Οι εξετάσεις συνεχίζονται «κανονικά», καιρός να καταργηθούν!

Το σύστημα δεν κάνει λάθη,

είναι λάθος το ίδιο!  

(σύνθημα του Μάη του 68)

«Η αγωνία των μαθητών πήρε τέλος και οι εξετάσεις συνεχίζονται κανονικά.» Μετά το άδειασμα της απεργίας από την ηγεσία του κλάδου όλα «βαίνουν κανονικώς». Το δέος του ιερού θεσμού συνεχίζει αδιατάρακτα τη σταθερή του πορεία. Θέματα «δύσκολα, βατά, για καλά προετοιμασμένους κλπ.» Οι ξύλινες εκφράσεις των εφημερίδων. Εύκολη η Έκθεση. Δύσκολα τα Μαθηματικά κοκ.

O μύθος του «αδιάβλητου» νομιμοποιεί χρόνια τώρα στην ελληνική κοινωνία τον πιο σημαντικό ταξικό φραγμό στην εκπαίδευση. Όλοι σχεδόν μιλούν περί του πιο «δοκιμασμένου», «άψογου», «αξιόπιστου», «αντικειμενικού» θεσμού. Η αντικειμενικότητα του συστήματος που υπερθεματίζουν όμως αφορά μόνο  την πλευρά της τυπικά ισότιμης αντιμετώπισης των υποψηφίων (κοινά θέματα, κοινός χρόνος εξέτασης, αυστηρή επιτήρηση, μυστικότητα στη βαθμολογία κ.λ.π. ) που εξασφαλίζεται από την συνεπή, κακοπληρωμένη  και σήμερα πλέον επιστρατευμένη συμμετοχή της πλειοψηφίας του κατώτερου εκπαιδευτικού προσωπικού των σχολείων.

Αποκρύπτεται εντέχνως η εντελώς ανισότιμη προετοιμασία για τις εξετάσεις (ή -πιο σωστά- για τον διαγωνισμό). Αυτή καθορίζεται από το σχολείο, το μορφωτικό,  κοινωνικό περιβάλλον του υποψηφίου και κυρίως από την οικογενειακή δαπάνη που διοχετεύεται σε φροντιστήρια, ιδιαίτερα και «βοηθήματα», μια τεράστια αγορά που ζει και αναπνέει από τον «αδιάβλητο» θεσμό και περιγελά την λεγόμενη δωρεάν παιδεία. 

Το αποτέλεσμα είναι εν πολλοίς προδιαγεγραμμένο. Οι εξετάσεις επικυρώνουν τυπικά τις ταξικές διακρίσεις. Η ίδια η ύπαρξη των εξετάσεων καθορίζει ήδη από πολύ νωρίς τις εκπαιδευτικές επιλογές των μαθητών όταν από το Γυμνάσιο κιόλας οι «εν δυνάμει» αποτυχόντες (παιδιά από φτωχά-λαϊκά στρώματα) αποκλείονται «αυτοβούλως» με την μετατόπισή τους στην πολυδιασπασμένη,  πολυμεταρρυθμισμένη και υποβαθμισμένη Τεχνική Εκπαίδευση ή εγκαταλείπουν το σχολείο.

Το ίδιο το σύστημα που θεσπίζει φράγματα για τους πολλούς, το ίδιο τα καταργεί για τους έχοντες: όποιος  δεν καταφέρει να περάσει στην Ιατρική,  γράφεται στο ρουμάνικο πανεπιστήμιο και μεταγράφεται στο τρίτο έτος, αρκεί να έχει χρήματα. Ο κλειστός αριθμός και οι ανταγωνιστικές εξετάσεις μένουν γι αυτούς που δεν έχουν. Ή, αυτός που θα απορριφθεί θα μπορεί, πάλι αν έχει τα χρήματα, να γραφτεί σε ένα ιδιωτικό κολέγιο και αποφοιτώντας να έχει τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα (ας είναι καλά η Ε.Ε) με τους υπόλοιπους.

