ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ Γ΄ΕΛΜΕ- Θ

ΖΗΤΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΦΑΓΙΑΣΜΟ!
ΑΦΟΥ ΠΗΡΑΝ, Ο,ΤΙ ΠΗΡΑΝ (ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ) ΤΩΡΑ ΤΑ ΘΕΛΟΥΝ ΟΛΑ!

Τα μέτρα που αποφάσισε και άρχισε ήδη να εφαρμόζει η κυβέρνηση για τη σταδιακή κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος (10% μείωση των επιδομάτων, τακτική φορολόγηση των αυτοτελώς φορολογούμενων, μείωση του φοροαπαλασσόμενου στις 6000 ευρώ, νέος φόρος στα καύσιμα, πάγωμα των μισθών για όλους, αύξηση των συνταξιοδοτικών ορίων ηλικίας) υπολογίζεται ότι θα προσκομίσουν στα δημόσια ταμεία 10 δις ευρώ για την τρέχουσα χρονιά.
Ας θυμηθούμε κατ’ αρχήν τα 28 δις που δόθηκαν σε μια νύχτα για την επανάκαμψη των δύσμοιρων τραπεζών.
Ας δούμε επίσης πόσο δύσμοιρες ήταν πραγματικά οι τράπεζες.
• Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ αύξησε κατά 197,24% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 15%.
• Η ALPHA BANK αύξησε κατά 45,48% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 29,7%
• Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ αύξησε κατά 460,6% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 284,97%
• Η EUROBANK αύξησε κατά 114,5% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 40,57%
Οι διαπιστώσεις αυτές προέρχονται από τα στοιχεία που δημοσίευσε η ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ.
Ας δούμε όμως και μερικά άλλα νούμερα.
• 650 εκατομμύρια ευρώ προβλέπουν να υφαρπάξουν από τους μισθωτούς με τη μείωση κατά 10% των επιδομάτων.
• 600 εκατομμύρια ευρώ προβλέπονται στον προϋπολογισμό για επιχορήγηση των μη κυβερνητικών οργανώσεων ( ας θυμηθούμε λίγο πριν, 2 εκατ. είχε πάρει η «Γλαυκώπις Αθηνά» από το Ζαχόπουλο για κοπή πίτας και χριστουγεννιάτικα δώρα στα παιδιά των υπαλλήλων του ΥΠΠΟ)
• 6.500 εκατομμύρια ευρώ δαπανήθηκαν από τις 5 Οκτωβρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου για τις μετακινήσεις πολιτικών στο εσωτερικό, με ιδιωτικά αεροπλάνα.
• 0 ευρώ προβλέπει ο προϋπολογισμός για φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.
• 45 εκατομμύρια ευρώ προβλέπει ο προϋπολογισμός ως έσοδο από τις πράσινες κάρτες των μεταναστών.
• 16 εκατομμύρια από τη φορολόγηση των εφοπλιστών.
• 8.767.147,03 εισέπραξε ο κ. Προβόπουλος τα τρία τελευταία χρόνια με νόμιμο τρόπο.
• 5,5 εκατομμύρια ευρώ πρόστιμο στην εταιρία Σημαιοφορίδη – Πρινιωτάκη έσβησαν το 2008 με πολιτική παρέμβαση στη ΦΑΕ Αθηνών.

• Σε 14000 ευρώ, μόνο, το μήνα θα περιοριστεί η αμοιβή του κ. Τάσου Γιαννίτση (του γνωστού εγκέφαλού της ασφαλιστικής αποδόμησης) από την εταιρία Ελληνικά Πετρέλαια, μετά την εθελοντική μείωση του μισθού του, για το καλό της πατρίδας.
• Λίγο λιγότερα από 300.000 ευρώ το χρόνο θα εισπράττει ο νέος μάνατζερ της ΔΕΗ, Αρθούρος Ζερβός. «Δε δέχτηκα αυτή τη θέση για τα χρήματα» δήλωσε συγκινημένος, μετά την ανάθεση από την «περιβαλλοντικιά» υπουργό, κυρία Μπιρμπίλη.
• 25.000 ευρώ το μήνα ήταν ο μισθός του κυρίου Παναγόπουλου, αφεντικού της ΕΡΤ. Από τον υπουργό επικοινωνιών κύριο Γερουλάνο ανακοινώθηκε η δραματική μείωση του μισθού του νέου ΕΡΤιάρχη, σε μόλις 6.500 ευρώ.
• 580.000 ευρώ το χρόνο, δηλαδή 48.333 ευρώ το μήνα είναι η αμοιβή του κυρίου Παναγή Βουρλούμη, διευθυντή του ΟΤΕ.
• Στις 7000 ευρώ μηνιαίως ανέρχεται η αμοιβή του διευθύνοντος συμβούλου της ΕΥΘΑΠ (Εταιρία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης) Νικόλαου Παπαδάκη. Για την ιστορία υπενθυμίζουμε ότι ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, κύριος Παπαγεωργόπουλος έχει ταχθεί υπέρ της ιδιωτικοποίησής της για το καλό του καταναλωτή και της πατρίδας, λέμε εμείς ευρύτερα.
• Σε μόλις 5400 ευρώ ανέρχεται ο μισθός του κάθε ευρωβουλευτή μας ( όσο και του κάθε βουλευτή μας στο ελληνικό κοινοβούλιο). Ευτυχώς όμως τριπλασιάζεται, αφού στο ποσό του «βασικού μισθού» προστίθεται και ημερήσια αποζημίωση (300 ευρώ) για κάθε συνεδρίαση. Ευτυχώς επίσης δικαιούνται άλλα 14.000 ευρώ το μήνα για αμοιβές συνεργατών του γραφείου τους. Άγνωστη είναι η αμοιβή τους για τη συμμετοχή σε διάφορες επιτροπές.
• Δεν γνωρίζουμε ακριβώς το ποσό των δισεκατομμυρίων ευρώ από το σκάνδαλο Βατοπεδίου, από το σκάνδαλο της SIEMENS κλπ κλπ κλπ. Το μόνο που γνωρίζουμε, σε σχέση με το θέμα, είναι ότι οι επιπλέον αμοιβές των πολιτικών προσώπων που συμμετέχουν μόνο στην εξεταστική επιτροπή (!!!) για το Βατοπέδι ανέρχονται σε 1,7 εκατομμύρια ευρώ.
.
Μιας όμως και μιλάμε για αριθμούς, ας αναλογιστούμε ποιοι είναι πραγματικά τα …ΝΟΥΜΕΡΑ.

