(Η Ν.Δ εξοργίζεται με την κυβέρνηση και την κατηγορεί ότι "απελευθερώνει"
τον Σάββα Ξηρό (που είναι 13 χρόνια στη φυλακή με 98% αναπηρία).
Αναρωτιέται κανείς όμως εύλογα γιατί δεν είχε εξοργιστεί και με τον
δολοφόνο του 15χρονου Καλτεζά, που όχι μόνο αθωώθηκε, αλλά
βραβεύτηκε και από την πολιτεία. Μήπως θεωρούν ότι οι ζωές κάποιων
αξίζουν περισσότερο από τις ζωές κάποιων άλλων;)
Τα δύο μέτρα της βίας
Ο δολοφόνος του 15χρονου Καλτεζά όχι μόνο δεν καταδικάστηκε, αλλά βραβεύτηκε κιόλας. Μια ξεχασμένη, αλλά αποκαλυπτική ιστορία
Όλοι αυτοί που τάχα «καταδικάζουν τη βία απ’ όπου κι αν
προέρχεται» εξαιρούν πάντα τη βία που προέρχεται από τη δική τους
πλευρά. Τη βία της εξουσίας. Οι δολοφόνοι αυτής της πλευράς, όχι μόνο
δεν καταδικάζονται, αλλά ενίοτε παρασημοφορούνται και βραβεύονται. Όσο
για τα θύματα, είναι ξεχασμένα στη λήθη.
Γιατί, πόσες φορές ακούσαμε τη Ντόρα Μπακογιάννη στα ΜΜΕ να μνημονεύει τον Αξαρλιάν και πόσες (καμία) τον Μιχάλη Καλτεζά;
Ο φόνος του ανήλικου μαθητή από τον αστυνομικό Αθανάσιο Μελίστα με σφαίρα στο κεφάλι, το 1985
κατά τη διάρκεια πορείας για το Πολυτεχνείο , είναι μία από τις πιο
χαρακτηριστικές περιπτώσεις που ξεμπροστιάζει όλους αυτούς που δήθεν
καταδικάζουν τη βία και ταυτόχρονα αποκαλύπτει τα δύο μέτρα και δύο
σταθμά.
Ο Μελίστας, που καταδικάστηκε πρωτόδικα σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση με αναστολή, αθωώθηκε τελικά στο Εφετείο. Αλλά η συνέχεια είναι ακόμα πιο αποκαλυπτική, αφού 17 χρόνια μετά τη δολοφονία του 15χρονου Καλτεζά, η Ελληνική Αστυνομία τού απένειμε και μετάλλιο ευδόκιμης υπηρεσίας.
Σύμφωνα
με ρεπορτάζ της δημοσιογράφου της Ελευθεροτυπίας, Νάντιας Βασιλειάδου,
το 2002 δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Γ/31/8.2.2002 υπουργική απόφαση
υπογεγραμμένη από τον τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη,
σύμφωνα με την οποία απονέμονταν μετάλλια ευδόκιμης αστυνομικής
υπηρεσίας σε πλήθος ανθυπαστυνόμων, αρχιφυλάκων και αστυφυλάκων μεταξύ
των οποίων και ο Αθ. Μελίστας, λίγο πριν συνταξιοδοτηθεί.
Η
πρόταση για τους υποψήφιους βραβευθέντες, όπως αναφέρει το