Η αυτονόμηση της λυκειακής βαθμίδας από τις υπόλοιπες, μετατρέπει το Λύκειο σε προθάλαμο για την εισαγωγή σε ΑΕΙ–ΤΕΙ, όπου όμως ασκούνται κυρίως οι συμπληρωματικές, γραφειοκρατικές πλευρές της τεχνικής προετοιμασίας (συμπλήρωση μηχανογραφικού, διενέργεια των εξετάσεων κ.λ.π.) ενώ η βασική προετοιμασία-προπόνηση επαφίεται στο κύκλωμα της παραπαιδείας (φαινόμενο μοναδικό στην Ευρώπη). Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι τα επίμαχα ειδικά μαθήματα (ξένες γλώσσες, σχέδιο, μουσική, αθλήματα για τα Τ.Ε.Φ.Α.Α.) διδάσκονται εντελώς τυπικά στο Λύκειο ή και καθόλου. 

Οι πιο σημαντικές όμως παρενέργειες των πανελλαδικών είναι η τυποποίηση της γνώσης, ο κατακερματισμός των επιστημονικών αντικειμένων, η παροχή θραυσμάτων από πληροφορίες, η πρόωρη ειδίκευση, οι τεχνικές αποστήθισης, η υποτίμηση μέχρις χλευασμού της μη εξεταστικά χρήσιμης γνώσης. Όλα αυτά υπαγορεύονται από το «αξιόπιστο» του θεσμού που για να είναι τέτοιο τα κριτήρια πρέπει να είναι μετρήσιμα και «αντικειμενικά».

Όλα δηλαδή τα «απαραίτητα προσόντα» για «πετυχημένη» πορεία στο πανεπιστήμιο της αγοράς, προς το έωλο και ακριβοπληρωμένο πτυχίο και μεταπτυχιακό και από εκεί στη φρίκη της ανεργίας ή στον κοινωνικό μεσαίωνα της μαύρης εργασίας ή της μετανάστευσης.

Ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα λοιπόν καθορίζεται από τις εξετάσεις και όχι μόνο τις πανελλαδικές. Οποιαδήποτε πρωτοτυπία, ζωντάνια, καινοτόμα ιδέα του εκπαιδευτικού ακυρώνεται.  Η επικείμενη αξιολόγηση θέλει εκτός των άλλων να επιβάλλει τη ομοιομορφία και την τυποποίηση της διδασκαλίας.

Η «δικτατορία της ύλης» περιορίζει μέχρις εσχάτων την παιδαγωγική ελευθερία. Η συνεργατική μάθηση αποκλείεται εξ ορισμού στο κλίμα του άκρατου ανταγωνισμού και της βαθμοθηρίας, της ατομικής και «αδιάβλητης» εξέτασης.

Η βιωματική προσέγγιση της γνώσης, η διεπιστημονικότητα της γνώσης, οι εναλλακτικές διδακτικές προσεγγίσεις καθίστανται νεκρό γράμμα καθώς ο Ιούνης του εξεταστικού Μινώταυρου παραμονεύει.

Οι πανελλαδικές κλέβουν τέλος πολύτιμο χρόνο από την εκπαιδευτική διαδικασία και πολύτιμο χρήμα για την στήριξη της (20 περίπου εκ. ευρώ διατίθενται κάθε χρόνο για αυτό το «πανηγύρι»).

Τίποτε απ’ αυτά δεν αλλάζει επί της ουσίας (και δεν άλλαξε τόσα χρόνια με τις αλλεπάλληλες «μεταρρυθμίσεις») με επιμέρους τροποποιήσεις σε πλευρές του συστήματος (αυξομειώσεις των εξεταζομένων μαθημάτων, εμπλοκή ή όχι της Β΄ ή Α΄λυκείου, δομή και βαθμός δυσκολίας των θεμάτων κ.λ.π.).

Η θεσμοθέτηση της βάσης του 10 έκανε σαφώς πιο σκληρό το σύστημα και απέκλεισε επιπλέον χιλιάδες παιδιά από τα ΑΕΙ – ΤΕΙ.

 H αναγγελθείσα μεταρρύθμιση ενός ακόμη «νέου» λυκείου επεκτείνει τις πανελλαδικές και στις 3(!) τάξεις του.