(Όλα τα στοιχεία προέρχονται από δημοσιεύματα των εφημερίδων και δεν διαψεύστηκαν)
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 10 ΦΛΕΒΑΡΗ

Να ανατρέψουμε το «πρόγραμμα σταθερότητας» των κερδών και προνομίων των ολίγων που ισοδυναμεί με πρόγραμμα πτώχευσης των πολλών.
Μπαίνουμε σε φάση μεγάλων και παρατεταμένων πανεργατικών αγώνων, προκειμένου να αποκρούσουμε τη μεγαλύτερη επίθεση που δέχθηκε από τη μεταπολίτευση ο κόσμος της εργασίας.
ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 10ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΟ ΒΗΜΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΓΩΝΑ
• Αυξήσεις τώρα σε όλους τους εργαζόμενους . Την κρίση να πληρώσουν οι οικονομικές ελίτ και όχι οι εργαζόμενοι!
• Όχι στη νέα αντιασφαλιστική καταιγίδα, δημόσια κοινωνική ασφάλιση και δωρεάν περίθαλψη για όλους!
• Σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους. Μόνιμοι και μαζικοί διορισμοί

Η βόμβα έσκασε στο ασφαλιστικό!!!

Από το διάγγελμα του πρωθυπουργού: «…ήλθε η ώρα να πάρουμε και στην Ελλάδα γενναίες αποφάσεις, όπως έκαναν κι άλλες χώρες της ΕΕ, η βιωσιμότητα και η δικαιοσύνη του συστήματος περνά και από την αύξηση ορίων ηλικίας, καθώς αυξάνεται και το προσδόκιμο ζωής…»

Η κυβέρνηση επανεξετάζει:

Τα ειδικά όρια (όχι το 65ο έτος) των εργαζομένων στο Δημόσιο. Η συνταξιοδότηση με 35ετία στο 58ο έτος θα καταργηθεί και θα συνδεθεί με το 60ο όπως στον ιδιωτικό τομέα.

Για τους εισελθόντες προ του 1983 η συνταξιοδότηση (με 35ετία) θα συνδυαστεί και με όριο ηλικίας.

Η συνταξιοδότηση με 37 έτη θα συνδυαστεί με όριο ηλικίας (μεταξύ 58ου και 60ου).

Τα μεταβατικά όρια θα γίνουν πιο σφιχτά (π.χ. για τις γυναίκες δημοσίους υπαλλήλους θα ξεκινήσει όχι από το 2013 αλλά νωρίτερα, ενώ και η εξίσωση θα γίνει πιο βιαστικά: ένα έτος επιπλέον κάθε χρόνο και όχι ανά εξάμηνο.

Η γενιά των 40άρηδων (εισελθόντος από 1/1/1983 και μέχρι το 1992) θα υποστούν τις μεγαλύτερες αυξήσεις στα όρια, με τον συνδυασμό της 35ετίας με το 62ο έτος. Από Ελευθεροτυπία 4/2

Αν υλοποιηθούν οι επιδιώξεις της κυβέρνησης τότε κατά πάσα πιθανότητα:

· Θα χαθεί η δυνατότητα των εκπαιδευτικών για συνταξιοδότηση με 30 έτη προϋπηρεσία

· Θα μπει όριο ηλικίας περίπου τα 60 χρόνια για συνταξιοδότηση με 37 έτη προϋπηρεσίας (σήμερα χωρίς όριο ηλικίας)

· Όποιος βγαίνει με

35 έτη προϋπηρεσίας θα πρέπει να είναι 60 χρονών για όσους είναι πριν το 1983 (σήμερα χωρίς όριο ηλικίας) και σταδιακά 62 για όσους είναι πριν το 1993 (σήμερα στα 58 χρόνια)

· Θα καταργηθούν οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις των γυναικών.

· Αμφισβητείται με σαφήνεια η 5ετία ως περίοδος εφαρμογής και κανείς δεν γνωρίζει σε πια θέση μπορεί να βρεθούν ξαφνικά οι εκπαιδευτικοί που έχουν θεμελιώσει κάποιο από τα παραπάνω ασφαλιστικά δικαιώματα, πολύ δε περισσότερο οι γυναίκες που η εξίσωση τις φέρνει σε εξαιρετικά δυσμενή θέση.

Νοσηρός εγκέφαλος!!! Όσο αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής τόσο μειώνεται η σύνταξη και αυξάνονται τα όρια ηλικίας

Η σύνδεση της συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής είναι εξαιρετικά επικίνδυνη γιατί υποψιάζει για εφαρμογή και στην Ελλάδα συστημάτων συνταξιοδότησης τύπου Σουηδίας Το σουηδικό μοντέλο προβλέπει συνταξιοδότηση από το 60ό έως το 70ό έτος και ο ασφαλισμένος επιλέγει τον χρόνο «εξόδου», γνωρίζοντας ότι θα λάβει ετήσιες αποδοχές ίσες με το αποτέλεσμα της διαίρεσης των "αποταμιεύσεων" -εισφορές συναποδόσεις- διά τα έτη που απομένουν μέχρι το προσδόκιμο ζωής, που είναι 78 έτη για τους άνδρες και 80 για τις γυναίκες

Δεν συναινούμε στην κατάργηση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων.

Όχι στη νέα αντιασφαλιστική καταιγίδα.

Δημόσια κοινωνική ασφάλιση και δωρεάν περίθαλψη για όλους, όχι στα επαγγελματικά ταμεία.

Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά)

Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ή στα 55 έτη. Ενιαία ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους.

Όχι στην εξίσωση προς τα πάνω των ορίων ηλικίας ανδρών - γυναικών.

Να επιστραφούν τα κλεμμένα στα ταμεία, τώρα!

Όχι στο διάλογο-κοροϊδία.

