίκο Ρωμανό, στα χέρια του οποίου είχε αφήσει την τελευταία του ανάσα. Τώρα δεν έχει ανάγκη η κυβέρνηση από «εκτελεστικά όργανα». Την εκτέλεση την αποφασίζει κατευθείαν το Υπουργείο παιδείας, η δικαστική εξουσία, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Δε χρειάζονται όπλα και αίματα. Αρκεί να αρνηθείς σε ένα παιδί το δικαίωμα να σπουδάσει ενώ είναι στη φυλακή και ενώ έχει όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις αλλά και το κατοχυρωμένο δικαίωμα να το κάνει. Δηλαδή να του αρνηθείς το μοναδικό παράθυρο ελευθερίας του, στον κόσμο. Αρκεί δηλαδή να παραβιάσεις το νόμο που υπάρχει, απροκάλυπτα. Και μετά να αδιαφορείς όταν διεκδικεί το δικαίωμά του με απεργία πείνας ή να διατάσσεις εξαναγκασμένη πρόσληψη τροφής όταν φλερτάρει με το θάνατο, παραβιάζοντας την προσωπική του ελευθερία και κάθε ιατρική δεοντολογία.
Δεν πρόκειται για αναλγησία γενικά. Αλλά για μήνυμα με πολλούς αποδέκτες.
Τους εκπαιδευτικούς και την εκπαίδευση. Δεν υπάρχει ομορφότερη στιγμή για έναν δάσκαλο από αυτή, που προσπερνώντας τις πολλαπλές δυσκολίες και τα εμπόδια που ορθώνει συνεχώς στην εκπαίδευση η ακολουθούμενη πολιτική, τις αντικειμενικές και υποκειμενικές αντιξοότητες, καταφέρνει να «νικήσει» με τους μαθητές του. Ο δάσκαλος του Ρωμανού, ήταν τυχερός που δοκίμασε αυτή την ικανοποίηση με την επιτυχία του στις πανελλαδικές εξετάσεις. Η κυβέρνηση φυσικά έχει άλλες προτεραιότητες. Πρέπει να εμπεδώνεται ένα: επιτρέπεται να νικούν μόνο οι υπάκουοι. Τα όμορφα τα λόγια τα μεγάλα για «πρώτα ο μαθητής» και τα περί παιδείας, ξεκινούν από κει και πέρα. Καινοτομία είναι οι επιχειρηματικές δράσεις κι όχι το «μάθε παιδί μου γράμματα» και η δημιουργικότητα είναι «καθ’ υπόδειξη». Κανείς δεν επιτρέπεται να αμφισβητεί το όριο του προδιαγεγραμμένου σκηνικού και μάλιστα χωρίς να ευγνωμονεί τους κυβερνώντες.
Τη νεολαία για μια ακόμη φορά. Τώρα μάλιστα που βγήκαν πάλι τα «θρασίμια» στους δρόμους… Το δικαίωμα στη μόρφωση δεν είναι… δικαίωμα. Είναι παραχώρηση της κυβέρνησης, του υπουργείου και των επιχειρηματικών και ευρωπαϊκών εταίρων τους. Όποτε κρίνει το αφαιρεί. Όποτε θέλει το διαγράφει.
Και προς όλους. Την ελευθερία και τους νόμους, τα δικαιώματα και τη δικαιοσύνη τα ορίζει η εξουσία. Κι όποιος «βγάζει τη γλώσσα» του σ’ αυτή, πρέπει να αφανιστεί από τα μάτια της «κοινής γνώμης».
Φόβο θέλουν να σκορπίσουν και την πεποίθηση ότι τίποτε δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη διαταγή τους. Γιατί όμως; Κανένας ή πολύ λίγοι θα μάθαιναν το γεγονός αν ο Ρωμανός φοιτούσε κανονικά στη σχολή που πέρασε όπως νομίμως γινόταν, με συγκεκριμένο τρόπο και για τους υπόλοιπους κρατούμενους μέχρι τώρα. Γιατί ο δικός τους φόβος είναι μεγαλύτερος. Πληθαίνουν οι κραυγές στον ορίζοντα και οι προσδοκίες ζώντων ανθρώπων που απειλούν την πολιτική τους. Μπορεί οι πλατείες να μην είναι πάλι γεμάτες, αλλά το ποδοβολητό επελαυνόντων γεγονότων ακούγεται από τις ρωγμές του κρισιακού σκηνικού.
Οι εκπαιδευτικοί έχουν χρέος απέναντι στους μαθητές τους και στην εκπαιδευτική τους ιδιότητα, να μην αφήσουν το Νίκο Ρωμανό μόνο του, σε αυτή του τη διεκδίκηση. Κι όχι μόνο με υπογραφές. Για να συνεχίσει η μόρφωση να αποτελεί παράθυρο ελευθερίας και πεδίο διαμόρφωσης των ανθρώπων, ακόμη και στη φυλακή. Τα εκπαιδευτικά συνδικάτα, οι ΕΛΜΕ και οι διδασκαλικοί σύλλογοι, να πάρουν στα χέρια τους την υπόθεση, με παραστάσεις, κινητοποιήσεις και άμεση απαίτηση ικανοποίησης του αιτήματος φοίτησης. Οι πολιτικές δυνάμεις που αρνούνται ή ολιγωρούν, πρέπει να δοθούν σε κοινή θέα και κριτική. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να προφασιστεί ότι «δε ξέρει»….