Ούτε η μετατόπιση των ταξικών αποκλεισμών και κατηγοριοποιήσεων  στα ΑΕΙ (προπαρασκευαστικό έτος σπουδών, δύο κύκλοι σπουδών αλλά Μπολόνια κλπ) όπως προτείνονται απ’ τ’ αριστερά και δεξιά αντιμετωπίζει την ουσία του προβλήματος.

 Κατάργηση λοιπόν των πανελλαδικών εξετάσεων και ελεύθερη πρόσβαση τώρα!

Δεν θα «εκβιάζουμε» πλέον εμείς οι καθηγητές αλλά ούτε θα «βιάζονται» η γνώση και οι μαθητές μας!

Στην προφανή και γνωστή, καλοπροαίρετη ή όχι ένσταση «αν μπορούν όλα τα παιδιά να σπουδάσουν» ή «αν τα πανεπιστήμια επαρκούν» η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι συνολική:

Ενιαίο δωδεκάχρονο δημόσιο και δωρεάν σχολείο ευρύχωρο και ελκυστικό για όλα τα παιδιά.

Ένα σχολείο που θα συνδέει οργανικά και δημιουργικά την γενική με την τεχνολογική γνώση και τις εφαρμογές,  με 20 παιδιά το πολύ σε κάθε τάξη, που θα προάγει την ολόπλευρη γνώση, την κριτική σκέψη, την ομαδική εργασία τις κλίσεις τα ενδιαφέροντα και θα παράγει ολοκληρωμένες μαχόμενες προσωπικότητες.

Ένα σχολείο που θα αφήνει ελεύθερο τον δάσκαλο να μεγαλουργήσει, θα τον στηρίζει, θα τον σέβεται, θα τον ενθαρρύνει θα του επιτρέπει να αφιερωθεί αποκλειστικά στον παιδαγωγικό του ρόλο.

Ένα σχολείο της πλήρους παιδαγωγικής ελευθερίας, της δημοκρατικής λειτουργίας χωρίς «αφεντικά», managers, μέντορες και αξιολογητές, της άρτιας υλικοτεχνικής υποδομής, της αντισταθμιστικής εκπαίδευσης για «τα παιδιά ενός κατώτερου θεού» Ένα σχολείο που θα απορρίψει τις εξετάσεις και όχι τους μαθητές του. Θα απαλλάξει την κοινωνία και την εκπαίδευση από τους παραλογισμούς του «φροντιστηρίου» και των «ιδιαιτέρων».

Ένα τέτοιο σχολείο μπορεί να οδηγεί απρόσκοπτα τα παιδιά σε μια ενιαία, δημόσια ποιοτική και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση με γενναία και επαρκή χρηματοδότηση και υποδομές με γερά και ενιαία πτυχία που θα προάγει και θα ερευνά την κοινωνικά ωφέλιμη γνώση.

Για όσους το επιθυμούν, σε οποιαδήποτε φάση της ζωής τους, να υπάρχει και η επιλογή φοίτησης σε υψηλού επιπέδου δημόσιες δωρεάν ενιαίες σχολές επαγγελματικής εκπαίδευσης.

Εννοείται ότι μια τέτοια προοπτική πρέπει να συνοδεύεται από ριζοσπαστικές κοινωνικές τομές και ανατροπές,

Το εκπαιδευτικό κίνημα, που μετά τα πρόσφατα γεγονότα πρέπει να ανασυγκροτηθεί εκ βάθρων, οφείλει να αναδείξει με τόλμη και αποφασιστικότητα το ζήτημα της ελεύθερης πρόσβασης ως βασική πτυχή των διεκδικήσεων του, σαν την επόμενη και καθοριστική μάχη, διευρύνοντας τις συμμαχίες του με τους μαθητές και τους εργαζόμενους γονείς.

Θεσσαλονίκη 20/5/2013

Γιάννης Λαθήρας

Αντιπρόεδρος Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

“Για 2 ώρες να τινάξουν στον αέρα τις εξετάσεις;”

του Γιάννη Λαθήρα,

μέλους της Ενωτικής Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας (Παρεμβάσεις ΔΕ) 

αντιπρόεδρος Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

Η επίθεση συκοφάντησης και διαπόμπευσης των εκπαιδευτικών από τους γνωστούς μεγαλοδημοσιογράφους των καναλιών και των εφημερίδων των εφοπλιστών και των μεγαλοεργολάβων ξεκίνησε. Πριν καν οι εκπαιδευτικοί αποφασίσουν να σηκώσουν το κεφάλι.