Άμεση κρατική χρηματοδότηση στα ταμεία (Ταμείο Πρόνοιας και ΟΠΑΔ).

απολυση συναδελφισσας!

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΩΡΟΜΙΣΘΙΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑΣ

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΩΡΑ Η ΩΡΟΜΙΣΘΙΑ ΚΑΙ Η ΕΛΑΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ!

Μετα τις απολύσεις ωρομισθίων εκπαιδευτικών από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καρδίτσας,Μαγνησίας, Κέρκυρας και τις απολύσεις εκπαιδευτικών από την Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Χαλκιδικής και άλλη μια απόλυση προστίθεται αυτή την φορά από την Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης. Όπως καταγγέλλει η συναδέλφισσα, πριν αποδεχθεί την πρόσληψη της , ρώτησε αν η απασχόληση θα ήταν πρόσκαιρη και της απάντησαν αρνητικά (15-10-2009). Την 1^η Δεκεμβρίου 2009 όμως της ανακοίνωσαν ότι απολύεται λόγω επιστροφής στο σχολείο (2^ο ΓΕΛ Χορτιάτη) μονίμου εκπαιδευτικού τρίτεκνης που παρουσιάστηκε την 1-9-09 στη Διεύθυνση με απόσπαση από την Πάρο και πήρε τρίμηνη άδεια μητρότητας που θα έληγε την 1-12-09! Ήξεραν δηλαδή από τη Διεύθυνση ότι θα την απέλυαν στις 1-12-09. Για ακόμα μια φορά χωρίς την παραμικρή ενημέρωση κατά την ανάληψη υπηρεσίας ότι επίκειται απόλυσή, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα απολύεται ωρομίσθιος εκπαιδευτικός.

Αν μέχρι τώρα η μεσαιωνική εργασιακή πραγματικότητα της ωρομισθίας σήμαινε μισθούς πείνας των 350 ευρώ μηνιαίως και καταβολή των δεδουλευμένων μας μετά από πολύμηνες καθυστερήσεις, περιπλάνηση από σχολείο σε σχολείο κάθε χρόνο για τη συμπλήρωση ωραρίου, απουσία οποιωνδήποτε περιθωρίων για ανάπτυξη εκπαιδευτικής και παιδαγωγικής σχέσης με τους μαθητές μας και κυρίως διαρκείς θυσίες για την εξαγορά μέσα από την απλήρωτη εργασία μας προϋπηρεσίας που μετά από χρόνια ενδέχεται να οδηγήσει στο διορισμό, από ’δω και στο εξής η προοπτική της απόλυσης μας στα μέσα της χρονιάς θα βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη.

Την τελευταία δεκαετία κάθε σχολική χρονιά αρχίζει με τις αίθουσες κενές να περιμένουν νηπιαγωγούς, δασκάλους, καθηγητές και το Υπουργείο Παιδείας ακολουθώντας την πάγια επιλογή της αδιοριστίας και της ελαστικής εργασίας να προσλαμβάνει με προκλητικές καθυστερήσεις 10.000-11.000 ωρομισθίους εκπαιδευτικούς για να γεμίσουν τα σχολεία της χώρας. Την ίδια στιγμή εκτινάσσοντας στα ύψη την αναπλήρωση και την ωρομισθία μέσα από τη μετατροπή των οργανικών κενών θέσεων σε λειτουργικές, θεσμοθετώντας το ασυμβίβαστο μεταξύ ωρομισθίας και της εργασίας μας στα φροντιστήρια και μονιμοποιώντας την εργασιακή ομηρία, ανασφάλεια και αβεβαιότητα, έχει γυρίσει το ρολόι της ιστορίας στο μεσαίωνα όσον αφορά τις εργασιακές μας σχέσεις.

Οι προεκλογικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης περί κατάργησης της ωρομισθίας αποδεικνύονται άνθρακας! Οι ωρομίσθιοι και οι αδιόριστοι συνολικά εκπαιδευτικοί με τις διαρκείς κινητοποιήσεις τους δε θα αφήσουν αναπάντητες τις προκλητικές απολύσεις.

Την Παρασκευή 29/1/2010, 10:00 πμ έγινε παράσταση διαμαρτυρίας στην Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης.

Απαιτούμε την άμεση ανάκληση της απόλυσης της συναδέλφισσας με πλήρες ωράριο!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΩΡΟΜΙΣΘΙΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ  ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ  ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ  ΚΙΝΗΣΕΙΣ

 

10 ΦΛΕΒΑΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ : ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ…

 

Ο πιο εύκολος, αν και με κοντά ποδάρια, τρόπος να επιβάλλεται κάθε φορά πολιτική περικοπών είναι η τρομοκρατία των ελλειμμάτων, συνοδευόμενη με την μόνιμη απειλή της «δημοσιονομικής κατάρρευσης της χώρας». Παρουσιάζουμε αυτό το σύντομο χρονικό της απάτης, καθώς και την απαθή στάση της ελληνικής κυβέρνησης, απάθεια η οποία την καθιστά συμμέτοχη στην τρομοκρατία των ελλειμμάτων, με ένα και μόνο άρρητο, πλην σαφή, στόχο: Να καταστήσουν ανενεργές τις όποιες κοινωνικές αντιστάσεις, καταστέλλοντάς τες «εν τω γεννάσθαι.». Έτσι λοιπόν έχουμε:

23 Νοεμβρίου. Δραματικοί τόνοι για χρεοκοπία της χώρας. Η Κίνα δήθεν ενδιαφέρεται να αγοράσει μέρος του ελληνικού χρέους. Ο Τρισέ προαναγγέλλει την «αγορά» αυτή εκ μέρους των Κινέζων. Η Τράπεζα της Ελλάδος καλεί τις ελληνικές τράπεζες να μειώσουν την εξάρτησή τους από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αποτέλεσμα; Εκτίναξη του spread των ελληνικών ομολόγων κατά 178 basis points.

24 Νοεμβρίου. Τι κάνει η κυβέρνηση; Τίποτε, σιωπά. Δεν διαψεύδει την αναγγελία Τρισέ. Αντίθετα δηλώνει πως «…Η χώρα είναι σε πολύ δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση.»