Πριν καν αποφασίσουν να δώσουν την ύστατη, μεγάλη, αναπόφευκτη μάχη για τη ζωή, την εργασία, την αξιοπρέπεια τους, για το δημόσιο σχολείο.

Παρ’ όλο που η ηγεσία τους δεν έχει όρεξη να ηγηθεί.

Μόλις ακούστηκε σαν βουητό, ένα θυμωμένο «φτάνει πια» από όλα τα σχολεία της χώρας.

Το «ωράριο» απλά ολοκλήρωσε το παζλ του αποκρουστικού σχολείου που ετοιμάζουν και της σχεδιαζόμενης «σφαγής» τους.

«Θα κάνουν απεργία στις εξετάσεις !! Θα παίξουν με την αγωνία των παιδιών γιατί αυξήθηκε άκουσον άκουσον το ωράριο τους»

Τώρα έγιναν ειδικοί και στα της εκπαίδευσης...

Οι γνωστοί τρομοκράτες των «πυρήνων των δελτίων των 8».

Οι εισαγγελείς κάθε κοινωνικού αγώνα, κάθε απεργού «που βλάπτει το κοινωνικό σύνολο».

Αυτοί που εκθειάζουν την κοινωνική καταστροφή και εμπορεύονται τη δυστυχία που προκαλεί.

Αυτοί που αν οι ίδιοι απεργούσαν το «κοινωνικό σύνολο» θα ευτυχούσε για μια μέρα χωρίς ψέμα και τρόμο.

Οι ακριβοπληρωμένοι υπάλληλοι των αρχόντων.

Αλήθεια γνωρίζει κανείς το δικό τους ωράριο;

Εύκολος νομίζουν κι αυτός ο στόχος.

Ποιος μιλά και σε ποιους για «ώρες»;

Χιλιάδες εκπαιδευτικοί καθημερινά διασχίζουν τεράστιες αποστάσεις, ατέλειωτες ώρες για να φτάσουν στο ένα, στα δυο, στα τρία, στα τέσσερα κοκ. σχολεία.

Με δικά τους έξοδα φυσικά, με κίνδυνο της ζωής τους, με την αγωνία να προλάβουν το χτύπημα του κουδουνιού, γιατί χωρίς το δάσκαλο δεν υπάρχει μάθημα.

Περιπλανώνται ανά την Ελλάδα, σε βουνά και σε νησιά, σε επαρχίες και χωριά.

Ώρες, βδομάδες, μήνες, χρόνια, δεκαετίες…

Αναπληρωτές αιώνιοι, ωρομίσθιοι της μισής ζωής, νεοδιόριστοι γερασμένοι με 600 ευρώ.

Αναβάλλουν ζωές, ματαιώνουν σχέδια, σχέσεις, οικογένειες…

Τα δικά τους παιδιά, αν προλάβουν να έχουν, σε δεύτερη μοίρα.

Βασανίζονται για τα παιδιά της πέμπτης. Μοχθούν για το Β1. Πασχίζουν να ξαναφέρουν στο σχολείο την Ιωάννα που τα παράτησε. Κλαίνε με τα παιδιά της Θεωρητικής μπροστά στα αναρτημένα αποτελέσματα. Μοιράζονται και τη χαρά και τη λύπη. Ώρες ατέλειωτες…

Για το θέατρο. Πρόβες και πρόβες τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα.

Για την ενισχυτική που κόψανε και τα μαθήματα αλληλεγγύης κι ας νομίζουν ότι πληρώνεσαι.

Για την «περιβαλλοντική», να σώσεις το στρατόπεδο απέναντι από το σχολείο να μη το «φάνε» οι εργολάβοι…

Για τη χορωδία, να τραγουδήσει σωστά ο Παντελίδης από το Β4.