25 Νοεμβρίου. Τι κάνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Τι κάνει η Κομισιόν; Τίποτε. Σιωπούν. Οπότε…

26 Νοεμβρίου. Αρχίζει το πάρτι. Κατρακύλα στο χρηματιστήριο(-6,21%), με κάποιες μετοχές να χάνουν έως και το 15% της αξίας τους και τα spreads των ελληνικών ομολόγων να κινούνται πάνω από 200 basis points. Η χαρά των σορτάκηδων. Σορτάκηδες, λέγονται αυτοί που δανείζονται μετοχές και τις πουλούν αμέσως, επειδή εκτιμούν πως θα κατρακυλήσουν την εποχή που συμφώνησαν να τις επιστρέψουν. Μόλις κατρακυλήσουν τις αγοράζουν, τις επιστρέφουν στο δανειστή, στην τιμή της κατρακύλας βέβαια, οπότε προσπορίζονται τη διαφορά. Οι σοτράκηδες δεν είναι τίποτε Σέυλοκ, αλλά καθ όλα νόμιμα κερδοσκοπικά κεφάλαια (ακόμη και ασφαλιστικά ταμεία κάνουν αυτή τη δουλειά). Τα κέρδη βέβαια των χρηματοπιστωτικών οργανισμών (κυρίως τραπεζών) λόγω των υψηλών  spreads  ενισχύονται περαιτέρω.

27 Νοεμβρίου. Η τρομοκρατία της «δημοσιονομικής κατάρρευσης» συνεχίζεται. Τα spreads των δεκαετών ομολόγων εκτοξεύονται στις 220  basis points. Η κυβέρνηση δεν αντιδρά.

29 Νοεμβρίου. Αφού έχει υπάρξει μυστική συνάντηση του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας με τον πρωθυπουργό και αφού ο στόχος έχει επιτευχθεί, οι κύριοι Αλμούνια, Τρισέ και Γιούνκερ δηλώνουν από το Πεκίνο ότι «Η Ελλάδα είναι προστατευμένη από το € και δεν πρόκειται να χρεοκοπήσει»

2 Δεκεμβρίου. Οι Κομισιόν, Eurogroup και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, παίρνουν τη σκυτάλη από τους προηγούμενους κυρίους και διακηρύττουν ότι όλα θα πάνε καλά, αρκεί βέβαια η Ελλάδα να πάρει επώδυνα μέτρα. Ο πολύς κύριος Γιούνκερ συστήνει στους Έλληνες «..Κουράγιο και υπομονή, διότι τα μέτρα που έρχονται θα είναι σκληρά».

3 Δεκεμβρίου. Ο υπουργός Οικονομικών Παπακωνσταντίνου προαναγγέλλει μέτρα πρωτόγνωρα για το Ελληνικό κράτος. Συγκεκριμένα μειώνει τις δαπάνες του δημοσίου κατά 4,3 δις €, με μείωση των πρωτογενών δαπανών, δηλαδή των δαπανών για μισθούς και συντάξεις, κατά 2,25 δις €. Και όλα αυτά εν μέσω ύφεσης, με παράλληλη υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς επιτήρησης και επί πλέον της υπαγωγή της από τον Φεβρουάριο στο άρθρο 126 παράγραφος 9 της Συνθήκης της Λισσαβόνας, δηλαδή σε πλέον αυστηρό καθεστώς επιτήρησης.

Γάντι έρχεται συνεπώς για τους κρατούντες η δημοσιονομική τρομολαγνεία, διότι έτσι θεωρείται από τους ποδηγετημένους εργαζόμενους μονόδρομος, όχι απλά η μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, αλλά  εκείνη ακριβώς η μείωσή του, η οποία είναι συμφέρουσα για τις κυρίαρχες τάξεις.

 

Ας δούμε, με βάση την θεωρία του εισοδηματικού κυκλώματος και των εθνικών λογαριασμών, με ποιόν τρόπο συνδέονται τα συμφέροντα των κυρίαρχων τάξεων με το ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ.

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ

Το δημοσιονομικό έλλειμμα αποτελεί πηγή πλουτισμού των κυρίαρχων τάξεων εις βάρος  της εργατικής τάξης. Η θεωρία του εισοδηματικού κυκλώματος και των εθνικών λογαριασμών ορίζει ως δημοσιονομικό έλλειμμα την διαφορά  S-I όταν αυτή είναι αρνητική. Με S συμβολίζεται η αποταμίευση του δημοσίου και με Ι το σύνολο των ακαθαρίστων επενδυτικών δαπανών του δημοσίου. Ως αποταμίευση S του δημοσίου ορίζεται το μέρος του εισοδήματος του δημοσίου το οποίο δεν καταναλώνεται απ’ το δημόσιο, άρα  S = Y-C, όπου Υ το εισόδημα του δημοσίου, δηλαδή το σύνολο των δημοσίων εσόδων και C το σύνολο των καταναλωτικών δαπανών του. Είναι συνεπώς το δημοσιονομικό έλλειμμα ίσον με Υ-C-I = Y-(C+I), όπου Υ το σύνολο των δημοσίων εσόδων και C+I το άθροισμα των ακαθάριστων επενδυτικών και καταναλωτικών δαπανών του δημοσίου. Ως καταναλωτικές δαπάνες του δημοσίου ορίζονται οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις, καθώς και λοιπές καταναλωτικές δαπάνες του. Ως ακαθάριστες επενδύσεις του δημοσίου θεωρούνται η αυξομείωση των αποθεμάτων του, η αύξηση των παγίων κεφαλαίων του και οι αποσβέσεις. Μετά απ’ αυτά είναι πλέον φανεροί οι τρόποι μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος. Η μείωση αυτή μπορεί να επιτευχθεί είτε με αύξηση των δημοσίων εσόδων [καλύτερα λεχθέν, με ρυθμό αύξησης των δημοσίων εσόδων μεγαλύτερο του ρυθμού αύξησης  του συνόλου των δημοσίων δαπανών], είτε με μείωση του ρυθμού αύξησης των δημοσίων δαπανών, καταναλωτικών και επενδυτικών. Ο τρόπος που θα επιλεγεί είναι αποτέλεσμα των ταξικών συσχετισμών.

ΟΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η χρηματοδότηση του ελλείμματος γίνεται είτε μέσω της εσωτερικής χρηματαγοράς, είτε με εξωτερικό δανεισμό. Χρηματοδότηση μέσω της εσωτερικής χρηματαγοράς σημαίνει ότι το δημόσιο εκδίδει έντοκα γραμμάτια, τα οποία αγοράζονται είτε από τον μη τραπεζιτικό ιδιωτικό τομέα είτε από τις εμπορικές τράπεζες. Έτσι, το δημοσιονομικό έλλειμμα αποτελεί πηγή πλουτισμού των κυρίαρχων τάξεων, διότι αυτές είναι κάτοχοι των κρατικών ομολόγων. Μάλιστα, όχι μόνον είναι κάτοχοι των κρατικών ομολόγων, αλλά, το κυριότερο, για την αποπληρωμή των τόκων των ομολόγων, κάτοχοι των οποίων είναι τα εύπορα εισοδηματικά στρώματα τα οποία «επενδύουν» σε κρατικά ομόλογα με «σίγουρη» απόδοση, αποσπάται μέσω της φορολογίας εισόδημα απ’ το σύνολο των εργαζομένων. Χρηματοδοτώντας, λοιπόν, το έλλειμμα οι κυρίαρχες τάξεις αποκτούν ως εισόδημα τους τόκους των ομολόγων, οι οποίοι όμως είναι, ή καλύτερα ήταν, εισόδημα των φορολογουμένων, δηλαδή των μισθωτών, διότι η άμεση φορολογία εξακολουθεί να επιβαρύνει κατά κύριο λόγο τους μισθωτούς. Φαίνεται, λοιπόν, ότι δεν είναι αποδεκτή απ’ τις κυρίαρχες τάξεις οποιαδήποτε μέθοδος μείωσης του ελλείμματος. Διότι αν αυξηθούν τα δημόσια έσοδα μέσω αύξησης της φορολογίας των κυρίαρχων τάξεων και ως εκ’ τούτου ισόποσα μειωθεί το έλλειμμα, οι κυρίαρχες τάξεις υφίστανται διπλή απώλεια. Αφ’ ενός απώλεια εισοδήματος μέσω αύξησης της φορολογίας τους, αφ ετέρου είσπραξη λιγότερων τόκων από τη χρηματοδότηση του μειωμένου ελλείμματος του δημοσίου. Αν υποθέσουμε ότι η μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος γίνεται μέσω της μείωσης των δημοσίων δαπανών, δηλαδή μέσω της μείωσης του αθροίσματος C+Ι των καταναλωτικών και επενδυτικών δαπανών του δημοσίου, τότε το συνολικό εισόδημα των κυρίαρχων τάξεων θίγεται μόνο στο βαθμό που μειούται το έλλειμμα, συνεπώς μειούται και η έντοκη χρηματοδότησή του απ’ αυτούς. Οι κυρίαρχες τάξεις προτιμούν τη δεύτερη μέθοδο μείωσης του ελλείμματος και όχι την πρώτη, διότι με την πρώτη υφίστανται όπως είδαμε διπλή απώλεια.

Αλλά και σε σχέση με τη δεύτερη μέθοδο μείωσης του ελλείμματος, οι κυρίαρχες τάξεις προτιμούν η μείωση να γίνει με μείωση του παράγοντα C του αθροίσματος C+I, του παράγοντα δηλαδή που αφορά τις καταναλωτικές δαπάνες του δημοσίου, τις δαπάνες δηλαδή για μισθούς και συντάξεις συν τις λοιπές καταναλωτικές δαπάνες. Γιατί όμως οι κυρίαρχες τάξεις, οι καπιταλιστές, προκρίνουν η μείωση του ελλείμματος να γίνει αποκλειστικά με μείωση του παράγοντα C και όχι και του Ι που παριστά τις ακαθάριστες δημόσιες επενδύσεις; Ο λόγος είναι διότι η μείωση του Ι σημαίνει και μείωση, εκ μέρους του δημοσίου, της ζήτησης για εμπορεύματα τα οποία παράγουν οι ίδιοι, δηλαδή μείωση του κύκλου εργασιών τους, του τζίρου τους. Γι’ αυτό   προκρίνουν πρωτίστως τη μείωση  των μισθών και των συντάξεων.

Βέβαια, η περιστολή της ζήτησης, ως αποτέλεσμα της μείωσης των μισθών και των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και γενικότερα ως αποτέλεσμα της υποχώρησης του μεριδίου των μισθών στο καθαρό προϊόν, που είναι και η σημαντικότερη συνέπεια της ταξικής πολιτικής, αποτελεί προφανώς πρόβλημα για τις κυρίαρχες τάξεις, διότι με τους μισθούς τους οι εργαζόμενοι αγοράζουν τα αγαθά και τις υπηρεσίες των καπιταλιστών. Απ’ την άλλη όμως μεριά η περιοριστική πολιτική αυξάνει την ανεργία, διότι όλο και περισσότερα μέλη των νοικοκυριών, επειδή έχουν ανάγκη να εργαστούν, αναζητούν εργασία ή δεύτερη εργασία, με αποτέλεσμα να εμπεδώνεται ευκολότερα η εργασιακή πειθαρχία, η καταπάτηση των συλλογικών συμβάσεων, οι κάθε μορφής ευελιξίες, τελικώς η συνεχής  μετατόπιση του συσχετισμού δύναμης υπέρ του κεφαλαίου και σε βάρος της εργασίας. Ο ταξικός συσχετισμός δύναμης είναι τελικώς αυτός που καθορίζει την οικονομική πολιτική των κυβερνήσεων, διότι οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις δεν ενδιαφέρονται για το ξεπέρασμα της κρίσης εν γένει, αλλά για την απάλυνση των επιπτώσεων της κρίσης σ’ αυτούς τα συμφέροντα των οποίων εκφράζουν,  δηλαδή στους καπιταλιστές και στο καπιταλιστικό κράτος.