Για τη λέσχη την κινηματογραφική, να διευρυνθεί λες «ο κύκλος των χαμένων ποιητών.»

Για την εκδρομή, να ξενυχτάς μέχρι το πρωί έξω από το δωμάτιο της Όλγας από το Γ1.

Για τη σχολική εφημερίδα, να βρεις να την τυπώσεις -δεν έχει σου λέει το ταμείο- να κοιτάς μήπως στο άρθρο του ο Πάνος γράφει για «υδατάνθρακες» εννοώντας τα πετρέλαια!

Για τη σχολική γιορτή... και εδώ πρόβες, να μάθουν και για την τότε Χούντα, να ανοίξουν τα μάτια τους, να ετοιμάσεις εκείνο το καταραμένο το video που κολλάει!

Για το αγχωμένο σεμινάριο το απόγευμα.

Για να διορθώσεις εκείνες τις εκθέσεις, την ώρα που η χώρα βλέπει Σουλεϊμάν και Ευαγγελάτο.

Για να βάλεις βαθμούς και μπροστά σου να χοροπηδάνε παιδικές φατσούλες.

Για να μιλάς με τους γονείς που πολλές φορές σε κοιτάνε με ύφος καχύποπτο -που να τα βάζεις τώρα με τον υπουργό;

Για να ετοιμάζεις «υλικό» για την έκτη που δεν έχεις πάρει ποτέ.

Για να καθαρίζεις το εργαστήριο, να ετοιμάζεις τα πειράματα με ό,τι βρεις.

Για να φουσκώνεις τις μπάλες, να τρέχεις μαζί με τα παιδιά σαν παλαβός, να προπονείς τη σχολική ομάδα…

Για να βάφεις, να βοηθάς στο γκράφιτι, να οργανώνεις εκθέσεις και διαγωνισμούς.

Για να μετράς τις απουσίες του Άκη από το Γ3 τρέμοντας μην ξεπεράσουν τις 64!

Για να συμπληρώνεις τα «μητρώα», τα «πρακτικά», τα «πρωτόκολλα» και άλλα τέτοια σπουδαία και παιδαγωγικά.

Για να κρατάς τη βιβλιοθήκη ζωντανή χωρίς βοήθεια από πουθενά, να προτείνεις βιβλία στη Τατιάνα από το Α2 που ακούει μόνο Χρύσπα.

Για να ψάχνεις να βρεις την Άλκη Ζέη, συγγραφείς και ποιητές να μιλήσουν στα παιδιά του play station.

Για να οργανώνεις λέσχες ανάγνωσης, να αγαπήσουν τον Καβάφη και τον Βάρναλη στην εποχή του Φοίβου και του Πήγασου!

Για να ετοιμάσεις τα θέματα, ασκήσεις, σχέδια μαθήματος...

Για να διορθώνεις γραπτά, τον Αντώνη που αντί για «καταστροφή» γράφει «ανάπτυξη.»

Για... για... για τόσα άλλα!

Για ποιο «ωράριο» μιλάτε αχρείοι; Πότε τα μετρήσαμε όλα αυτά;

Το ξέρετε καλά ότι το ωράριο των εκπαιδευτικών είναι πάνω-κάτω το ίδιο σε όλο τον κόσμο. Ναι ακόμη και στη Ευρώπη σας, αλλά με διπλάσιους, τριπλάσιους μισθούς και υποδομές.

Ξέρετε (και δεν πρόκειται ποτέ να σας ξεφύγει), ότι η UNESCO θεωρεί ότι μια ώρα εκπαιδευτικού έργου ισοδυναμεί με τρεις-τέσσερις ώρες γραφείου -χωρίς να υποτιμάμε την δουλειά άλλων εργαζόμενων. Προφανώς με απείρως περισσότερες ς δική σας «δουλειάς».

Ξέρετε ότι δεν είναι για κάποιες «ώρες» αλλά για μια ζωή!

Μιλάμε για 10 χιλιάδες αναπληρωτές νέα παιδιά με σπουδές, όνειρα και μεταπτυχιακά που θα απολυθούν τώρα!