Ποιες είναι όμως οι αιτίες των υψηλών ελλειμμάτων; Η πολιτική μείωσης των καταναλωτικών δαπανών του δημοσίου αποτελεί εργαλείο μείωσης τους; Όπως θα δούμε όχι, διότι συγχρόνως συνεχώς μειώνονται  τα δημόσια έσοδα,  λόγω ακριβώς της μείωσης της φορολογίας του κεφαλαίου.

Παρόλη όμως τη μείωση των συντελεστών φορολόγησης των επιχειρήσεων η συμβολή στα φορολογικά έσοδα της φορολόγησης των κερδών θα μπορούσε να παρουσιάζεται αυξημένη, διότι τα κέρδη αυξάνονται με ταχύτερους ρυθμούς απ’ ότι μειώνονται οι φορολογικοί συντελεστές. Τι κρύβεται πίσω από αυτό το γεγονός της μείωσης της συμβολής στα φορολογικά έσοδα της φορολόγησης των κερδών; Τίποτε περισσότερο από την τερατώδη φοροδιαφυγή των επιχειρήσεων, που μειώνει τη συμβολή αυτή που θα έπρεπε να εμφανίζεται αυξημένη λόγω της αύξησης των κερδών.

Οι αιτίες του δημόσιου ελλείμματος: Το έλλειμμα είναι ένα υπαρκτό αλλά «πα­ράγωγο»πρόβλημα. Αντανακλά, δηλαδή, άλλα προβλήματα που λειτουργούν ως πρωτογενείς  του αιτίες: 1)Η άνιση κατανομή του κοινωνικού πλούτου, 2)Η υψηλή ανεργία. 3)Η α­νέχεια μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού που περιορίζει τη φοροδοτική τους ικανότητα. 4) Η εκτεταμένη παραοικονομία, το λαθρεμπόριο και η διάχυτη φοροδιαφυγή. 5) Οι ιδιωτι­κοποιήσεις κερδοφόρων επιχειρήσεων που μειώνουν τα έσοδα τον δημοσίου από μερί­σματα. 6) Η μείωση της φορολογίας των κερδών. 7) Οι υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες.

 

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ

Η πλέον όμως «ολισθηρή» για το δημόσιο  μέθοδος μείωσης του δημοσίου χρέους είναι αυτή των ιδιωτικοποιήσεων. Πρόκειται για ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, με εντελώς βραχυπρόθεσμο όφελος, η οποία όμως μειώνει την περιουσιακή του βάση, με συνέπειες: 1) Την αρνητική επίδραση στη μακροπρόθεσμη διαχείριση του χρέους και 2) Τη μείωση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας. Η μείωση συνεπώς της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας, πέρα από τις «αξιολογήσεις» των διεθνών οίκων, σχετίζεται με το ότι απομειούται με σταθερούς ρυθμούς η περιουσιακή βάση του δημοσίου. Αυτό το γνωρίζουν οι αγοραστές ομολόγων και αυτό αξιολογούν και όχι τις αξιολογήσεις των διεθνών οίκων, το κύρος των οποίων -μετά την κατάρρευση της Λέμαν Μπράδερς, και την σωτηρία εκ μέρους του αμερικανικού δημοσίου της AIG- είναι στο Ναδίρ.

               ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

Ιδίως εκείνοι που σείουν το φάντασμα της Αργεντινής προκειμένου να τρομοκρατήσουν, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι  στην Αργεντινή το πρόβλημα δεν ήταν το υψηλό δημόσιο χρέος, το οποίο μάλιστα ήταν μικρότερο απ’ το  δικό μας, αλλά ακριβώς το γεγονός ότι η Αργεντινή οδηγήθηκε στη χρεοκοπία επειδή λόγω των εκτεταμένων ιδιωτικοποιήσεων δεν είχε τη δυνατότητα άσκησης αντικυκλικής πολιτικής, με αποτέλεσμα η ανάπτυξη να μείνει καθηλωμένη.  Στη ματωμένη  Αργεντινή το πρόβλημα ήταν, λοιπόν, οι ευρύτατες αποκρατικοποιήσεις, δηλαδή οι νεοφιλελεύθερες συνταγές και όχι το δημόσιο χρέος, το οποίο από μόνο του δεν συνιστούσε καν κρισιακό φαινόμενο. 

        Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΤΡΙΔΥΜΟΥ  ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΟΣ.

Η θεωρία του διδύμου ελλείμματος είναι μια αποτυχημένη προσπάθεια του καθηγητή Π. Κρούγκμαν να τεκμηριώσει πως υφίσταται σχέση αιτιότητας μεταξύ του δημοσιονομικού ελλείμματος και του εμπορικού ελλείμματος. Αυτό που σήμερα διακινείται από τους κρατούντες είναι πως μία εκ των αιτιών του δημοσιονομικού ελλείμματος είναι και η μείωση της αποταμίευσης των νοικοκυριών εξ αιτίας της «υπερκαταναλωτικής μανίας των ελλήνων» και της στροφής τους στον δανεισμό, η εξυπηρέτηση του οποίου μειώνει το τελικώς διαθέσιμο εισόδημα. Οπότε περνάμε στη θεωρία του τριδύμου ελλείμματος, θεωρία την οποία υπηρετούν υψηλοί παράγοντες του υπουργείου οικονομικών και άλλοι κρατικοί αξιωματούχοι. Ας την παρουσιάσουμε:

Κατ’ αρχήν γνωρίζουμε τη θεμελιώδη ταυτότητα της κατανομής του εισοδήματος, σύμφωνα με την οποία το άθροισμα της αποταμίευσης των νοικοκυριών, του δημοσιονομικού ελλείμματος ή πλεονάσματος και του κατά τις επενδύσεις των επιχειρήσεων μειωμένου εισοδήματός τους, δηλαδή των κατά τις επενδύσεις των επιχειρήσεων μειωμένων καθαρών κερδών τους είναι ταυτό με το εμπορικό έλλειμμα ή πλεόνασμα. Η απόδειξη αυτής της ταυτότητας είναι γνωστή σε όποιους, έστω και στοιχειωδώς, μελέτησαν τον Κέυνς. (θωρήσαμε επί πλέον πως τα νοικοκυριά δεν επενδύουν, ώστε να απλουστεύσουμε τα πράγματα). Αυτοί που δεν μελέτησαν τον Κέυνς, αλλά τον παπαγάλισαν ή τον διάβαζαν χωρίς να βλέπουν πίσω από τις μαθηματικές σχέσεις που διατύπωσε, κατάλαβαν το εξής: Πως αν θέλουμε να μειώσουμε το δημοσιονομικό έλλειμμα δεν έχουμε παρά να αυξήσουμε την αποταμίευση των νοικοκυριών, μειώνοντας την κατανάλωσή τους, ή ισοδύναμα αυξάνοντας την αποταμίευσή τους, συγχρόνως ενδεχομένως και με τη μείωση του εμπορικού ελλείμματος. Γιατί το λένε; Απλούστατα γιατί έτσι θα έχουν ένα ακόμη επιχείρημα υπέρ της περιστολής των μισθών και των συντάξεων, εκτός των άλλων που προαναφέραμε.

Τι δεν βλέπουν; Απλούστατα πως ο Κέυνς περιέγραψε μία ταυτότητα και όχι μία εξίσωση, στην οποία εμπλέκεται κάποια αιτιακή σχέση. Ο Κέυνς περιέγραψε, κατά την προσφιλή του μέθοδο, δύο μέλη, δύο μεγέθη, ταυτά και σε μία ισότητα δύο ταυτών μεγεθών δεν ενυπάρχει καμία αιτιότητα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που λέγονται ανάλογα πράγματα και δείχνουν έλλειψη κατανόησης στοιχειωδέστατων ζητημάτων της θεωρίας. Στο παρελθόν, αλλά και σήμερα πιο δειλά, διακινείται η «θεωρία» πως “καταναλώνουμε περισσότερα απ’ όσα παράγουμε”. Μα αν καταναλώναμε περισσότερα των όσων παράγουμε, τότε η αποταμίευση της ελληνικής οικονομίας θα ήταν αρνητικό μέγεθος, κάτι που ποτέ δεν υπήρξε.

               ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ο περιορισμός, συνεπώς, του ελλείμματος -και όχι η μεταφορά του στην κοινωνία- περνά μέσα από την αντιμετώπιση των «πρωτογενών» αιτιών τον ελλείμματος. Παρατηρούμε πως πέρα από τις παλιές και «συνήθεις» αιτίες, όπως είναι η εκτεταμένη φοροδιαφυγή, υ­πάρχουν και νέες, με κυριότερες τις ιδιωτι­κοποιήσεις κερδοφόρων δημοσίων επιχειρήσεων, οπότε μειώνονται τα έσοδα του δημοσίου, και η μείωση της φορολογίας στα κέρδη που επίσης μειώνει τα φορολογικά έσοδα του δημοσίου. Οι δύο αυτές αιτίες συνεισφέρούν στο έλλειμμα τουλάχιστον κατά 2 δισ. € ετησίως, ενώ άλλα 2 δισ. € «χάθηκαν» μόνο από τη φοροκλοπή του Φ.Π.Α [με στοιχεία του 2005] ο οποίος, ενώ πληρώθηκε από τους καταναλωτές, δεν έφτασε ποτέ στα δημόσια ταμεία». Για «του λόγου το αληθές», αναφέρουμε  χαρακτηριστικά την πορεία των φόρων των τεσσάρων μεγάλων ελληνικών τραπεζών σε σχέση με τα κέρδη τους. Θα διαπιστώσετε συνολική μείωση των φόρων κατά 37%, με παράλληλη αύξηση των κερδών τους κατά 138,69%! [Επεξεργαστήκαμε τα στοιχεία που δημοσιοποιεί η Ένωση Τραπεζών ].

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

24/1/2010,  6974438720,   paremvaseisde@gmail.com

Ε  Θ  Ν  Ι  Κ  Η
ΕΤΟΣ	ΚΕΡΔΗ ΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ	ΦΟΡΟΙ ΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΦΟΡΟΥ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΑΥΞΗΣΗΣ ΚΕΡΔΩΝ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΦΟΡΩΝ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ	Δηλαδή η Εθνική Τράπεζα μέσα στην τετραετία 2004 έως 2007  αύξησε τα κέρδη της κατά 197,24% και οι φόροι της μειώθηκαν κατά 15,5%
2004	347,15	112,25	32,33	197,24	15,5
2005	622,87	148,55	23,85
2006	840,07	155,8	18,55
2007	1031,86	117,26	11,36
σύνολο  τετραετίας	2841,95	533,86	18,78
A  L  P  H  A                B  A  N  K
ΕΤΟΣ	ΚΕΡΔΗ ΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ	ΦΟΡΟΙ ΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΦΟΡΟΥ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΑΥΞΗΣΗΣ ΚΕΡΔΩΝ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΦΟΡΩΝ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ	Δηλαδή η Alpha Bank μέσα στην τετραετία 2004 έως 2007  αύξησε τα κέρδη της κατά 45,48% και οι φόροι της μειώθηκαν κατά 29,7%
2004	421,8	115,84	27,46	45,48	29,7
2005	467,41	89,54	19,16
2006	716,03	139,84	19,53
2007	613,64	150,25	24,49
σύνολο  τετραετίας	2218,88	495,47	22,33
E  U  R  O  B  A  N  K
ΕΤΟΣ	ΚΕΡΔΗ ΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ	ΦΟΡΟΙ ΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΦΟΡΟΥ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΑΥΞΗΣΗΣ ΚΕΡΔΩΝ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΦΟΡΩΝ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ	Δηλαδή η Eurobank μέσα στην τετραετία 2004 έως 2007  αύξησε τα κέρδη της κατά 114,57% και οι φόροι της μειώθηκαν κατά 40,57%
2004	398	106	26,63	114,57	40,57
2005	561	127	22,64
2006	644	109	16,93
2007	854	149	17,45
σύνολο  τετραετιας	2457	491	19,98
Τ  Ρ  Α  Π  Ε  Ζ  Α              Π  Ε  Ι  Ρ  Α  Ι  Ω  Σ
ΕΤΟΣ	ΚΕΡΔΗ ΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ	ΦΟΡΟΙ ΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΦΟΡΟΥ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΑΥΞΗΣΗΣ ΚΕΡΔΩΝ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΦΟΡΩΝ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ	Δηλαδή η Τράπεζα Πειραιώς μέσα στην τετραετία 2004 έως 2007  αύξησε τα κέρδη της κατά 460,36%% και οι φόροι της μειώθηκαν κατά 284,97%. Ούτε κι εμείς πιστεύαμε στα μάτια μας και χρειάστηκε να ελέγξουμε πάλι τις πράξεις
2004	88,89	19,46	21,89	460,36	284,94
2005	265,98	24,38	9,17
2006	404,39	64,3	15,9
2007	498,1	74,91	15,04
σύνολο  τετραετίας	1257,36	183,05	14,56
ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΣΤΙΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ
ΕΤΟΣ	ΚΕΡΔΗ ΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ	ΦΟΡΟΙ ΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΦΟΡΟΥ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΑΥΞΗΣΗΣ ΚΕΡΔΩΝ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ	ΠΟΣΟΣΤΟ % ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΦΟΡΩΝ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ	Δηλαδή οι τράπεζες αυτές πέτυχαν αύξηση των κερδών τους μέσα στην τετραετία 2004 έως 2008 κατά 138,69% συνολικά και παράλληλα είδαν τους φόρους τους να μειώνονται κατά 37,05%
2004	1255,84	358,56	28,55	138,69	37,05
2005	1917,26	774,78	40,41
2006	2604,49	313,14	12,02
2007	2997,6	491,42	16,39
σύνολο  τετραετίας	8775,19	1937,9	22,08