Για να περισσέψουν κι άλλα για τις τράπεζες και τα αφεντικά σας, να προστεθούν χιλιάδες ακόμη στις λίστες της ανεργίας.

Μιλάμε για χιλιάδες εκπαιδευτικούς που θα γυρίσουν με υποχρεωτικές μετακινήσεις από κει που ξεκίνησαν πριν 10-20 χρόνια. Στις εσχατιές της χώρας με κομμένα τα φτερά, το μισθό και την οικογένεια.

Μιλάμε για χιλιάδες εκπαιδευτικούς που θα απολυθούν! Που θα φύγουν από τα σχολεία που χτίσανε και συντηρούνε με το μεράκι τους.

Στα φύλλα απόλυσης το στίγμα:

«Επίορκοι» γιατί ήταν ανυπότακτοι ή και ανύποπτοι, στοχοποιημένοι ακόμη και από ανώνυμες καταγγελίες!

«Παλαβοί» γιατί δε χωράνε στο show σας, γιατί δεν θα αντέχουν τον παραλογισμό της κοινωνίας και του σχολείου.

«Ανάξιοι» σαν τον Δελμούζο, γιατί θα επιμένουν στην αλήθεια και την παιδαγωγική ελευθερία.

«Υπεράριθμοι» γιατί η μόρφωση δεν είναι για όλους.

Στην κρίση η εκπαίδευση είναι πολυτέλεια για τους πολλούς, είναι μόνο για τους Κροίσους. Για αυτούς υπάρχουν τα «πρότυπα» και τα ιδιωτικά.

Μιλάμε για κλειστά σχολεία σε χωριά και γειτονιές που ο μόνος πλέον «πολιτισμός» θα εκπέμπεται από τις συχνότητες που κλέβετε.

Μιλάμε για στοιβαγμένα παιδιά σε κρύες αίθουσες, πεινασμένα και απογοητευμένα από την πιο τρυφερή ηλικία. Παιδιά με βέβαιο μέλλον την ανεργία, τη μετανάστευση ή τη σκλαβιά στις Ε.Ο.Ζ. που θα διαφεντεύουν και θα θησαυρίζουν τα αφεντικά σας.

Μιλάμε για χιλιάδες παιδιά που θα εγκαταλείπουν το σχολείο.

Γιατί δεν θα αντέχουν στο εξεταστικό κάτεργο του (για πολλοστή φορά) «νέου» λυκείου.

Γιατί σαν τα χελιδόνια θα αποδημήσουν μαζί με τους γονείς τους .

Γιατί το χρώμα ή η θρησκεία τους θα τους φωνάζει: «δε χωράς πουθενά» στο εθνικοπατριωτικό σχολείο της Coca-Cola.

Γιατί απλά το σχολείο τους δεν θα υπάρχει!

Μιλάμε για τα παιδιά, τους φοιτητές και τους απόφοιτους των καθηγητικών και παιδαγωγικών σχολών, που δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ αυτό που ονειρεύτηκαν.

Μιλάμε για τα παιδιά που θα «πετύχουν» στις εξετάσεις (που σας έπιασε καημός) σε σχολές χωρίς αντίκρισμα στο μέλλον.\

Μα θα μας πείτε «στα παραθύρια» σας:

“Δεν υπάρχουν εκπαιδευτικοί «τεμπέληδες», «κοπανατζήδες» «βολεψάκηδες»;”

Ναι, υπάρχουν λίγοι, αυτοί που βλέπουν το σχολείο σαν talent show, δεν έχουν αντίρρηση για τη αξιολόγηση, τους άρεσε το Big Brother σας, αγοράζουν τις «ιδέες» και τα προϊόντα που διαφημίζετε.

Είναι αυτοί που σας παρακολουθούν, σας εμπιστεύονται και είναι σαν και σας.

Είναι αυτοί που δεν απεργούν ποτέ. Τι φοβάστε;

Οι «άλλοι», αυτός ο περίεργος, στρυφνός, πότε μίζερος και πότε αντάρτης «λαός» των εκπαιδευτικών, νοιώθουν ότι αν περάσουν τα σχέδια των αφεντικών σας το δημόσιο σχολείο όχι μόνο δεν θα γίνει αυτό που ονειρεύονταν αλλά δεν θα υπάρξει καθόλου.