 

Στέλλα, είμαστε δίπλα σου!

Αθήνα, 19/1/2010

ΨΗΦΙΣΜΑ

Για την ποινική δίωξη της Στέλλας Πρωτονοταρίου,

πρώην διευθύντριας του 132^ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ καταγγέλλει για μια ακόμη φορά απερίφραστα την ποινική δίωξη της συναδέλφου δασκάλας Στέλλας Πρωτονοταρίου, διευθύντριας σήμερα του 112^ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών και πρώην διευθύντριας του 132^ου Δημοτικού Σχολείου. Η αφορμή για τη δίωξη αυτή ήταν μια σειρά θετικές δράσεις που πραγματοποιήθηκαν στο 132^ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών με στόχο την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία του σχολείου, και οι οποίες συναποφασίστηκαν και εγκρίθηκαν από το Σύλλογο διδασκόντων του σχολείου.

Επίκεντρο της δίωξης, με μάρτυρα κατηγορίας το νυν διευθυντή του 132^ου Δημοτικού Σχολείου κ. Γιουτλάκη, είναι η παραχώρηση σχολικού χώρου για τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας των αλλοδαπών μαθητών το διάστημα 2005-2007. Στην κατηγορία, με προφανή στόχο την πρόκληση εθνικιστικών αντανακλαστικών, αναφέρεται μόνο η διδασκαλία της αλβανικής ως μητρικής γλώσσας των μαθητών και σκόπιμα αποσιωπώνται η ταυτόχρονη διδασκαλία της αραβικής ως μητρικής γλώσσας μαθητών, τα μαθήματα ελληνικών στους μετανάστες γονείς που γίνονταν παράλληλα σε διπλανές αίθουσες, καθώς και το γεγονός ότι οι εν λόγω δράσεις είχαν ενταχθεί και εγκριθεί στο πλαίσιο προγράμματος της Ολυμπιακής Παιδείας από το 2002.

Προκαλεί αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι, ενώ οι σύγχρονες παιδαγωγικές έρευνες αποδεικνύουν ότι για την εκμάθηση των ελληνικών ως δεύτερης γλώσσας για τους μετανάστες μαθητές είναι αναγκαία η διδασκαλία της μητρικής τους γλώσσας, οι διώκοντες εμφανίζονται να μην είναι σε θέση να αντιληφθούν την παιδαγωγική σημασία των πρωτοβουλιών που αναπτύχθηκαν στο συγκεκριμένο σχολείο. Παράλληλα, ενώ είναι γνωστό ότι οι σχολικοί χώροι παραχωρούνται από το Δήμο Αθήνας ακόμα και για χρήση τους από εξωσχολικούς παράγοντες (π.χ. για την κοπή πίτας, για τις ενοριακές ανάγκες εκκλησιών, από αθλητικούς συλλόγους κ.ά.), η συνάδελφος σέρνεται στα ποινικά δικαστήρια για «παράνομη» παραχώρηση σχολικού χώρου, παρά το ότι οι παραπάνω ενέργειες πραγματοποιήθηκαν με απόφαση του Συλλόγου των διδασκόντων και της ίδιας ως διευθύντριας του σχολείου.

Καταδικάζουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την απαράδεκτη παιδαγωγικά και προκλητική κοινωνικά συμπεριφορά του κ. Γιουτλάκη, και όσων ενδεχομένως κρύβονται πίσω του.

Το Δ.Σ της ΟΛΜΕ:

· Δηλώνει την έμπρακτη αλληλεγγύη του στη συνάδελφο Στέλλα Πρωτονοταρίου και καλεί την εκπαιδευτική κοινότητα σε συντονισμένη δράση για την υπεράσπιση της παιδαγωγικής ελευθερίας, και σε ανυποχώρητο αγώνα εναντίον του αυταρχισμού, του ρατσισμού και του σκοταδισμού που κάποιοι επιχειρούν να επιβάλουν στα σχολεία μας.

· Θα στηρίξει και θα συμπαρασταθεί στους συναδέλφους του 132^ου Δημοτικού Σχολείου με κάθε τρόπο και μέσο που αυτοί θα αποφασίσουν να επιλέξουν εφεξής.

Η ακραία μεθόδευση της δίωξης της συναδέλφου Στέλλας Πρωτονοταρίου, λόγω της αποφασιστικής συμμετοχής και συμβολής της στις εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες που είχε συναποφασίσει με το Σύλλογο Διδασκόντων του σχολείου, θα πέσει στο κενό!

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ. καλεί τους εκπαιδευτικούς του Λεκανοπεδίου σε συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί στις 22 Ιανουαρίου 2010, ημέρα της δίκης, και ώρα 11:00 π.μ. στο Α' Μονομελές Πλημμελειοδικείου Αθηνών (πρώην Σχ. Ευελπίδων).