Αν σηκωθούν -έστω και στο «παρά πέντε»- έχουν τη δύναμη να πείσουν τα παιδιά, τους εργαζόμενους γονείς, τα άλλα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας να πορευτούν μαζί τους και να σας νικήσουν, και σας και το ψέμα σας και τα αφεντικά σας.

Το ξέρετε αυτό και ενεργείτε προληπτικά. 
 

H ανατροπή που θα επιδιώξουμε θα σαρώσει την «ΑΝΑΤΡΟΠΗ» σας!

Αποτελέσματα και σχόλια για τις εκλογές της 24/4

Η Ενωτική Αγωνιστική Πρωτοβουλία (Παρεμβάσεις) χαιρετίζει και ευχαριστεί τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους που την τιμούν με την ψήφο τους, την υποστηρίζουν και μάχονται στο πλευρό της, συντασσόμενοι με τη λογική της αξιοπιστίας, της αξιοπρέπειας και της συνέπειας στους ανυποχώρητους αγώνες για μια άλλη εκπαίδευση και τελικά για μια άλλη κοινωνία.

 Αποτελέσματα Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης για το Συνέδριο της ΟΛΜΕ:

 

Συγκριτικά (2013-2011) συμπεράσματα και σχόλια για τις πρόσφατες εκλογές:

Εκλογές αντιπροσώπων για το 16ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ - Ψήφος Αγώνα & Ελπίδας

diakirixi_eklogon_olme_13_g_elme_teliko (1) by Antonis Gazakis

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ  ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΓΙΑ ΤΟ 16^Ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

ΒΡΟΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, 12^Ο ΕΠΑΛ ΘΕΣ\ΝΙΚΗΣ

ΓΑΖΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ 2^Ο ΓΥΜΝ. ΚΟΥΦΑΛΙΩΝ

ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΑ ,2^Ο ΓΕΛ ΚΟΥΦΑΛΙΩΝ   

ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ, 1^Ο ΓΥΜΝ. ΣΥΚΕΩΝ 

ΚΟΤΖΑΕΡΙΔΟΥ ΚΙΚΗ, ΑΠΟΣΠ.ΣΤΗΝ Α/ΘΜΙΑ      

ΚΟΥΤΕΝΤΑΚΗ ΕΙΡΗΝΗ, 1^Ο Γ.Λ. ΣΥΚΕΩΝ   

ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΑΚΗΣ ΚΩΝ\ΝΟΣ, 9^Ο ΕΠΑΛ ΘΕΣ.

ΛΑΘΗΡΑ ΙΩΑΝΝΑ, 2^Ο ΓΥΜΝ. ΣΥΚΕΩΝ

ΛΑΘΗΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ,1^Ο ΓΥΜΝ. ΣΥΚΕΩΝ

ΜΑΣΟΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, 3^Ο ΓΥΜΝ. ΠΟΛΙΧΝΗΣ

ΜΠΕΝΤΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 1^Ο ΓΥΜΝ. ΣΥΚΕΩΝ

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΣ,2^Ο Γ.Λ. ΠΟΛΙΧΝΗΣ

ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ,3^Ο ΓΥΜΝ.ΘΕΣ\ΝΙΚΗΣ

ΠΑΡΤΟΖΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ,ΕΠΑΣ ΝΕΑΠΟΛΗΣ

ΣΑΡΤΑΡΙΔΗΣ ΆΡΗΣ, 3^Ο ΓΥΜΝ. ΣΥΚΕΩΝ

ΣΠΥΡΙΔΗΣ ΣΑΚΗΣ, 4^Ο ΓΥΜΝ. ΠΟΛΙΧΝΗΣ

ΤΣΙΟΜΠΑΝΙΔΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ,3^Ο ΓΥΜΝ. ΝΕΑΠΟΛΗΣ

ΤΣΟΥΜΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, 1^Ο ΕΠΑΛ ΠΟΛΙΧΝΗΣ

ΨΑΡΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΡΒΑΡΑ, 2^Ο Γ.Λ. ΣΥΚΕΩΝ